Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811820260220A stylistic study of the "Zighunnameh" system of loveبررسی سبک‌شناسی منظومه «زیغون‌نامه» عاشقی128802110.irandoi.2002/bahareadab.2026.8021enMitraKashefiDepartment of Persian Language and Literature, Egh.C., Islamic Azad University, Eqlid, Iran.no mailto:0059642637@iau.irMaryamMahmoudiDepartment of Persian Language and Literature, Deh.C., Islamic Azad University, Dehaghan, Iran.yes m.mahmoodi75@iau.ac.irSadeghiFallahiDepartment of Persian Language and Literature, Ars.C., Islamic Azad University, Arsanjan, Iran.noSadegh.falahi@iau.ac.irJournal Article20250919BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Zighunnameh system was written in the eighth century AH by a poet named "Meskin Muhammad ibn Abu al-Khair", pseudonym "Ashighi". A single copy of this religious epic is kept in the library of the Islamic Consultative Assembly under number 14172. The date of writing of this work is the month of Safar, 1220 AH. The system consists of 3000 verses and is about the battles of Muhammad Hanafiya and his love for a girl named Zighun. METHODOLOGY: This research was conducted by collecting library information or descriptive-analytical method and the statistical population of the research is all the poems of the Zighunnameh system. FINDINGS: From the perspective of stylistics in the linguistic and phonetic section, it should be said that the poet composed the main story in the form of a Mathnavi in ​​Bahr al-Hajj and included a few other ghazals and quatrains at the end of some sections. There are many verses in which the phonetic arrangement is evident. The puns of derivation and superfluity have a higher frequency among the puns. In the lexical section, the abundance of Arabic words has a high frequency and the poet has used old and archaic words to some extent. The use of abbreviations is also notable. At the syntactic level, the use of past and present tense verbs with the suffix "hami" is more common. Neyshaburi and ancient verbs are widely used, "mar" is used instead of "ra" in object sentences. The prepositions "vara" instead of "ora" and "az bahr" instead of ra are noteworthy. CONCLUSION: The results of the research show that the poet had a source called Jangnameh in front of him in composing this story. One of the most widely used elements of expression in this poem is the use of similes. The similes used are mostly sensory. The images created through metaphor in this poem recall the metaphors of past centuries. Most of the metaphors used are of the type of allusion. In the section of novelistic devices, exaggeration, allusion, and assurance have a higher frequency.زمینه و هدف: منظومه زیغون‌نامه، در قرن هشتم هجریی، توسط شاعری به نام «مسکین محمدبن‌ابوالخیر»، متخلص به «عاشقی» است. تک نسخه این حماسه دینی، به شماره 14172 در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگهداری میشود. تاریخ کتابت این اثر، برابر ماه صفر سال 1220ق. است. منظومه شامل ۳۰۰۰ بیت و درباره جنگاوریهای محمدحنفیه و عشق او به دختری به نام زیغون است. روش مطالعه: این پژوهش با گردآوری اطلاعات کتابخانه ای یا شیوه توصیفی-تحلیلی صورت گرفته است و جامعه آماری پژوهش تمام اشعار منظومه زیغون‌نامه است. یافته ها: از منظر سبک‌شناسی در بخش زبانی و آوایی باید گفت که شاعر داستان اصلی را در قالب مثنوی در بحر هزج سروده و چند غزل و رباعی دیگر هم در پایان برخی بخشها آورده است. ابیات زیادی وجود دارد که آرایه واج‌آرایی در آنها مشهود است. جناس اشتقاق و زاید در میان جناسها، بسامد بالاتری دارد. در بخش لغوی، وفور لغات عربی بسامد زیادی دارد و شاعر از لغات کهن و قدیمی تا حدی استفاده نموده است.کاربرد کلمات مخفف هم قابل ملاحظه است. در سطح نحوی کاربرد افعال ماضی و مضارع با پسوند «همی» بیشتر دیده میشود. افعال نیشابوری و کهن زیاد بکار رفته، «مر» بجای «را» در جمله های مفعولی کاربرد دارد. حروف اضافه «ورا» به جای« او را» و «از بهر» به جای برای قابل تأمل است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد که شاعر منبعی را با نام جنگ‌نامه، در منظوم کردن این داستان پیش روی داشته است. یکی از پرکاربردترین ارکان بیانی در این منظومه، کاربرد انواع تشبیه است. تشبیه های به کار رفته، بیشتر حسـی هستند. تصویرهایی کـه از طریق اسـتعاره در این منظومه سـاخته میشـود، همـان اسـتعاره های قـرنهای گذشته را فرایاد میآورد. اغلب کنایات به کار رفته از نوع ایماء است. در بخش آرایه های بدیعی، اغراق، تلمیح و تضمین بسامد بیشتری دارند.سبک‌شناسی, زیغون‌نامه, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.Stylistics, Zighun-nameh, Linguistic level, Literary level, Intellectual level.https://bahareadab.com/downloadPDF/1942.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1942.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومه «زیغون‌نامه» عاشقیhttps://bahareadab.com/en/article/A stylistic study of the "Zighunnameh" system of love