Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811620251222Study and stylistic analysis of the manuscript of Hashtroudi's "Tazkirat-ul-Nasa'ih"بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکرهالنصایح» هشترودی153178799910.irandoi.2002/bahareadab.2025.7999enSonaHaji MohammadiDepartment of Persian Language and Literature, Khoy.C., Islamic Azad University, Khoy, Iran.nosowna.hajimohammadi@iau.ac.irAyatShokatiDepartment of Persian Language and Literature, Khoy.C., Islamic Azad University, Khoy, Iran.yesayat.shokati@iau.ac.irFarhadFalahatkhahDepartment of Persian Language and Literature, Khoy.C., Islamic Azad University, Khoy, Iran.nofarhad.falahatkhah@iau.ac.irJournal Article20250716BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the prominent works of artistic prose of the Qajar period is "Tazkirat-ul-Nasa"ih" by Ikhtiyyah ibn Muhammad Baqir-ul-Hashtroudi. This work, written in the 13th century AH, contains, on the one hand, a refined collection of moral advice, and, on the other hand, is a complex example of the style of fabricated prose that is full of similes and allusions. The main aim of this research is to study and analyze the stylistic analysis of the manuscript of "Tazkirat-ul-Nasa"ih" by Hashtroudi. METHODOLOGY: The research method is descriptive-analytical, documentary and statistical. FINDINGS: The analysis shows how this work inherited the architectural style of the Qajar period and to what extent it was able to show various industries in this work. CONCLUSION: It also emerged from the present study that Tazkirat al-Nasayeh is a moral-mystical work and is based on clarity, and this feature is influenced by the didactic-instructional style. He has used powerful and complex tools (metaphor and allegory) only when necessary. The tendency to elegance and placing irony in second priority in his prose, in order to avoid dryness of language, is also in line with the theme of the work.زمینه و هدف: یکی از آثار شاخص نثر فنّی دوره قاجار، «تذکره النصایح» اختیاربن محمّدباقرهشترودی است. این اثر که در سده سیزدهم هجری نگاشته شده، از یک سو مجموعه نفیسی از نصایح اخلاقی را دربردارد و از سوی دیگر، نمونه پیچیده ای از سبک نثر مصنوع است که مملو از تشبیهات و کنایات میباشد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکره النصایح» هشترودی است. روش مطالعه: روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی و اسنادی و آماری است. یافته ها: تحلیل نشان میدهد که این اثر چگونه میراثدار سبک مصنوع دوره قاجار بوده و تا چه میزان توانسته است انواع صنایع را در این اثر نشان دهد. نتیجه گیری: همچنین از پژوهش حاضر چنین دست داد که تذکره النصایح یک اثر اخلاقی- عرفانی است و بر پایه وضوح استوار است و این ویژگی از سبک ارشادی- تعلیمی متاثر شده است. وی فقط در صورت لزوم از ابزارهای پرقدرت و پیچیده( استعاره و مجاز) استفاده کرده است. تمایل به ظرافت و قرار گرفتن کنایه در اولویت دوم در نثر وی، جهت پرهیز از خشکی کلام نیز با درونمایه اثر همسویی دارد.اختیار شاهرودی, تذکر‌ه النصایح, نسخه خطی, سبک شناسی.Ekhtiyya Shahroudi, Advice Memoir, Manuscript, Stylistics.https://bahareadab.com/downloadPDF/1919.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1919.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل سبک شناسی نسخه خطی «تذکرهالنصایح» هشترودیhttps://bahareadab.com/en/article/Study and stylistic analysis of the manuscript of Hashtroudi's "Tazkirat-ul-Nasa'ih"