Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811620251222Intertextual Reading of the Story of Fereydoun and Zahhak in Ferdowsi's Shahnameh and Moses and Pharaoh in the Spiritual Masnavi Based on Genette's theory of transtextualityخوانش بینامتنی داستان ‌«فریدون و ضحاک» در شاهنامۀ فردوسی و «موسی و فرعون» در مثنوی معنوی بر مبنای نظریۀ ترامتنیت ژنت6180799010.irandoi.2002/bahareadab.2025.7990enFatemehModarresiProfessor, Department of Persian Language and Literature, Urmia University, Urmia, Iran.yes f.modarresi@urmia.ac.irSasanAhmadi KakavandiPhD in Persian Language and Literature, Urmia University, Urmia, Iran.noahmadi@urmia.ac.irVahidEghbaliPhD in Persian Language and Literature, Urmia University, Urmia, Iran.noveghbali@semnan.ac.irJournal Article20250727BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the topics of contemporary literary criticism is the issue of intertextuality, which often refers to the idea of transferring meaning or words, or both, from one literary work to another with a difference in purpose and goal.The view that exists in intertextuality is that some writings, whether in the form of poetry or prose, are in the shadow of another text and are derived from the thoughts and opinions of other poets and writers before them This issue is often seen in Persian literature. METHODOLOGY: In this article, we aim to examine the issue of intertextuality in two great works of Persian poetry analytically and descriptively. FINDINGS: Ferdowsi"s Shahnameh and Masnavi Manavi are considered to be among the most important literary works of Iran in the fourth and seventh centuries Who are famous and known throughout the world for their pure thoughts. Despite the differences seen in the epic nature of Ferdowsi"s poetry and the didactic-mystical nature of Rumi"s poetry, there are similarities seen intertextually in the parallelism of some of the fictional characters in these two works. This is particularly worth pondering and explaining in the stories of Fereydoun and Zahhak from the Shahnameh and Moses and Pharaoh from the Masnavi. CONCLUSION: The results of the research show that Rumi and Ferdowsi believe that the unique truth of the prophets and saints can be repeated in every era And the true nature of Pharaoh and Dahhak is the same polytheism, arrogance, and ignorance that manifests itself in every type of human being at every time. The fact that many people were killed to find Musa and Fereydoun, the presence of the sleepwalkers and the sleepwalkers in both stories and the threat of their murder, the similarity of the staffs used by the two when problems arise, and so on are other similarities between the two stories.زمینه و هدف: یکی از موضوعات نقد ادبی معاصر مسئلۀ بینامتنی است که غالباً به اندیشه انتقال معنی یا لفظ و یا هر دوی آنها از یک اثر ادبی به اثر ادبی دیگر با اختلاف در مقصد و هدف اطلاق می شود. دیدگاهی که در بینامتنیت وجود دارد این است که بعضی از نوشته ها چه به صورت نظم چه نثر، در سایۀ یک متن دیگر و برگرفته از اندیشه ها و نظرات دیگر شاعران و نویسندگان پیش از خود است که در ادب فارسی این موضوع بسیار دیده میشود. روشها: در این مقاله برآنیم تا موضوع بینامتنیت را در دو اثر سترگ شعر فارسی به صورت تحلیلی و توصیفی بررسی کنیم. یافته ها: شاهنامۀ فردوسی و مثنوی معنوی، از مهمترین آثار ادبی سرزمین ایران در قرن چهارم و هفتم به حساب می آیند که به خاطر اندیشه های ناب در سراسر آفاق شهره و شناخته شده اند. با وجود اختلافهای که در حماسی بودن شعر حکیم فردوسی و تعلیمی-عرفانی بودن شعر مولانا دیده میشود به صورت بینامتنیت، همسانیهایی در موازی بودن بعضی از شخصیتهای داستانی این دو اثر دیده میشود که به طور مشخص در داستان فریدون و ضحاک از شاهنامه و موسی و فرعون از مثنوی، قابل تامل و تبیین می‌باشد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد که مولوی و فردوسی براین عقیده اند که حقیقت نوعیه انبیاء و اولیاء در هر عصری قابل تکرار است و حقیقت نوعیه فرعون و ضحاک، همان شرک و کبر و جهلی است که در هر زمانی در هر نوع از انسانی بروز میکند. کشته شدن بسیاری برای پیدا کردن موسی و فریدون ، وجود معبران و خوابگزاران در هر دو داستان و تهدید قتل آنها، شباهت عصای آن دو هنگام بروز مشکلات‌ و ... از دیگر شباهتهای بین دو داستان است.شاهنامه, مثنوی, فریدون و ضحاک, موسی و فرعون, بینامتنیت.Shahnameh, Masnavi, Fereydoun and Zahak, Musa and Pharaoh, intertextuality.https://bahareadab.com/downloadPDF/1914.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1914.pdfhttps://bahareadab.com/article/خوانش بینامتنی داستان ‌«فریدون و ضحاک» در شاهنامۀ فردوسی و «موسی و فرعون» در مثنوی معنوی بر مبنای نظریۀ ترامتنیت ژنتhttps://bahareadab.com/en/article/Intertextual Reading of the Story of Fereydoun and Zahhak in Ferdowsi's Shahnameh and Moses and Pharaoh in the Spiritual Masnavi Based on Genette's theory of transtextuality