Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811620251222A Comparative Study of Individual and Social Disruptions in “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzadبررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در «رمانهای طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت میکنیم» اثر زویا پیرزاد120795510.irandoi.2002/bahareadab.2025.7955enSamanehAsyabi HaghiPhD student, Department of Persian Language and Literature, University of Tabriz, Tabriz, Iran.nos.asiabi@tabrizu.ac.irBagherSadriniaProfessor, Department of Persian Language and Literature, University of Tabriz, Tabriz, Iran.yessadrinia@tabrizu.ac.irEbrahimRanjbarProfessor, Department of Persian Language and Literature, University of Tabriz, Tabriz, Iran.noranjbare@tabrizu.ac.irSakinehRasmiProfessor, Department of Persian Language and Literature, University of Tabriz, Tabriz, Iran.norasmi@tabrizu.ac.irJournal Article20250719BACKGROUND AND OBJECTIVES: This study aims to conduct a comparative analysis of individual and social disruptions in two novels: “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzad. The research endeavors to identify, analyze, and compare the various types and levels of disruption experienced by the main female characters in these novels, thereby illuminating how contemporary Iranian literature represents women’s concerns and crises. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical approach and a comparative literary methodology, this research draws upon close textual analysis of the primary novels. Qualitative content analysis is complemented by references to relevant sociological and psychological sources. To enhance analytical clarity and depth, the study incorporates direct textual examples and quotations from both novels as well as pertinent scholarly works. FINDINGS: The analysis reveals that individual disruptions in both novels stem from the tension between the protagonists’ subjective desires and the externally imposed realities of their socio-cultural environments. These disruptions manifest as identity crises, psychological distress, suppression of individuality, and efforts toward self-redefinition. In “Tuba and the Meaning of the Night,” individual disruption primarily emerges through Tuba’s fate and that of the women in her family, reflecting the conflict between tradition and modernity. Conversely, in “We Get Used to It,” such disruption appears through intergenerational tensions, maternal anxiety, and disillusionment with familial relationships. Social disruptions in both works originate in weakened support networks, shifting value systems, migration, social exclusion, and women’s systemic inability to attain equitable rights and social standing—issues often intricately interwoven with familial and societal crises. CONCLUSION: The findings indicate that both novels critically depict the condition of Iranian women within the contexts of generational dynamics, traditional structures, and ongoing social transformations. They demonstrate that individual and social disruptions are not merely products of external structures but are internalized phenomena deeply connected to women’s psychological and identity-forming processes. These female characters continually grapple with historical, cultural, and familial obstacles in their pursuit of autonomy, selfhood, and psychological well-being.مقدمه: ادبیات داستانی ایران در چند دهه اخیر شاهد حضور پررنگ نویسندگان زن و سر برآوردن رمانهایی است که هویت و تجربه زیسته زنان ایرانی را در بستر تحولات اجتماعی، فرهنگی و تاریخی به تصویر میکشند. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در دو رمان «طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت می‌کنیم» اثر زویا پیرزاد انجام شده است. تلاش شده تا انواع و سطوح گسست در شخصیتهای اصلی این دو رمان شناسایی، تحلیل و مقایسه گردد تا نحوه بازنمایی دغدغه ها و بحرانهای زنان در ادبیات معاصر ایران آشکار شود. روش تحقیق: این تحقیق با بهره گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش مطالعه تطبیقی انجام شده است. داده های پژوهش با مراجعه به متن اصلی رمانها و تحلیل محتوای کیفی، همراه با ارجاع به منابع جامعه شناختی و روان‌شناختی گردآوری شده است. همچنین برای شفافیت و غنای تحلیل، به نمونه های متنی و نقل‌قولهای مستقیم از رمانها و آثار پژوهشی مرتبط ارجاع داده شده است. یافته ها: بررسیها نشان داد که گسستهای فردی در هر دو رمان، ریشه در تضاد میان میل ذهنی شخصیتهای زن با واقعیتهای تحمیلی جامعه دارد و به شکل بحران هویت، درماندگی روانی، سرکوب فردیت و تلاش برای بازتعریف خود نمایان میشود. در رمان «طوبا و معنای شب»، گسست فردی عمدتاً از طریق سرنوشت طوبا و زنان خانواده اش و تقابل میان سنت و تجدد تحقق مییابد، حال آنکه در «عادت می‌کنیم»، این گسست در قالب اختلاف نسلها، اضطراب مادرانه و ناامیدی از روابط خانوادگی ظهور میکند. گسستهای اجتماعی نیز در هر دو اثر ریشه در ضعف شبکه های حمایتی، جابه جایی ارزشها، مهاجرت، طرد اجتماعی و ناتوانی زنان در دستیابی به حقوق و جایگاه شایسته دارد که اغلب با بحرانهای خانوادگی و اجتماعی درهم تنیده مطرح میشوند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که هر دو رمان با نگاهی منتقدانه، وضعیت زنان ایرانی را در بستر روابط نسلی، ساختارهای سنتی و تحولات اجتماعی ترسیم نموده اند و نشان میدهند که گسستهای فردی و اجتماعی نه تنها ریشه در ساختارهای بیرونی دارند، بلکه امری درونی‌شده و مرتبط با فرآیند ذهنی و هویتی زنانند؛ زنانی که در مسیر دستیابی به استقلال، هویت و آرامش روانی، دائماً با موانع تاریخی، فرهنگی و خانوادگی دست و پنجه نرم میکنند.گسست فردی, گسست اجتماعی, طوبا و معنای شب, عادت می‌کنیم.Individual disruption, Social disruption, Tuba and the Meaning of the Night, We Get Used to It.https://bahareadab.com/downloadPDF/1911.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1911.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تطبیقی گسستهای فردی و اجتماعی در «رمانهای طوبا و معنای شب» اثر شهرنوش پارسی‌پور و «عادت میکنیم» اثر زویا پیرزادhttps://bahareadab.com/en/article/A Comparative Study of Individual and Social Disruptions in “Tuba and the Meaning of the Night” by Shahrnush Parsipur and “We Get Used to It” by Zoya Pirzad