Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361811420251023A study of the stylistics of Heydar Ali Kamali's poemsمطالعۀ سبک‌شناسی اشعار حیدرعلی کمالی171200794510.irandoi.2002/bahareadab.2025.7945enRezaGhayoomiPhD in Persian Language and Literature, Yazd University, Yazd, Iran.yesreza_ghayoomi1357@yahoo.comMortezaFallahAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Yazd University, Yazd, Iran.nomfallah@yazd.ac.irMajidPouyanAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Yazd University, Yazd, Iran.nopooyan@yazd.ac.irJournal Article20250502BACKGROUND AND OBJECTIVES: Heydar Ali Kamali (1871–1949 CE, Abarqu) was one of the influential poets of the Constitutional Era. This essay examines the distinctive style of his poetry at linguistic, literary, and ideological levels, as well as the stylistic features of the historical period to which his works belong. METHODOLOGY: The required data for this study was gathered through library research and subsequently analyzed using descriptive and analytical methods. FINDINGS: Kamali’s poetic style is formal-literary and devoid of linguistic disarray. The predominant forms in his work areghazalandOde (qasida), with themuzāriʿmeter being the most frequently employed. Except for his Mosam"mats, which are unnecessarily full of inner rhymes, he uses rhyme sparingly, only when necessary, and rarely employs musical devices such as refrain (radīf), alliteration, and Internal Rhyme (tasjīʿ). His lexical choices aim to preserve the grandeur of poetic language, avoiding excessive colloquialisms. Syntactically, his poetry lacks excessively long compound sentences. On the literary level,allusion is the most frequent semantic device, while repetition andparonomasia (jenās)dominate among phonetic figures. Thematically, Kamali’s poetry revolves around three major categories. Political-Social Themes:Including freedom, patriotism, critique of a lethargic society, gender equality, and the rule of law. Ethical-Religious Themes:Emphasizing introspection and the praise of moral values. While not explicitly Sufi, his poetry occasionally touches upon mystical concepts. Lyrical-Love Themes:Predominant in hisghazals, these verses sometimes depict love beyond a specific beloved, while at other times; they address earthly love for a concrete beloved. Kamali’s poetry exhibits stylistic elements from the Khorasani, Iraqi, and Indian poetic traditions, yet he synthesizes these influences into a unique personal style. CONCLUSION: Heydar Ali Kamali stands out as one of the Constitutional Era’s poets whose works distinguish themselves linguistically and ideologically, establishing him as a poet with a distinctive style.زمینه و هدف: حیدرعلی کمالی(1328-1250ش، ابرقو) از شاعران تأثیرگزار عصر مشروطه است. در جستار حاضر، سبک شخصی اشعار او در سطوح زبانی، ادبی، فکری و نیز ویژگیهای سبک دورۀ این شعرها واکاوی شده است. روش مطالعه: داده های مورد نیاز این تحقیق از بررسی منابع کتابخانه ای به دست آمده و سپس داده های مزبور با روش توصیفی و تحلیلی مطالعه شده است. یافته ها: زبان شعر کمالی رسمی-ادبی و فاقد اضطراب سبکی است. در دیوان وی قالبهای غزل و قصیده پربسامدترند. او بحر مضارع را بر سایر بحور عروضی ترجیح داده و بجز در سرودن مسمّط که با الزام مالایلزم، مصراعهای نخست را نیز با یکدیگر همقافیه کرده، معمولاً از قافیه در حدّ ضرورت استفاده کرده است. ابزارهای موسیقی‌آفرین همچون ردیف، واج‌آرایی و قافیۀ درونی چندان مورد اقبال وی نیستند. سبک واژه گزینیهای او در مسیر حفظ فخامت زبان شعر است و واژه های عامیانه و تخصّصی در آن فراوان نیست. در سطح نحوی، جملات مرکّب طولانی به صورت افراطی بکار نرفته است. در سطح ادبی، بسامد کنایه در میان صنایع معنوی بالاست و جزو ویژگیهای سبکی شعر اوست. بین صنایع لفظی، تکرار و جناس نسبتاً بیشترند. در سطح فکری سه دسته مضمون اصلیترین محورهای محتوای شعر کمالی را شکل میدهند. مضمونهای سیاسی-اجتماعی شعر او شامل آزادی، وطن، نقد جامعۀ رخوت‌آلود، ارزش برابر مرد و زن و قانونگرایی است. نزد کمالی، مضمونهای اعتقادی-اخلاقی بیشتر بر درونگرایی و ستایش ارزشهای اخلاقی تأکید دارند. شعر او شعر متصوّفه نیست، امّا گاهی در آنها به مفاهیم و مسائل عرفانی اشاره شده است. مضمونهای غنایی-عاشقانه بیشتر در غزلها آمده است. کمالی گاهی به عشق سوای معشوق و گاه به عشقورزی نسبت به یک معشوق مشخّص زمینی میپردازد. در شعر او مظاهر سبک دوره های شعر خراسانی، عراقی و هندی ملاحظه میشود، امّا کمالی از ویژگیهای همۀ آنها سبک شخصی خویش را آفریده است. نتیجه گیری: حیدرعلی کمالی یکی از شاعران عصر مشروطه است که سبک شعرهای او در سطوح زبانی و فکری ممتاز شده و کمالی را به شاعری صاحب‌سبک تبدیل کرده است.حیدرعلی کمالی, سبک‌شناسی, شعر مشروطهA Stylistic Study of Heydar Ali Kamali’s Poetryhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1889.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1889.pdfhttps://bahareadab.com/article/مطالعۀ سبک‌شناسی اشعار حیدرعلی کمالیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of Heydar Ali Kamali's poems