Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361710420241221Investigating non-verbal communication in Sufi categories of Khwaja Abdullah Ansariبررسی ارتباط غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه خواجه ‌عبدالله انصاری217239757510.22034/bahareadab.2024.7575enMiladMovahedi RadPhD student of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.no m.movahedi03@umail.umz.ac.irMortezaMohseniProfessor of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.yes mohseni@umz.ac.irMassoudRohaniProfessor of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.norohani46@yahoo.comAhmadGhanipour MalekshahProfessor of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.no a.ghanipour@umz.ac.irJournal Article20240308BACKGROUND AND OBJECTIVES: Verbal and non-verbal communication is used in literary works to convey concepts and messages. Non-verbal communication is the use of body movements, sounds, facial expressions, clothing, place and time in the process of communicating with the audience. In this article, an attempt has been made to analyze the categories of Sufism from the perspective of non-verbal communication and show that Khwaja Abdullah Ansari from All kinds of non-verbal communication have been used to narrate the book and all kinds of non-verbal behaviors such as body movements and gestures, location, artefacts, facial expressions, body contacts, analysis, classification and review. The purpose of this article is to introduce, classify, decode and analyze the types of Non-verbal communication is in Sufism categories to show how body language can have functions such as controlling, complementing, emphasizing and replacing verbal conversations. METHODOLOGY: In the present research, the non-verbal communication of Sufi sects has been analyzed with the descriptive-analytical method. FINDINGS: It seems that in tazkira texts, in addition to the general examples of non-verbal communication, there are special expressions that are specific to this type of text. Categorizing and dealing with this kind of special and specific manifestations can distinguish this research from other works in this field. So that every audience will be able to interpret and decipher the text of Tabaqat Sufi, according to their cultural and social background. CONCLUSION: The research shows that non-verbal communication in Sufi classes is mostly used to replace the verbal message, and the component of physical appearance has been used the most due to the expression of educational purposes and individual and social situations, and among the components of physical behaviors, non-verbal behavior The hand has the highest frequency due to the movement towards God and capture (with ironic meaning) in mystical behavior and religious education, and the physical behavior of the head has the lowest frequency among these components. The low frequency of this behavior is remarkable and interesting.زمینه و هدف: در آثار ادبی برای انتقال مفاهیم و پیامها، از ارتباطهای کلامی و غیرکلامی بهره جسته میشود. ارتباط غیرکلامی استفاده از حرکات بدن، آواها، حالتهای چهره، پوشش، مکان و زمان در جریان برقراری ارتباط با مخاطبست. در این مقاله سعی شده است تا طبقات‌الصوفیه از منظر ارتباطات غیرکلامی تحلیل و نشان داده شود که خواجه ‌عبدالله انصاری از انواع ارتباطات غیرکلامی برای روایت کتاب بهره گرفته است و انواع رفتارهای غیرکلامی مثل حرکات و اشارات بدن، مکان، مصنوعات، رفتارهای چهره، تماسهای بدنی، تحلیل، طبقه بندی و بررسی شده است. هدف این مقاله معرفی، طبقه بندی، رمزگشایی و تحلیل انواع ارتباطات غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه است تا نشان داده شود که چگونه زبان بدن میتواند کارکردهایی چون کنترل کردن، مکمّل بودن، تاکید کردن و جانشین شدن را در کنار گفتگوهای کلامی داشته باشد. روشها: در پژوهش پیش رو، با روش توصیفی - تحلیلی ارتباطهای غیرکلامی طبقات‌الصوفیه تحلیل ‌شده است. یافته ها: بنظر میرسد در متون تذکره ای، علاوه بر نمونه های عمومی ارتباطات غیرکلامی، نمودهای ویژه ای وجود ‌دارد که مختص به همین نوع متنست. دسته بندی و پرداختن به این نوع نمودهای ویژه و مختص است که میتواند موجب تمایز این پژوهش از دیگر آثار در این زمینه شود. اشاره های غیر‌کلامی، طبقات‌الصوفیه را تفسیرپذیر، عمیق و چندمعنا کرده است؛ چنانکه هر مخاطب با توجه به پیشینه فرهنگی و اجتماعی خود قادر خواهد بود به تفسیر و رمزگشایی متن طبقات‌الصوفیه بپردازد. نتیجه گیری: بررسیها نشان ‌میدهد که ارتباطات غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه بیشتر برای جانشینی پیام کلامی بکاررفته اند و مؤلفه ظاهر فیزیکی بدلیل بیان مقاصد تربیتی و موقعیتهای فردی و اجتماعی، بیشترین کاربرد را داشته است و از میان مؤلفه رفتارهای فیزیکی، رفتار غیرکلامی دست، به دلیل حرکت به سوی خدا و دستگیری(ضمن معنای کنایی) در سیروسلوک عرفانی و تربیت دینی بالاترین بسامد و رفتار فیزیکی سر، درمیان این مؤلفه ها، کمترین بسامد را دارد و از آنجا که در عرفان سرسپردن به غیر خدا مضموم و ناپسندست کم بسامد بودن این رفتار قابل توجه و تاملست.زبان بدن, ارتباط غیرکلامی, تذکره, طبقات‌الصوفیه, خواجه عبدالله انصاری.body language, non-verbal communication, remembrance, classes of Sufis, Khwaja Abdullah Ansari.https://bahareadab.com/downloadPDF/1737.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1737.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی ارتباط غیرکلامی در طبقات‌الصوفیه خواجه ‌عبدالله انصاریhttps://bahareadab.com/en/article/Investigating non-verbal communication in Sufi categories of Khwaja Abdullah Ansari