Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361710120240922Poetry stylistics of twelve famous and unknown poets from Nader Shah to the beginning of Fath Ali Shah's reign (1735-1797).سبک شناسی شعر دوازده تن از شاعران مشهور و گمنام از نادرشاه تا آغاز سلطنت فتحعلیشاه (1148-1212)277304764610.22034/bahareadab.2024.7646enZohreAmininiaPh.D. student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Semnan, Semnan, Iran.nozohreamininia4@gmail.comAbdullahHassanzadeh MiraliAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Persian Literature and Foreign Languages, University of Semnan, Semnan, Iran.yesa.hasanzadeh@semnan.ac.irOmidMajdAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Tehran, Iran.nomajdomid@ut.ac.irJournal Article20240419BACKGROUND AND OBJECTIVES: This research deals with the stylistics of twelve famous and unknown poets of the second half of the 12th century, that is, the Afshariya and Zandiye period, which covers the years (1735-1797), on four phonetic, linguistic, literary and intellectual levels. METHODOLOGY: The research method is library and documentary. In this research, Divan Shear of some famous poets and some manuscripts of anonymous poets were examined. FINDINGS: The interlude period is a short period of sixty years, which is between the two periods of the Indian style and the return style, from the point of view of some researchers, there was no room for the growth and development of literature in this period, and no poet spoke to the extent that this period have been considered as one of the poorest periods of literature, and the only reason for them is that the poets followed the ancient way of thinking and style. Such a ratio is completely unfair and ignoring a large amount of works of poets of this period, by studying the divan of each of them, you can find many valuable and pleasant poems. The period of intermission has always been overshadowed by the period of return and the poetry of this period has not been paid attention to, while the poetry of this period had a significant impact on the formation, growth and perfection of the content of the poetry of the Qajar period and subsequent periods and is of great importance in the historical and literary history. Also, the formation of the great movement of literary return by several famous poets of Isfahan to reject the Indian style and return to the Iraqi style, all show the vitality of poetry in this period. CONCLUSION: Result: The researches show that in the period of Fatrat period, their theoretical foundations were back to the old models, to a very small extent from the dominant discourse and theoretical foundations of Khorasani and to a certain extent from the Iraqi style and the Timurid period, and the most examples were taken from the period of occurrence and the previous period. By itself, it was the Indian style. The famous poets of this period, such as Mushtaq, Hatef, Azar, Sabahi, have been more successful in taking examples from the ancient periods, both in language and in theoretical foundations, and the non-famous poets of this period, such as: Safi, Hashim, Nuralishah, in theoretical and language foundations. In terms of theory and language, they are close to the style of Iraqi and Tofan, Darvish, Rafiq, Tabib, and Ashiq, to ​​the style of the event and the Indian style.زمینۀ پژوهش: این پژوهش به سبک شناسی دوازده تن از شاعران مشهور و گمنام نیمۀ دوم قرن دوازدهم، یعنی دورۀ افشاریه و زندیه که حدود سالهای (1148تا1212) را در بر میگیرد، در چهار سطح آوایی، زبانی، ادبی و فکری پرداخته است. روش پژوهش: روش تحقیق، کتابخانه ای و اسنادی است. در این تحقیق دیوان شعر چند شاعر مشهور و چند نسخۀ خطی از شاعران گمنام مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: دورۀ فترت، دورۀ کوتاه شصت ساله است که بین دو دورۀ سبک هندی و سبک بازگشت قرار دارد، از منظر بعضی از پژوهشگران در این دوره مجالی برای رشد و نمو ادبیات پیدا نشد و هیچ شاعری لب به سخن نگشود تا حدی که این دوره را از فقیرترین دوره های ادبیات به شمار آورده اند و تنها دلیل آنان پیروی شاعران از طرز فکر و شیوه قدما است. اینچنین نسبتی کاملاً ناروا و نادیده گرفتن حجم زیادی از آثار شاعران این دوره است که با مطالعۀ دیوان هر یک از آنها میتوان به بسیاری از اشعار ارزشمند و د‌لنشین دست پیدا کرد. دورۀ فترت همواره تحت الشعاع دورۀ بازگشت قرار گرفته و به شعر این دوره توجهی نشده، حال آنکه شعر این دوره در شکل گیری و رشد وکمال محتوای شعر دوره قاجار و دوره های بعد تأثیر بسزایی داشته و در سیر تاریخی و ادبی از اهمیت زیادی برخوردار است. همچنین تشکیل نهضت بزرگ بازگشت ادبی توسط چند تن از شعرای معروف اصفهان برای اعراض از سبک هندی و بازگشت به سبک عراقی، همگی نشان از حیات شعر در این دوره دارد. نتیجه: پژوهشها نشان میدهد در دورۀ فترت که مبانی نظری آنان برگشت به الگوهای کهن بوده ، تا اندازۀ خیلی کمی از گفتمان مسلط و مبانی نظری خراسانی و تا اندازه ای از سبک عراقی و دورۀ تیموری، و بیشترین الگو برداری از دورۀ وقوع و دورۀ قبل از خود یعنی سبک هندی بوده است. شاعران مشهور این دوره، مانند مشتاق، هاتف، آذر، صباحی در الگو برداری از دوره های کهن، هم در زبان و هم در مبانی نظری موفق تر بوده اند و شاعران غیر مشهور این دوره مانند: صافی، هاشم، نورعلیشاه، در مبانی نظری و زبان به سبک عراقی و طوفان، درویش، رفیق، طبیب و عاشق در مبانی نظری و زبانی به سبک وقوع و هندی نزدیک هستند.سبک شناسی شعر , دورۀ فترت, دورۀ نخست بازگشت ادبی, دورۀ افشاریه و زندیهPoetry stylistics, Fetrat period, the first period of literary return, Afshariya and Zandiye periodhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1725.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1725.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی شعر دوازده تن از شاعران مشهور و گمنام از نادرشاه تا آغاز سلطنت فتحعلیشاه (1148-1212)https://bahareadab.com/en/article/Poetry stylistics of twelve famous and unknown poets from Nader Shah to the beginning of Fath Ali Shah's reign (1735-1797).