Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361710220241022Layered stylistics of the book "Majales" by Jalaluddin Atiqi Tabriziسبک‌شناسی لایه ای کتاب «مجالس» جلال‌الدین عتیق تبریزی231245755110.22034/bahareadab.2024.7551enHodaFathzadehPhD student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran.nohoda.fathzadeh@kiau.ac.irFatemehHeidariAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran.yesfateme_heidari@kiau.ac.irMahNazariAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran.nomah.nazari@kiau.ac.irJournal Article20240124BACKGROUND AND OBJECTIVES: The 7th century has always been an important period due to the devastating attack of the Moghols and the destruction of many scientific and cultural centers and the flight of many scientific, cultural and literary elites to other countries and the domination of foreigners over the destinies of the Iranian nation. One of the topics that need to be addressed in this era is the topic of understanding the evolution of the Persian language and literature and the poets of this period. Jalaluddin Atighi of Tabrizi (741 A.H.) is among these outstanding and lesser known poets who was a contemporary of Hafez Shirazi. This research has examined the layered stylistics of the book "Majales" by Jalaluddin Atighi Tabrizi. METHODOLOGY: This research was carried out using a descriptive-analytical method. The studied source is the correction of this work by Saeed Karimi (2012) in the publication of written heritage. FINDINGS: The stylistic coordinates of ancient poetry are the same as the coordinates of the Iraqi style in terms of language, thought and literature. The abundance of Qur"anic allusions and quotations, Arabic words, combinations and proverbs, the height of the lover"s status and base, the excess of the love of the lover towards the beloved, the expression of asceticism and Sufi terms, the sarcastic references to ascetics and Sufis, the metaphorical use of the terms tavern, wine, drunkenness, etc., to express mystical thoughts are among the features of the Iraqi style that are present in his gatherings. CONCLUSION: From a linguistic point of view, the language of Majales is adorned with Turkish and Mogholi words and adorned with rare Persian and Arabic words and combinations. Ancient Arabic poems show that he had sufficient mastery of Arabic language and literature. The creation of many, wonderful and artistic similes is the most important and main feature of the rhetorical layer in this work. Atighi has a mastery and special skill in connecting mystical, religious and romantic elements using creative similes. In the ideological layer of the work, subtle and romantic mystical concepts are the main theme, which is sometimes mixed with elements of magical realism. زمینه و هدف: سده هفتم قمری بدلیل حملۀ ویرانگر مغولان و از میان رفتن بسیاری از مراکز علمی و فرهنگی و فرار بسیار از نخبگان علمی، فرهنگی و ادبی به دیگر کشورها و چیرگی بیگانگان بر مقدرات ملّت ایران، همواره دوره ای بااهمیت بوده است. یکی از مباحثی که در این عصر لازم است به آن پرداخته ‌شود، بحث شناخت سیر تحولات زبان و ادبیات فارسی و شاعران این دوره است. از جمله این شاعران برجسته و کمتر شناخته شده که همعصر حافظ شیرازی هم بوده است، جلال‌الدین عتیقی تبریزی (741 ه.ق) است. این پژوهش کتاب «مجالس» از جلال‌الدین عتیقی تبریزی را مورد بررسی سبک‌شناسی لایه ای قرار داده است. روش مطالعه: این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. منبع مورد مطالعه، تصحیح این اثر به دست سعید کریمی (1392) در نشر میراث مکتوب است. یافته ها: مختصات سبکی شعر عتیقی از نظر زبانی، فکری و ادبی همان مختصات سبک عراقی است. کثرت تلمیحات و اقتباسات قرآنی، لغات، ترکیبات و امثال عربی، بلندی مرتبه و پایگاه معشوق، افراط در خاکساری عاشق در برابر معشوق، بیان زهدیات و اصطلاحات صوفیه، اشارات قلندرانه و تعریض به زاهدان و صوفیان، بکارگیری استعاری اصطلاحات میخانه، مغ، شراب، مستی و... برای بیان اندیشه های عرفانی از جمله ویژگیهای سبک عراقی است که در مجالس او موجود است. نتیجه گیری: از نظر زبانی، زبان مجالس پیراسته از کلمات ترکی و مغولی و آراسته به مفردات و ترکیبات نادر فارسی و عربی است. اشعار عربی عتیقی مبیّن این است که او به زبان و ادبیات عربی تسلط کافی داشته است. خلق تشبیهات فراوان، شگرف و هنرمندانه مهمترین و اصلیترین ویژگی لایۀ بلاغی در این اثر است. عتیقی در پیوند زدن عناصر عرفانی، دینی و عاشقانه با استفاده از تشبیهات خلاقانه استادی و مهارت ویژه ای دارد. در لایۀ ایدئولوژیک اثر، مفاهیم عرفانی لطیف و عاشقانه درونمایۀ اصلی است که گاه با مؤلفه های رئالیسم جادویی در هم می‌آمیزد. مجلس؛ مجالس, عتیقی تبریزی, قرن هفتم و هشتم, عرفان و تصوف, سبک‌شناسیMajales, Atiqi Tabrizi, 7th and 8th centuries, Mysticism and Sufism, Stylisticshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1703.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1703.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک‌شناسی لایه ای کتاب «مجالس» جلال‌الدین عتیق تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/Layered stylistics of the book "Majales" by Jalaluddin Atiqi Tabrizi