Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136179520240320Stylistic Analysis of the Ghazals of Malik al-Shu'ara Qari Abdullahبررسی سبک شناسانۀ غزلهای ملک‌الشعراء قاری عبدالله179206726910.22034/bahareadab.2024.7269enShafiqullahShafaqatPh.D. Student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran.yess_shafaqat@atu.ac.irGholamrezaMastali ParsaAssociate Professor of the Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran.nomastaliparsa@atu.ac.irJournal Article20230516BACKGROUND AND OBJECTIVES: Qari Abdullah is one of the talented contemporary Persian poets in the realm of Afghanistan. His ghazals have not been examined from a stylistic perspective thus far. The main objective of this research is to analyze the stylistic features of fifty selected ghazals from his collection, exploring their linguistic, literary, and intellectual aspects. The aim is to acquaint readers with the prominent characteristics, poetic structure, and literary persona of this poet. METHODOLOGY: The present research is a theoretical study that was carried out using the library research method and analytical-descriptive method. The scope and community of study was Qari Abdullah"s collection, which was published by Irfan Publications. FINDINGS: Qari has given a special musicality to his poetry by using pleasant weights, melodious rhymes and lines, repetitions, puns and puns. The use of abstract words, new words, and the use of nominal groups, and little attention to the use of Arabic words and attention to simple sentences and substitutions in the parts of the sentence are important highlights of his speech. At the literary level, the high frequency of additional similes, explicit metaphors, and the abundant use of arrays of proportion, contrast, and exaggeration are interesting. At the intellectual level, one can observe the poet"s tendency towards love, description of nature, mystical and patriotic topics and the reflection of social issues. CONCLUSION: The examination of Qari Abdullah"s ghazals in the collection revealed his proficient handling of linguistic, literary, and intellectual elements. Most of his ghazals are composed in the Hazaj and Ramal meters, often being compound verses. The poet"s emphasis on verbal devices such as repetition and refrain is substantial. The usage of Arabic and foreign words is less frequent, while abstract words have a higher frequency in his compositions. The prevalence of simple sentences and declarative language is another characteristic of his ghazals and in terms of image, different types of imaginary images (simile, metaphor, diagnosis and irony of image creation) are mentioned in Qari"s poetry. The most basic topics And the themes in the poet"s sonnets are love, description of nature and mystical topics.زمینه و هدف: قاری عبدالله از شاعران چیره دستِ معاصر زبان فارسی در قلمرو افغانستان است. غزلهای او تا کنون از منظر سبک‌شناسی مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل سبک‌شناسانۀ پنجاه غزل منتخب از دیوان وی است که در آن مشخصه های سبکی غزلها در حوزه های زبانی، ادبی و فکری مورد بررسی قرار گرفته تا خوانندگان با مزایای شعری و شخصیت ادبی شاعر آشنا شوند. روشها: پژوهش پیشِ‌رو، مطالعه ای نظری است که به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای و روش تحلیلی-توصیفی انجام شده است. محدوده و جامعۀ موردمطالعه، دیوان قاری عبدالله به اهتمام عفت مستشارنیا بوده که توسط انتشارات عرفان به نشر رسیده است. یافته ها: قاری با استفاده از اوزان مطبوع، قافیه ها و ردیفهای آهنگین، انواع تکرار، جناس و سجع، موسیقایی خاصی به شعرش بخشیده است. کابرد واژه های انتزاعی، واژه های جدید و استفاده از گروهای اسمی و کم توجهی به کاربرد واژه های عربی و عنایت به جمله های ساده و جابجایی در اجزای جمله از برجستگیهای مهم کلام وی است. در سطح ادبی، بسامد بلند تشبیه اضافی، استعاره مصرحه و نیز کاربرد فراوان آرایه های تناسب، تضاد و اغراق جالب توجه است. در سطح فکری نیز میتوان گرایش شاعر به عشق، وصف طبیعت، مباحث عرفانی و میهنی و بازتاب مسائل اجتماعی را ملاحظه نمود. نتیجه گیری: بررسی ما در دیوان غزلیات قاری عبدالله، نشان داد که شاعر در حوزه های سه گانۀ زبانی، ادبی و فکری مؤفقانه عمل نموده است. غزلهای قاری بیشتر در بحر هزج و رمل سروده شده و اغلب آنها مردّف هستند. توجهِ شاعر به آرایه های لفظی (تکرار و سجع) زیاد است. واژه های عربی و بیگانه در شعر قاری کمتر به کار رفته و واژه های انتزاعی در سرودهایش بسامد بلند دارد. فراوانی جمله های ساده و وجه خبری از ویژگیهای دیگر غزلهای او به شمار میروند و از نظر تصویر، گونه های مختلف صور خیال (تشبیه، استعاره ، تشخیص و کنایه) تصویرآفرینی در شعر قاری شده است. اساسیترین موضوعات و مضامین در غزلهای شاعر، عشق، وصف طبیعت و مباحث عرفانی است.سبک شناسی, غزلیات قاری عبدالله, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکری.Stylistics, Ghazals of Qari Abdullah, Linguistic Level, Literary Level, Intellectual Level.https://bahareadab.com/downloadPDF/1599.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1599.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسانۀ غزلهای ملک‌الشعراء قاری عبداللهhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistic Analysis of the Ghazals of Malik al-Shu'ara Qari Abdullah