Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136179520240320Calling and recreating character in contemporary Persian poetryفراخوانی و بازآفرینی شخصیت‌ در شعر معاصر فارسی99116726810.22034/bahareadab.2024.7268enFatemehTagaviPh.D. student, Department of Persian Language and Literature, Shirvan Branch, Islamic Azad University, Shirvan, Iran.nof.taghavi3250@gmail.comMohammadGhaderi MoghaddamAssistant Professor of Persian Language and Literature Department, Shirvan Branch, Islamic Azad University, Shirvan, Iran.yesMohammad.Ghaderi@iau.ac.irRajabFakhraeianAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Shirvan Branch, Islamic Azad University, Shirvan, Iran.norf_290@yahoo.comJournal Article20230505BACKGROUND AND OBJECTIVES: Calling and re-creating the characters of the past is one of the important issues that has attracted the attention of contemporary writers and has had a wide reflection in their works. Contemporary Persian literature has entered into a serious conversation with classical Iranian literature and has taken full advantage of its advantages such as dynamism and liveliness, emotional richness, depth of meaning, and linguistic harmony and proportion, and some of its attributes - especially poetry after the 8th century. In this article, an attempt is made to analyze and investigate the role and position of historical figures and the quality and method of re-creation by mentioning the examples of character appeal among the poems of Ahmad Shamlou, Mehdi Akhavan Sales and Mohammad Reza Shafiei Kadkani. METHODOLOGY: According to the subject, the research method is descriptive-analytical and it was done in the way of data collection in library form and using note-taking, and it is considered as a theoretical research. FINDINGS: According to the findings of this research, some historical figures in the poetry of Ahmed Shamlou, Akhavan Sales, and Shafiei Kadkani are of special importance, such as: Masih, Khezr, Ayoub, Nooh, Soleiman, Jamshid, Rostam, Kay Kavos, Ibrahim, Zardosht, Arash Kamangir, Siavash, Mansour Hallaj, Mazdak, and Esfandiar. As can be seen, these characters can be divided into four religious groups (prophets), mythological (kings and heroes), historical (kings and leaders), and mystical (saints). CONCLUSION: Meanwhile, Ahmad Shamlou has done the most calling and re-creation of religious figures (prophets). Shamlu has a special interest in the personality of Christ (PBUH) and uses him as a symbol of immortality and fertility. Akhavan, however, has focused most of its attention and interest on the personalities of ancient Iran. The first mythological hero of Akhavan poetry is the Iranian prophet Zoroaster. Shafiei Kadkani also called or recreated mystical, epic and religious characters together. Many times in his poems, he is looking for Mansour Hallaj to once again give meaning to the concepts of bravery and martyrdom. Also, his new look at prophets like Noah is remarkable.زمینه و هدف: فراخوانی و بازآفرینی شخصیتهای گذشته از جمله مسائل مهمی است که مورد توجه ادیبان معاصر بوده و بازتاب گسترده ای در آثارشان داشته است. ادب معاصر فارسی وارد گفتگوی جدی با ادبیات کلاسیک ایران شده است و از امتیازات آن از جمله پویایی و سرزندگی، غنای عاطفی، عمق معنا، و تناسب و هارمونی زبانی بهرۀ کامل گرفته و پاره ای از اوصاف آن -بویژه شعر بعد از قرن هشتم- را به یک سو نهاده است. در این مقاله تلاش بر این است با ذکر نمونه های فراخوانی شخصیت در میان اشعار احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث و محمدرضا شفیعی کدکنی، نقش و جایگاه شخصیتهای تاریخی و کیفیت و نحوۀ بازآفرینی آنها مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. روش مطالعه: روش تحقیق با توجه به موضوع، از نوع توصیفی-تحلیلی ‌است و به شیوۀ جمع‌آوری داده ها به شکل کتابخانه ای و با استفاده از یادداشت‌برداری انجام شده است و جزو تحقیقات نظری محسوب میگردد. یافته ها: طبق یافته های این پژوهش، برخی شخصیتهای تاریخی در شعر احمد شاملو، اخوان ثالث، و شفیعی کدکنی از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند؛ از جمله مسیح، خضر، ایوب، نوح، سلیمان، جمشید، رستم، کی کاووس، ابراهیم، زردشت، آرش کمانگیر، سیاوش، منصور حلاج، مزدک، و اسفندیار. همانطور که مشاهده میشود، این شخصیتها را میتوان در چهار گروه دینی و مذهبی (پیامبران)، اساطیری (شاهان و پهلوانان)، تاریخی (شاهان و رهبران)، و عرفانی (اولیا) تقسیم‌بندی نمود. نتیجه گیری: در این میان احمد شاملو بیشترین فراخوانی و بازآفرینی را درمورد شخصیتهای دینی (پیامبران) انجام داده است. شاملو علاقۀ ویژه ای به شخصیت مسیح (ع) دارد و از او بعنوان نماد جاودانگی و باروری بهره میگیرد. اخوان ثالث اما بیشترین توجه و علاقۀ خود را به شخصیتهای ایران باستان معطوف کرده است. اولین قهرمان اسطوره ای شعر اخوان، زردشت پیامبر ایرانی است. شفیعی کدکنی نیز شخصیتهای عرفانی، حماسی و دینی را در کنار یکدیگر فراخوانده یا بازآفریده است. او بارها در اشعارش در پی منصور حلاجی میگردد که باری دیگر مفاهیم دلیری و شهادت را معنا کند. همچنین نگاه تازۀ او به پیامبرانی چون نوح قابل توجه است.بازآفرینی و فراخوانی شخصیت, شعر معاصر, احمد شاملو, اخوان ثالث, شفیعی کدکنی.Re-creation and recall of personality, contemporary poetry, Ahmad Shamlou, Akhavan Sales, Shafiei Kadkanihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1595.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1595.pdfhttps://bahareadab.com/article/فراخوانی و بازآفرینی شخصیت‌ در شعر معاصر فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Calling and recreating character in contemporary Persian poetry