Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136169420240220Investigation and analysis of the function of the shindy in the stories of Hezar o Yek Shab and Samak Ayyar from the point of view of socializationبررسی و تحلیل کارکرد بزمها در داستانهای هزار و یک شب و سمک عیار از دید جامعه-پذیری117131724810.22034/bahareadab.2024.7248enNafisehKhaliltosiPhD student, Department of Persian Language and Literature, Humanities Complex, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran.nonafisehkhaliltosi@yahoo.comBatolFakhreslamAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Humanities Complex, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iran.yes fakhreslam@iau.neyshabur.ac.irParvindokhtMashhoorAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran.nop_d_mashhoor@yahoo.comJournal Article20230404BACKGROUND AND OBJECTIVES: Socialization is said to be a process that every person experiences during his life and based on it, he gets acquainted with a set of values, customs and norms and accepts various roles in the society. This category creates obvious manifestations in the personality of a sociable person and on the other hand, if this process is not done correctly, it creates a person who avoids society. In Iranian culture, there are various ways to socialize people, which include holding festivals and joyous gatherings. A part of this ancient culture is reflected in the books Hezar o Yek Shab and Samak Ayyar. In this research the function of shindy has been investigated with regard to the concept of socialization in the mentioned works. METHODOLOGY: This research was written with reference to library sources and descriptive-analytical method. FINDINGS: The results of the research show that in the course of holding festivals, things like: transferring culture, flourishing abilities, institutionalizing values and norms, teaching skills and roles, creating interpersonal solidarity and stability of the social system have been observed as the goals of socialization. CONCLUSION: Although at the superficial level, festivals were held to promote happiness, but in depth, they were held with the aim of strengthening interpersonal relationships.زمینه و هدف: جامعه پذیری به روندی گفته میشود که هر فرد در طول زندگی خود تجربه میکند و بر اساس آن، با مجموعه ای از ارزشها، عرفها و هنجارها آشنا میشود و با نظرداشت آن، نقشهای گوناگونی را در جامعه میپذیرد. این مقوله نمودهای بارزی را در شخصیت فرد جامعه پذیر به وجود می آورد و در برابر، اگر این فرایند بدرستی انجام نشود، از او فردی جامعه گریز پدید می آورد. در فرهنگ ایرانی، راه های متنوعی برای جامعه پذیر کردن افراد وجود دارد که برگزاری بزمها و مجالس شادی از آن جمله است. بخشی از این فرهنگ دیرینه در کتابهای هزار و یک شب و سمک عیار منعکس شده است. این مقاله با هدف بررسی کارکرد بزمها با عنایت به مفهوم جامعه پذیری در آثار مذکور نوشته شده است. روش مطالعه: این پژوهش با استناد به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی-تحلیلی نوشته شده است. یافته ها: نتایج تحقیق نشان میدهد که در جریان برگزاری بزمها مواردی چون انتقال فرهنگ، شکوفاسازی توانمندیها، نهادینه سازی ارزشها و هنجارها، آموزش مهارتها و نقشها، ایجاد همبستگی بینافردی و پایداری نظام اجتماعی بعنوان اهداف جامعه پذیری مشاهده شده است. نتیجه گیری: در مجموع، اگرچه بزمها در سطح روساخت برای ترویج شادمانی بوده، در ژرفساخت با هدف تقویت مناسبات بینافردی برگزار میشده است.هزار و یک شب, سمک عیار, بزم, جامعه, جامعه پذیری, فرهنگ.Hezar o Yek Shab, Samak Ayyar, Shindy, Society, Sociability, Culture.https://bahareadab.com/downloadPDF/1582.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1582.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و تحلیل کارکرد بزمها در داستانهای هزار و یک شب و سمک عیار از دید جامعه-پذیریhttps://bahareadab.com/en/article/Investigation and analysis of the function of the shindy in the stories of Hezar o Yek Shab and Samak Ayyar from the point of view of socialization