Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136169420240220A stylistic study of the epic poems of the Mughal era (Case study of Ghazan‌ Nameh and Shahnameh Changizi)بررسی سبک شناسانۀ منظومه های حماسی عصر مغول (مطالعۀ موردی غازان‌نامه و شهنامۀ چنگیزی)6993724210.22034/bahareadab.2024.7242enSeyyedHassan JamalizadehPh.D. student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Kerman Branch, Islamic Azad University, Kerman, Iran.noM.uv1990@yahoo.comKhorshidGhanbari NanizAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Kerman Branch, Islamic Azad University, Kerman, Iran.yesKh.ghanbari@iauk.ac MajidHajizadehAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Kerman Branch, Islamic Azad University, Kerman, Iran.nom.hajizade@iauk.acJournal Article20230418BACKGROUND AND OBJECTIVES: The poems and epic works that were written after the Shahnameh and often following, establishing and imitating it in religious, heroic and historical contexts are among the sources that have received less attention from Ferdowsi scholars and Shahnameh scholars in the field of scientific studies. And while these works, in addition to the many influences in the field of linguistic, literary and intellectual style from Ferdowsi"s work, are also considered a very suitable source for criticizing and evaluating the success rate of composers in imitating Ferdowsi"s Shahnameh. The main purpose of the upcoming study is to examine and analyze Ghazannameh and Shahnameh Changizi as two Shahnameh poems written in the Mughal era, which were written in imitation of Ferdowsi"s Shahnameh. METHODOLOGY: The method of study in this research is descriptive-analytical based on library studies. In this research, in order to present the literary style more precisely, the researchers systematically analyzed a thousand verses from each of the systems. FINDINGS: The poems of Ghazannameh and Shahnameh Changizi were written in close imitation of Shahnameh. Both poets have tried to write an epic narrative in the form of a historical text by choosing weight, tone, themes and to some extent epic descriptions. CONCLUSION: The results of the research indicate that in the two mentioned poems, linguistic features such as the use of sounds, phonemes, homophones, literary features such as simile and irony, and epic descriptions to a large extent show the composers" imitation of Ferdowsi"s Shahnameh, although due to the choice of historical subject (History of Ilkhans and Mughal Rulers) The use of Arabic, Turkish and Mongolian words, the use and use of similes in the form of detailed similes and little use of metaphors, it can only be said that the imitation of Ferdowsi is more prominent in the aspect of weight and music of words.زمینه و هدف: منظومه ها و آثاری حماسی، که پس از شاهنامه و اغلب به پیروی، تأسی و تقلید از آن در زمینه های دینی، پهلوانی و تاریخی سروده شده اند، از مآخذ و منابعی هستند که کمتر مورد توجه فردوسی‌پژوهان و شاهنامه شناسان در عرصۀ مطالعات علمی قرار گرفته اند؛ حال آنکه این آثار علاوه بر تأثرات فراوان در زمینۀ سبک زبانی، ادبی و اندیشگی از اثر سترگ فردوسی، منبع بسیار مناسبی جهت نقد و ارزیابی میزان موفقیت سرایندگان در تقلید از شاهنامه فردوسی نیز به حساب می‌آیند. هدف اصلی از مطالعۀ پیش ‌رو بررسی و تحلیل غازان‌نامه و شهنامۀ چنگیزی، بعنوان دو شاهنامۀ منظوم در دوران مغول، است که به تقلید از شاهنامه فردوسی سروده شده است. روش مطالعه: روش مطالعه در این جستار بصورت توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی است. محققان در این پژوهش بمنظور ارائۀ دقیقتر سبک ادبی، به تحلیل آماری هزار بیت از هر یک منظومه ها بصورت سامانمند پرداخته اند. یافته ها: منظومه های غازان‌نامه و شهنامۀ چنگیزی در بحر متقارب به تقلید از شاهنامه سروده شده است. هر دو شاعر سعی کرده اند با انتخاب وزن، لحن، مضامین و تا حدودی توصیفات حماسی، در قالب درونمایۀ تاریخی، به روایتی حماسی بپردازند. نتیجه گیری: در دو منظومۀ یادشده ویژگیهای زبانی مانند بکارگیری آواها، واج‌آرایی، همحروفی، ویژگیهای ادبی چون تشبیه و کنایه و توصیفات حماسی تا حدود زیادی نشان‌دهندۀ تقلید سرایندگان از شاهنامه فردوسی بوده است؛ گرچه بدلیل انتخاب موضوع تاریخی (تاریخ ایلخانان و حاکمان مغول) و کاربرد لغات عربی، ترکی و مغولی و بهره گیری از تشبیه در قالب تشبیه مفصل مرسل و بهره گیری اندک از استعاره، تنها میتوان گفت تقلید از فردوسی بیشتر در جنبۀ وزنی و موسیقی کلام نمود بارزی دارد.حماسه, سبک شناسی, منظومه های حماسی دوران مغول, غازان‌نامه, شهنامۀ چنگیزی.Epic. Stylistics, Epic poems of the Mughal era, Ghazannameh, Shahnameh Changizihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1580.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1580.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسانۀ منظومه های حماسی عصر مغول (مطالعۀ موردی غازان‌نامه و شهنامۀ چنگیزی)https://bahareadab.com/en/article/A stylistic study of the epic poems of the Mughal era (Case study of Ghazan‌ Nameh and Shahnameh Changizi)