Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136169120231122Symbol in modern Persian short story (stories from 1961 to 1978)نماد در داستان کوتاه مدرن فارسی (داستانهای 1340 تا 1357)5576710510.22034/bahareadab.2023.7105enAliHayatbakhshVisiting Professor, Department of Persian Language and Literature, Payam Noor University, Tehran, Iran.noalihayatbakhsh@student.pnu.ac.irFarhadDoroudgharianAssociate Professor of the Department of Persian Language and Literature, Payam Noor University, Tehran, Iran.yesf_doroud@pnu.ac.irMostafaGorjiProfessor of the Department of Persian Language and Literature, Payam Noor University, Tehran, Iran.nogorji310@pnu.ac.irJournal Article20221121BACKGROUND AND OBJECTIVES: : Persian short story in the period from 1340 to 1357, (according to the published works and the opinion of literature researchers), has seen the most "modern stories"; To the extent that this period should be considered as "modern Persian short story period". The type of worldview and expression of modern fiction writers is such that their works are often not clear and explicit, accompanied by ambiguities; For this reason, it is important for the modern writer to use different techniques for expression, one of the most important of which is the "symbolization" technique. Considering the importance of "symbol" in the modern Persian short story, especially in the period from 1340 to 1357, we have investigated and symbolically analyzed the works of four authors, representing four intellectual spectrums. METHODOLOGY: These investigations were carried out by referring to references and books of social sciences, psychology, semiotics, symbology, etc.; During which the works of Ebrahim Golestan representing mental-psychological stories, the works of Ghazaleh Alizadeh representing mystical stories, the works of Bahram Sadeghi representing social-bitter humor stories, and the works of Ebrahim Rahbar representing urban-climate stories have been examined. ; This review includes the analysis of 7 books and 68 stories. FINDINGS: Findings: According to the reviews, tables and analytical statistics presented in the appendix of the article, it should be said that the frequency of using "symbol" in modern short stories is wide. Basically, modern short stories, due to their brevity and ambiguities, are a suitable place for giving birth to symbols. CONCLUSION: The more introspective the modern short story is, the higher the frequency of the symbol in it; This is why the modern mystical stories of Ghazaleh Alizadeh contain the most symbolic stories. With this reasoning, the mental and psychological stories of Ebrahim Golestan have used the symbol to a significant extent. In many works of Bahram Sadeghi, we are faced with the symbolization of the author, according to the space of the story. Ebrahim Rahbar does less symbolism in two books that have descriptive and extroverted works; But in his other work, the theme of which is the conflict with the hardships of an employee"s life in Tehran, he has used the symbol technique more.زمینه و هدف: داستان کوتاه فارسی در بازۀ زمانی 1340 تا 1357 (به استناد آثار منتشرشده و نظر پژوهشگران ادبیات)، شاهد بیشترین «داستانهای مدرن» بوده است؛ تا جایی که باید این دوره را «دورۀ داستان کوتاه مدرن فارسی» برشمرد. نوع جهان‌بینی و بیان نویسندگان داستان مدرن بگونه ای است که آثار آنان اغلب شفاف و صریح نیست و با ابهاماتی همراه است؛ به همین جهت بهره گیری از شگردهای مختلف برای شیوۀ بیان، برای نویسندۀ مدرن اهمیت مییابد که یکی از مهمترین آنها، شگرد «نمادپردازی» است. در این پژوهش با توجه به اهمیت «نماد» در داستان کوتاه مدرن فارسی، بویژه در بازۀ زمانی 1340 تا 1357، آثار چهار نویسنده، به نمایندگی از چهار طیف فکری مورد بررسی و تحلیل نمادشناسانه قرار میگیرد. روش مطالعه: این بررسیها با استناد به مراجع و کتب علوم اجتماعی، روانشناسی، نشانه شناسی، نمادشناسی و... صورت گرفته است که طی آن آثار ابراهیم گلستان به نمایندگی از داستانهای ذهنی-روانی، آثار غزاله علیزاده به نمایندگی از داستانهای عرفانی، آثار بهرام صادقی به نمایندگی از داستانهای اجتماعی-طنز تلخ، و آثار ابراهیم رهبر به نمایندگی از داستانهای شهری-اقلیمی، مورد بررسی قرار گرفته اند که این بررسی شاملِ تحلیل هفت کتاب و 68 داستان است. یافته ها: با توجه به بررسیها، جدولها و آمارهای تحلیلی که در پیوست مقاله ارائۀ میشود، باید گفت بسامد استفاده از «نماد» در داستانهای کوتاه مدرن، گسترده است. اصولاً داستان کوتاه مدرن، به جهت ایجاز و ابهامی که دارند، محل مناسبی برای زایش نماد و سمبل هستند. نتیجه گیری: هرچه داستان‌ کوتاه مدرن درونگراتر باشد، بسامد نماد در آن‌ بیشتر است؛ به همین جهت داستانهای عرفانی مدرنِ غزاله علیزاده، نمادخیزترین داستانها را در خود جای‌ داده اند. با همین استدلال، داستانهای ذهنی و روانی ابراهیم گلستان، به میزان چشمگیری از نماد بهره برده اند. در آثار متعدد بهرام صادقی نیز، به فراخور فضای داستان، با نمادپردازی نویسنده مواجه هستیم. ابراهیم رهبر در دو کتابی که آثار توصیفی و برونگرا دارد، نمادپردازی کمتری انجام میدهد، اما در اثر دیگرش، که درونمایۀ آن درگیری با مصائب زندگی کارمندی در تهران است، بیشتر از نماد بهره برده است.داستان کوتاه, مدرن, نماد, ابراهیم گلستان, غزاله علیزاده, بهرام صادقی, ابراهیم رهبر.short story, modern, symbol, Ibrahim Golestan, Ghazaleh Alizadeh, Bahram Sadeghi, Ibrahim Rahbarhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1533.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1533.pdfhttps://bahareadab.com/article/نماد در داستان کوتاه مدرن فارسی (داستانهای 1340 تا 1357)https://bahareadab.com/en/article/Symbol in modern Persian short story (stories from 1961 to 1978)