Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136168920230923Avoiding protest-critical literature and politics in Indian styleگریزانی از ادبیات اعتراضی - انتقادی و سیاست‌ورزی در سبک هندی1935704810.22034/bahareadab.2023.7048enAliAsmand JoonghaniAssistant Professor of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Islamshahr, Iran.yesALI.ASMAND@iau.ac.irFatemehZahra IshaqiPhD graduate, Persian Language and Literature Department, and lecturer at Farhangian University, Fatemeh Al -Zahra Campus, Isfahan, Iran.nofz.eshaghi@yahoo.comMohammadReza MasoumiAssociate Professor of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Yasuj Branch, Islamic Azad University, Yasuj, Iran.nomasomi2525@gmail.comJournal Article20220919BACKGROUND AND OBJECTIVES: Indian style poetry is an example of poetry in Persian literature that spanned from the 9th century to the 13th century. This style is considered the most non-political period of poetry in Iranian literature for the reasons that we will discuss in this essay. In this research, an attempt has been made to find out the causes of evasion of critical and political literature in Indian style. METHODOLOGY: This article is a theoretical study with a library research tool and a descriptive analytical method, which has analyzed the critical and protest content of Indian style poetry. FINDINGS: The most important factors that have led to the avoidance of protests in this period are the homogenization of the institution of power and politics, the authority of the Safavid government, religion and its related strictures and fear of the rulers, traveling to India, finding a way and the influence of the Persian language in India. The type of literary form and its change from ode to sonnet, the fields of Sufi thinking and isolationism, the writing of poetry by some non-Iranians, and dozens of other big and small factors, including the lack of motivation to express protest, can be mentioned. CONCLUSION: From the collection of these factors, we found that the literature of this period was far from protest and critical thoughts, and poets did not pay attention to political issues for the reasons mentioned, as a result, Indian style literature was different from other literary periods in terms of political approach.زمینه و هدف: شعر سبک هندینمونه ای از سرایش شعر در ادبیات فارسی است که از قرن نهم تا قرن سیزدهم هجری امتداد داشته است. این سبک به دلایلی که در این جستار به آن خواهیم پرداخت، غیرسیاسیترین دورۀ شعر در ادبیات ایران محسوب میشود. در این پژوهش تلاش شده است به علل گریزانی از ادبیات انتقادی و سیاسی در سبک هندی دست یابیم. روش مطالعه: این مقاله مطالعه ای نظری است با ابزار تحقیق کتابخانه‎ای و روش توصیفی-تحلیلی، که محتوای انتقادی و اعتراضی شعر سبک هندی را مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار داده است. یافته ها: از مهمترین عواملی که در این دوره به گریزانی از اعتراض منجر شده است، یکدست شدن نهاد قدرت و سیاست، اقتدار حکومت صفوی، مذهب و سختگیریهای مربوط به آن، ترس از حکومتیان، سفر به هند، راهیابی و نفوذ زبان فارسی در هندوستان، نوع قالب ادبی و تغییر آن از قصیده به غزل، زمینه های تفکر متصوفه و انزواطلبی، سرایش شعر از سوی برخی غیرایرانیان و دهها عامل بزرگ و کوچک دیگر از جمله نبود انگیزه در بیان اعتراض، را میتوان نام برد. نتیجه گیری: ادبیات این دوره به دور از اندیشه‎های اعتراضی و انتقادی بوده و شاعران به دلایل ذکرشده، توجهی به موضوعات سیاسی نداشته اند؛ درنتیجه ادبیات سبک هندی ازلحاظ رویکرد سیاسی متمایز با دیگر دوره های ادبی بوده است.سبک هندی, سیاست‌ورزی, شعر انتقادی و اعتراضی, دورۀ صفویه, شاعرانIndian style, politics, critical and protest poetry, Safavid period, poetshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1501.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1501.pdfhttps://bahareadab.com/article/گریزانی از ادبیات اعتراضی - انتقادی و سیاست‌ورزی در سبک هندیhttps://bahareadab.com/en/article/Avoiding protest-critical literature and politics in Indian style