Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136168620230620Stylistics Couplets) chahar-pare (of contemporary poetry based on simple writingسبک شناسی چهارپاره های شعر معاصر با تکیه بر ساده نویسی6784692410.22034/bahareadab.2023.6924enMahmoudMoradiPhD student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Irannom.moradi@isrc.ac.irAliSarVar YaghoobiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iranyesa-yaghoobi@iau-arak.ac.irFatemehGhahramiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, IrannoJournal Article20220615BACKGROUND AND OBJECTIVES: The Couplets is a semi-traditional form that was invented by modernists during the constitutional period with the aim of transforming the poetic form and was among the common forms until the Islamic Revolution. n this article, with the aim of analyzing the effect of Couplets in the transformation of classical poetry into new Nimaei poetry, the stylistics of Couplets of prominent poets of this form has been examined on three linguistic, literary and intellectual levels. METHODOLOGY: The collection of article information was done in a library manner and it was written with a descriptive and analytical approach. The analysis of the research has been written by reflecting on the collection of poems of poets who wrote Couplets and then turned to new Nimaei poetry or are among the poets of two streams. are cited among others. The poems of Nima Yoshij, Nader Naderpour, Fereydon Tavallali, Forough Farrokhzad and Fereydon Moshiri. FINDINGS: The Couplets form was started by the modernists as a reason for the transformation of traditionalism in the constitutional period. The analysis of Couplets after them shows that the fields of evolution of classical poetry that reached the theory of new poetry have also passed through this form. Most of the poets of new poetry, including Nima himself, have used this form at the beginning of a poem and by leaving it aside, they wrote new poetry. Abandoning classical rhyming, avoiding language problems and using difficult words, shortening sentences, paying attention to the audience and observing grammatical principles at the linguistic level, objective imagery, the use of modern elements in poetic images and images free of problems at the literary level, logical communication Language and content, realism in the content, matching the content with the issues of the society in the social and romantic theme at the intellectual level are the features of Couplets simplistic writing that has created the grounds for the transformation of classical poetry into new Nimaei poetry. CONCLUSION: The Couplets form, which was started by the modernists during the constitutional period, is a form that has the features of simplification, the development of the simplicity of rhyme, language, images, the development of the lyrical and social content of the new Nimaei poetry.زمینه و هدف: قالب چهارپاره، قالبی نیمه سنتی است که در دورۀ مشروطه توسط تجددخواهان با هدف تحول قالب شعری، ابداع شد و تا انقلاب اسلامی جزو قالبهای رایج بود. در این مقاله با هدف بررسی تأثیر چهارپاره سرایی در تحول شعر کلاسیک به شعر نو، سبک شناسی چهارپاره های شاعران برجستۀ این قالب در سه سطح زبانی، ادبی و فکری با تکیه بر ساده نویسی بررسی شده است. روش مطالعه: گردآوری اطلاعات مقاله به شیوۀ کتابخانه ای انجام شده و نگارش آن با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی میباشد. تحلیلهای پژوهش، با تأمل بر مجموعه اشعار شاعران برجسته ای نوشته شده است که چهارپاره سرودند و سپس به شعر نو روی آوردند یا جزو شاعران دوجریانه هستند. ازجمله به شعر نیمایوشیج، نادر نادرپور، فریدون توللی، فروغ فرخزاد و فریدون مشیری استناد شده است. یافته ها: قالب چهارپاره بعنوان دستاویز تحول سنت گرایی در دورۀ مشروطه توسط تجددخواهان آغاز شد. بررسی چهارپاره سرایی بعد از آنها نشان میدهد زمینه های تحول شعر کلاسیک که به نظریۀ شعر نو رسید، از این قالب نیز عبور کرده است. اغلب شاعران شعر نو از جمله خود نیما، در ابتدای شاعری از این قالب استفاده کرده اند و با کنار گذاشتن آن، شعر نو سرودند. عدول از قافیه بندی کلاسیک، دوری از تکلفهای زبانی و کاربرد واژه های دشوار، کوتاه نویسی جملات، توجه به مخاطب و رعایت اصول دستوری در سطح زبانی، تصویرسازی عینی، کاربرد عناصر امروزی در تصاویر شعری و تصاویر عاری از تکلف در سطح ادبی، ارتباط منطقی زبان و محتوا، واقع گرایی در محتوا، تطابق محتوا با مسائل جامعه در مضمون اجتماعی و رمانتیک در سطح فکری از ویژگیهای ساده نویسی چهارپاره است که زمینه های تحول شعر کلاسیک به شعر نو را ایجاد کرده است. نتیجه گیری: قالب چهارپاره که در دورۀ مشروطه توسط تجددخواهان آغاز شد، قالبی است که با داشتن ویژگیهای ساده نویسی، زمینۀ تحول قافیه، زبان، صور خیال، تحول در محتوای غنایی و اجتماعی شعر نو را میتوان در آن مشاهده کرد.چهارپاره, ساده نویسی, شعر نو, قالب, قافیه, تصویر, محتواCouplets, simple writing, new poetry, format, rhyme, image, contenthttps://bahareadab.com/downloadPDF/1459.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1459.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی چهارپاره های شعر معاصر با تکیه بر ساده نویسیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics Couplets) chahar-pare (of contemporary poetry based on simple writing