Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157620221023Psychological analysis of negligence from the point of view of Rumi And Albert Ellis's theory of rational-emotional behavior therapyتحلیل روانشناختی غفلت و اهمالکاری از دیدگاه مولوی و نظریۀ رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی آلبرت الیس4765641410.22034/bahareadab.2022.6414enSedighehFarmaniPhD student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Dezful Branch, Islamic Azad University, Dezful, Irannos.farmani2016@gmail.comFarzanehYousef GhanbariAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Dezful Branch, Islamic Azad University, Dezful, Iran.yesghanbari. 1977@yahoo.comMaryamEsfahani AslAssistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Andishmak Branch, Islamic Azad University, Andimeshk, Iran.nom-esfahani100@yahoo.comMasoudKheradmandpourAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Dezful Branch, Islamic Azad University, Dezful, Iran.noAf116737@gmail.comJournal Article20210614BACKGROUND AND OBJECTIVES: Masnavi Manavi in ​​its valuable teachings in the form of allegory, by telling moral anecdotes and points, always warns man against irrational, irrational and useless attitudes that are the cause of bad deeds, in order to choose the most appropriate solution when suffering and misfortunes occur. The famous psychologist Albert Ellis in his theory of rational-emotional behavior therapy refers to twelve irrational and irrational beliefs in the mind, the belief in which causes anxiety and emotional turmoil. One of these theories is about procrastination and seeks to explain why man delays his decisions. Procrastination is defined as the tendency to avoid activities and leave them to the future. In this article, while examining the issue of neglect from Rumi"s mystical point of view as one of the causes of human suffering and also procrastination, which is equivalent to the psychology of this issue, one of the examples of Ellis treatment in Masnavi, an anecdote has been studied and matched. METHODOLOGY: This research is based on analytical-descriptive method and taking notes from various sources, especially Masnavi. FINDINGS: Regarding the procrastination of Rumi and Ellis, they believe that delay in doing things and leaving them to tomorrow and the future will gradually become an unpleasant habit and it will be very difficult to leave it, causing the loss of life opportunities and not enjoying the blessings of life. will be. CONCLUSION: For centuries, Rumi and Ellis have each tried in their own way to appreciate time and opportunities before it is too late and to be able to change negative and vain beliefs in their minds to make cognitive and behavioral errors. Do not and reach spiritual balance and peace.زمینه و هدف: مثنوی معنوی در آموزه های ارزشمند خود به شیوۀ تمثیل، با بیان حکایات و نکات اخلاقی همواره انسان را از نگرشهای غیرمنطقی، غیرعقلانی و بیهوده که زمینه ساز اعمال ناپسند میباشند، برحذر میدارد تا هنگام بروز رنجها و ناگواریها مناسبترین راهکار را انتخاب نماید. آلبرت الیس روان‌شناس معروف نیز در نظریۀ رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی خود به دوازده باور غیرمنطقی و غیرعقلانی در ذهن اشاره دارد که اعتقاد به آنها موجب اضطراب و آشفتگیهای روحی افراد میشود. یکی از این نظریه ‌ها در مورد اهمالکاری میباشد و در پی آن است که چرا انسان تصمیمات خود را به تأخیر می‌اندازد؟ اهمالکاری تمایل به اجتناب از فعالیتها و واگذار کردنِ انجام آنها به آینده تعریف شده است. در این مقاله ضمن بررسی موضوع غفلت از دیدگاه عرفانی مولوی بعنوان یکی از عوامل رنجهای بشر و همچنین اهمالکاری که معادل روان‌شناسی این مبحث میباشد، از میان مصداقهای شیوۀ درمانی الیس در مثنوی، یک حکایت بعنوان نمونه مورد بررسی و مطابقت قرار گرفته است. روش مطالعه: این پژوهش براساس شیوه تحلیلی-توصیفی و فیش‌برداری از منابع مختلف بویژه مثنوی انجام شده است. یافته ها: در باب اهمالکاری مولانا و الیس بر این باورند که تأخیر در انجام کارها و واگذار کردن آنها به فردا و آینده بتدریج بصورت عادت ناپسند درآمده و ترک آن بسیار دشوار خواهد بود و موجب ازدست رفتن فرصتهای عمر و عدم بهره ‌مندی از مواهب زندگی خواهد شد. نتیجه گیری: مولانا از قرنها پیش و الیس هر کدام به شیوۀ خاص خود تلاش نموده اند تا انسان قدر زمان و فرصتها را قبل از آنکه دیر شود، بداند و بتواند باورهای منفی و بیهوده را در ذهن خود تغییر دهد تا گرفتار خطاهای شناختی و رفتاری نشود و به تعادل روحی و آرامش برسد.مولوی, مثنوی معنوی, غفلت, اهمالکاری, آلبرت الیس, نظریۀ رفتاردرمانی عقلانی-هیجانیRumi, Spiritual Masnavi, Neglect, Negligence, Albert Ellis, Theory of Rational-Emotional Behavior Therapy.https://bahareadab.com/downloadPDF/1304.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1304.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل روانشناختی غفلت و اهمالکاری از دیدگاه مولوی و نظریۀ رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی آلبرت الیسhttps://bahareadab.com/en/article/Psychological analysis of negligence from the point of view of Rumi And Albert Ellis's theory of rational-emotional behavior therapy