Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157620221023Educational teachings and its techniques in "Safa 'al-Qulub" and "Nan and Halva" with a teleological approachآموزه های تعلیمی و شگردهای آن در «صفاء القلوب» و «نان و حلوا» با رویکرد غایتگرایی2345640610.22034/bahareadab.2022.6406enAyatShokatiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Humanities, Khoy Branch, Islamic Azad University, Khoy, Iran.yesAyat.shokati@iaukhoy.ac.irJournal Article20210614BACKGROUND AND OBJECTIVES: Educational literature is a means to provide moral and educational teachings so that happiness and happiness can be achieved by paying attention to them. For a long time, most of the Persian poems have been dependent on the most compelling moral and educational themes, which contain valuable advice. Sheikh Baha"i Nan and Halva is one of these valuable moral works written in the Safavid period. Hazin Shirvani was one of the poets of the Qajar period who composed Safa al-Qulub following Nan and halva with educational themes. This study seeks to answer the question of what ethical points these two works contain and what tricks they have used; Also, what is the similarity between these two works with the theory of teleology and Islamic ethics? METHODOLOGY: In order to achieve this goal, the author has studied the teaching teachings in both positive and negative parts through documentary, descriptive-analytical and statistical methods and based on library studies, and finally has shown the techniques used. FINDINGS: The achievement of the research indicates the wide reflection of educational literature and ethics in the two studied works. In total two works, 5 positive cases (contentment, truth, infallibility, patience and trust) and 16 negative cases (avoidance of forbidden property, avoidance of asceticism, avoidance of teaching for the enchantment of the common people, avoidance of worldly possessions, avoidance of nearness to the king Avoid worldly positions, abstain from linguistics, abstain from associating with unworthy people, abstain from worship for paradise, abstain from perversion, abstain from ignorance, disobedience to the soul, abstain from adultery, abstain from arrogance and abstain from hypocrisy.) Compared to the samples of the two works, 5 common cases (2 positive cases: invitation to contentment, invitation to trust and 3 negative cases: avoidance of forbidden property, invitation to silence and silence and avoidance of hypocrisy) can be seen. CONCLUSION: The negative part of the teachings is heavier than the positive part and commands and prohibitions, questions and answers, storytelling, allegory, use of verses and hadiths and respectful speeches have been the tools used in these two works. The results presented in the moral recommendations are a reason for the alignment of both works with the theory of teleology and its adaptation to Islamic ethics.زمینه و هدف: ادبیات تعلیمی وسیله ای برای ارائه آموزه های اخلاقی و تربیتی است تا در سایه توجّه به آنها، بتوان به سعادت و خوشبختی دست یافت. از دیرباز بخش عمده ای از اشعار فارسی در گروِ گیراترین مضامین اخلاقی و تربیتی بوده که پند و اندرزهای شایانی درون آنها نهفته است. نان و حلوای شیخ بهایی یکی از همین آثار اخلاقی ارزنده ای است که در دوره صفوی تألیف شده است. حزین شیروانی از شعرای دوره قاجار بود که صفاء القلوب را به پیروی از نان و حلوا با مضامین تعلیمی سروده است. این پژوهش در صدد پاسخگویی به این پرسش است که این دو اثر، متضمن چه نکات اخلاقی بوده و از چه شگردهایی بهره برده اند؛ همچنین چه سنخیّتی بین این دو اثر با نظریه غایتگرایی و اخلاق اسلامی است. روش مطالعه: نگارنده در راستای رسیدن به این هدف، به روش اسنادی، توصیفی-تحلیلی و آماری و براساس مطالعات کتابخانه ای، آموزه های تعلیمی را در دو بخش ایجابی و سلبی بررسی کرده و درنهایت شگردهای مورداستفاده را نشان داده است. یافته ها: دستاورد پژوهش نشانگر بازتاب گسترده ادب تعلیمی و اخلاق در دو اثر مورد مطالعه است. در کل دو اثر، 5 مورد ایجابی (قناعت، راستی، عصمت، صبر و توکّل) و 16 مورد سلبی (دوری از مال حرام، دوری از دعوی زهد، دوری از تدریس برای افسون عوام، دوری از اسباب دنیوی، دوری از قرب پادشاه، دوری از مناصب دنیوی، دوری از زبان پردازی، دوری از مصاحبت افراد ناشایست، دوری از عبادت برای بهشت، پرهیز از کجروی، دوری از حق ناشناسی، عدم پیروی از نفس، دوری از زنا، دوری از تکبّر و دوری از ریا) بکار رفته که در مقایسه نمونه های دو اثر، 5 مورد مشترک (2 مورد ایجابی: دعوت به قناعت، دعوت به توکّل و 3 مورد سلبی: دوری از مال حرام، دعوت به سکوت و خاموشی و دوری از ریا) دیده میشود. نتیجه گیری: قسمت سلبی آموزه ها بر بخش ایجابی سنگینی دارد و امر و نهی، سؤال و جواب، قصه گویی، تمثیل، استفاده از آیات و احادیث و خطابهای محترمانه، از ابزار مورداستفاده در این دو اثر بوده است. نتایج ارائه شده در توصیه های اخلاقی، دلیلی بر همسویی هر دو اثر با نظریۀ غایتگرایی و انطباق آن با اخلاق اسلامی است.غایتگرایی, اخلاق اسلامی, ادبیات تعلیمی, صفاء القلوب, نان و حلواTeleology, Islamic ethics, Didactic literature, Safa 'al-Qulub, Nan and Halvahttps://bahareadab.com/downloadPDF/1303.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1303.pdfhttps://bahareadab.com/article/آموزه های تعلیمی و شگردهای آن در «صفاء القلوب» و «نان و حلوا» با رویکرد غایتگراییhttps://bahareadab.com/en/article/Educational teachings and its techniques in "Safa 'al-Qulub" and "Nan and Halva" with a teleological approach