Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157520220723A study of the influence of the Shah Shoja’ on the poems of Hafez and the poetry of the eighth centuryبررسی تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ و شعر قرن هشتم213229641110.22034/bahareadab.2022.6411enZakhrafkhaniSemeskandehPhD student, Department of Persian Language and Literature, Kharazmi University, Tehran, Iranyeskh.zokhrof@gmail.comMahmoudAbediProfessor, Department of Persian Language and Literature, Kharazmi University, Tehran, Irannom.abedi@khu.ac.irJournal Article20210601BACKGROUND AND OBJECTIVES: Shah shoja’ (733-786 AH) is the most prominent king of the Muzaffar dynasty and one of the greatest kings of the eighth century in Iran. He was interested in poetry, literature, and the training of scholars and poets, and had gathered many of them at his court. He is the main audience of Hafez"s poems. In this article, we intend to discuss the role and influence of Shah shoja’ on Hafez"s poems. For this purpose, while introducing Shah shoja’ and expressing his role in the scientific and literary process of the eighth century, we presented two newly found sonnets from him and these two sonnets in terms of style with two sonnets from Hafez who welcomed these two sonnets of the Shah Brave is composed, we compared. METHODOLOGY: The present study is a theoretical study in the form of library research. The area and community studied are books on eighth-century history, literature, and poetry, as well as manuscripts that include poems by Shah shoja’. FINDINGS: Remained Arabic and Persian poems and also letters from Shah shoja’ demonstrate his cognition of eminent poets such as Sa’adi and Ferdowsi. He also annexed some poems from these poets. Furthermore, Shah shoja’ was proficient in poet criticism. CONCLUSION: Shah Shoja "as a cultured audience and people of taste and literature, in addition to understanding the poems of Hafez and other poets, has not been ineffective in their formation and type of poetry; In such a way that Hafiz has composed two lyric poems in response to his lyric poems, Informed Salman Savoji has changed his ode due to criticism of Shah Shoja’ and Ezz al-Din Motahar has guaranteed five verses of the verses of the brave king in his ode.پیشینه و اهداف: شاه شجاع (733-786 ه.ق) سرآمدترین پادشاه خاندان مظفر و از بزرگترین پادشاهان قرن هشتم در ایران است. او به شعر و ادب و تربیت علما و شاعران علاقه داشته و بسیاری از آنان را در دربار خود گرد آورده بود. او مخاطب اصلی اشعار حافظ است. در این مقاله بر آنیم به نقش و تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ بپردازیم. برای این منظور ضمن معرفی شاه شجاع و بیان نقش او در روند علمی و ادبی قرن هشتم، به ارائۀ دو غزل تازه یافت شده از او پرداختیم و این دو غزل را از نظر سبکی با دو غزل از حافظ که در استقبال از همین دو غزل شاه شجاع سروده شده است، مقایسه کردیم. روش مطالعه: پژوهش پیش رو مطالعه ای نظری به شیوۀ پژوهش کتابخانه ای است. محدوده و جامعۀ مورد مطالعه، کتابهای مربوط به تاریخ، ادبیات و شعر قرن هشتم و نیز نسخه های خطی‌ای بوده که اشعاری از شاه شجاع را در خود گنجانده است. یافته ها: از شاه شجاع دیوانی شامل اشعار عربی و فارسی و نیز نامه هایی بجا مانده که از شناخت وی از شعر شاعران بزرگی چون سعدی و فردوسی حکایت دارد و حتی اشعاری از این شاعران را تضمین کرده و دستی نیز در نقد شعر داشته است. نتیجه گیری: شاه شجاع بعنوان مخاطبی فرهیخته و اهل ذوق و ادب، علاوه بر فهمیدن اشعار حافظ و دیگر شاعران، در شکل گیری و نوع شعر آنها نیز بی تأثیر نبوده است؛ بگونه ای که حافظ دو غزل در استقبال از غزلهای او سروده است، سلمان ساوجی مطلع قصیدۀ خود را بدلیل انتقاد شاه شجاع تغییر داده و عزالدین مطهر پنج بیت از ابیات شاه شجاع را در قصیدۀ خود تضمین کرده است.آل مظفر, شاه شجاع, شعر, قرن هشتم, حافظMuzaffar dynasty, Shah shoja, poetry, poem, eighth century, Hafezhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1298.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1298.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی تأثیر شاه شجاع بر اشعار حافظ و شعر قرن هشتمhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the influence of the Shah Shoja’ on the poems of Hafez and the poetry of the eighth century