Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157520220723A study in the stylistics of newly discovered poems in the tenth century AH by Sheikh Ali Daniali With an approach to the poems of Orfi Shiraziپژوهشی در سبک‌شناسی قصیده ای نویافته در قرن دهم هجری از شیخ علی دانیالی با رویکردی به قصاید عرفی شیرازی175198640210.22034/bahareadab.2022.6402enHamidrezaTaheri ParsaPhD Student, Department of Persian Language and Literature, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Irannohamid.rtp46@gmail.comBahramParvin GonabadiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.yesp.bahram47@yahoo.comzahraGhoroghiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, IrannoAzarforuz@gmail.comJournal Article20210525BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistics is of special importance as a science that examines the different domains of a work and its creator, relying on the objective and real issues in the text. This knowledge shows its values ​​when the studied work is also considered in terms of the presence or antiquity of the author, and because many works written in the Safavid era are known only as a manuscript and a place beyond the "catalogs". Have not been found or the introduction and correction and expression of stylistic features in its various layers include important cultural features that pave the way for cross-textual research and other literary sciences. In addition, it sometimes reveals historical and social manifestations. Sheikh Allameh ibn Ail Danieli is an unknown poet among the many poets of the Safavid era who not only he but also his works have remained unknown. In this study, while introducing the manuscript of the book "Jawahar al-Adraj and Zawahir al-Abraj", we have examined the ode at the end of this poem from different stylistic points of view so that readers can compare the evolution of the tenth century ode"s poem with later periods. METHODOLOGY: In this research, the poet ode"s poem has been studied in different fields of stylistics (linguistic, literary and intellectual). FINDINGS: In phonetic studies, it is revealed that the weight of the ode has changed drastically and has been composed according to the most frequent weights of the ode. The music of the poem has a natural state, and the words lead the ode to the poet"s naturalism rather than to the audience"s attention to mystical matters. Mystical terms have only a theoretical dimension and the poet has used them based on his information and resources. Since the period of the poet is the period of the domination of religion and Shari"a, the existence of praises which is one of the principles of the ode is about the Prophet (PBUH) and Ali (AS) with the only difference that he is not present in this ode and is not alive. Its condition is not found in this poem as it was used in the poems of previous periods. CONCLUSION: The frequency of tangible and objective words shows that the poet, in spite of using mystical terms, is a bold poet and seeks to make tangible and tangible things perceptible by using objective words. The high frequency of words related to nature indicates the poet"s interest in nature and elements. He is a poet who opposes politicians and criticizes and judges their oppression in this story.زمینه و هدف: سبک شناسی بعنوان دانشی که به بررسی قلمروهای مختلفی از یک اثر و پدیدآورندۀ آن میپردازد با تکیه بر امور عینی و واقعی موجود در متن اهمیت ویژه ای دارد. این دانش هنگامی ارزشهای خود را نشان میدهد که اثر موردمطالعه ازلحاظ تازگی حضور و یا قدمت تألیف نیز مورد توجه قرار گیرد و چون بسیاری از آثار تألیف شده در عصر صفوی تاکنون فقط بعنوان نسخه خطّی شناخته شده و جایگاهی فراتر از «فهرستگانها» نیافته اند، با معرّفی و تصحیح و بیان ویژگیهای سبکی در لایه های مختلف آن، دربرگیرندۀ شاخصه های فرهنگی مهمّی ‌میشوند که راهگشای پژوهشهای بین متنی و دیگر دانشهای ادبی است. علاوه براین گاه جلوه هایی از نظرگاههایی تاریخی و اجتماعی را نیز آشکار میگرداند. شیخ علاء بن علی دانیالی شاعری ناشناخته از میان انبوه شاعران عصر صفوی است که نه تنها وی که آثارش نیز ناشناخته باقی مانده اند. در این پژوهش ضمن معرفی نسخه خطّی کتاب «جواهر الادراج و زواهر الابراج»، قصیده ای را که در پایان این نسخه سروده شده است، از نظرگاههای مختلف سبک شناسی مورد بررسی قرار داده ایم تا خوانندگان ضمن شناخت شاعر، تطوّر قصیدۀ قرن دهم را با ادوار متأخر مقایسه کنند. روش مطالعه: قصیدۀ سرودۀ شاعر در این پژوهش، در حوزه های مختلف سبک شناسی (زبانی، ادبی و فکری) بررسی شده است. این قصیده که در 137 بیت سروده شده از دیدگاه سبک شناسی ساختگرا موشکافانه مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: در بررسیهای آوایی مشخص میشود که وزن قصیده دچار تغییری نشده و طبق پربسامدترین اوزان قدیم قصیده سروده شده است. موسیقی شعر حالتی طبیعی دارد و واژگان بیش از آنکه توجه مخاطب را به امور عرفانی معطوف کند، به طبیعتگرایی سوق میدهد. اصطلاحات عرفانی صرفاً بُعد نظری دارند و شاعر براساس اطلاعات و اندوخته های خویش از آنها بهره برده است. ازآنجاکه دورۀ شاعر دورۀ تسلط دین و شریعتمداری است، مدیحه ها دربارۀ پیامبر (ص) و علی (ع) است؛ تنها با این تفاوت که در این قصیده ممدوح حضور ندارد و به اصطلاح در قید حیات نیست؛ پس شریطه آن چنانکه در قصاید ادوار پیشین بکار میرفته، در این قصیده یافت نمیشود. نتیجه گیری: بسامد کلمات محسوس و عینی نشان میدهد که شاعر علیرغم بکار بردن اصطلاحات عرفانی، شاعری برونگراست. بسامد بالای واژگان مربوط به طبیعت نشان از علاقۀ شاعر به طبیعت و عناصر آن دارد، کاربرد فعل "است" در ردیف نشان از ایستایی شعر و بسامد بالای افعال اسنادی، نشان از اخباری بودن جملات و افعال امری نشانگر توجه شاعر به مقولۀ وعظ و اندرز دارد. او شاعری مخالف با سیاستمداران است و روش آنان را در این قصیده به نقد و داوری میکشد.دانیالی, نسخه خطی جواهر الادراج و زواهر الابراج, قصیده, سبک شناسی, عرفی شیرازیDanieli, Manuscript of Jawahar al-Adraj and Zawahar al-Abraj, ode, stylistics, Orfi Shirazihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1296.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1296.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در سبک‌شناسی قصیده ای نویافته در قرن دهم هجری از شیخ علی دانیالی با رویکردی به قصاید عرفی شیرازیhttps://bahareadab.com/en/article/A study in the stylistics of newly discovered poems in the tenth century AH by Sheikh Ali Daniali With an approach to the poems of Orfi Shirazi