Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157520220723Critique of the moral virtues of the poems of the Awakening period based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in Akhlagh Naseriنقد فضایل اخلاقی اشعار دورۀ بیداری بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصری2541617110.22034/bahareadab.2022.6171enHashemTeymouriPhD student, Department of Persian Language and Literature, Imam Khomeini International University, Qazvin, Irannosyd663549@gmail.comSeyed EsmailGhafelehbashiAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iranyes---MehdiFayyazAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Imam Khomeini International University, Qazvin, Irannom7.fayyaz37@gmail.comMohammadShafi SaffariAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iranno---Journal Article20210502BACKGROUND AND OBJECTIVES: Educational literature in the general sense refers to poems and works that contain topics such as wisdom, advice and ethics. In the works of poets of different eras, there are many poems in moral teachings. In this article, moral virtues based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in the book of Naseri ethics have been studied. METHODOLOGY: The research method in this article is a library and using the content analysis method of qualitative type, the necessary analyzes will be performed and finally the research findings and results will be presented in a descriptive-analytical and inferential form. FINDINGS: Khajeh Nasir looks at ethics in Nasserite ethics with a philosophical approach and divides practical wisdom into three categories of ethics, housekeeping and civilized politics and divides ethics into two categories of virtues and vices. He believes in the four main virtues: wisdom, courage, chastity and justice, and puts other virtues under the subset of these four main virtues and believes that these four main virtues are obtained from the different functions of the three different powers. Examining the poems of the poets of the Awakening period, it was found that among the four main virtues, the poets of this period paid more attention to the virtue of justice. CONCLUSION: The most important moral virtue in the subgroup of the main virtue of wisdom that the poets of this period have dealt with is the attention to science and knowledge that has been proposed by poets to compensate for the backwardness of the country. Under the main virtue of courage, these poets have paid more attention to issues such as diligence, humility and courage. Regarding the main virtue of chastity, the subjects of chastity and hijab, contentment, good mood, and patience are more frequent. In the sub-category of the main virtue of justice, poets have paid more attention to issues such as religiosity, truth and honesty, kindness to parents, compassion and rewards.زمینه و هدف: ادبیات تعلیمی در معنای عام، به اشعار و آثاری اطلاق میشود که حاوی موضوعاتی مانند حکمت، پند و اندرز و اخلاق باشد. در آثار شاعران ادوار مختلف، اشعار بسیاری در پندهای اخلاقی وجود دارد. در این مقاله به بررسی فضایل اخلاقی بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب اخلاق ناصری پرداخته شده است. روش مطالعه: روش تحقیق در این مقاله، کتابخانه ای است و با استفاده از شیوۀ تحلیل محتوا از نوع کیفی، تحلیلهای لازم صورت خواهد پذیرفت و در نهایت یافته ها و نتایج پژوهش بشکل توصیفی تحلیلی و استنتاجی ارائه خواهد شد. یافته ها: خواجه نصیر در اخلاق ناصری با رویکردی فلسفی به اخلاق مینگرد و حکمت عملی را بر سه دستۀ اخلاق، تدبیر منزل و سیاست مُدُن تقسیم‌بندی میکند و اخلاق را به دو دستۀ فضایل و رذایل تقسیم میکند. او به چهار فضیلت اصلی حکمت، شجاعت، عفت و عدالت قائل است و دیگر فضیلتها را نیز زیرمجموعۀ این چهار فضیلت اصلی قرار میدهد و معتقد است این چهار فضیلت اصلی، از عملکرد مختلف سه قوۀ متباین حاصل میشود. با تحقیق در اشعار شاعران دورۀ بیداری، مشخص شد از میان چهار فضیلت اصلی، شاعران این دوره بیشتر به فضیلت عدالت پرداخته اند. نتیجه گیری: مهمترین فضیلت اخلاقی در زیرگروه فضیلتِ اصلی حکمت که شاعران این دوره به آن پرداخته اند، توجه به علم و دانش است که در حقیقت برای جبران عقب‌ماندگیهای کشور از سوی شاعران مطرح شده است. در زیرگروه فضیلتِ اصلی شجاعت، این شاعران به موضوعاتی از قبیل همت، تواضع و شجاعت توجه بیشتری نشان داده اند. درمورد فضیلتِ اصلی عفت نیز موضوعات عفت و حجاب، قناعت، خوی خوش و صبر و شکیبایی بسامد بیشتری دارد. در زیرگروه فضیلتِ اصلی عدالت نیز توجه شاعران بیشتر به موضوعاتی مانند دینداری، صدق و راستی، احسان به والدین، شفقت و مکافات بوده ‌است.اخلاق, فضیلت اخلاقی, شعر دورۀ بیداری, اخلاق ناصریethics, moral virtue, poetry of the Awakening period, Akhlagh Naserihttps://bahareadab.com/downloadPDF/1288.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1288.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقد فضایل اخلاقی اشعار دورۀ بیداری بر مبنای الگوی خواجه نصیرالدین طوسی در اخلاق ناصریhttps://bahareadab.com/en/article/Critique of the moral virtues of the poems of the Awakening period based on the model of Khajeh Nasir al-Din Tusi in Akhlagh Naseri