Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135120200722Stylistic study of the manuscript "Sharh Golshan Raz" written by "Sheikh Mozaffaruddin Ali Ibn Mohammad Shirazi"بررسی سبک شناسی نسخۀ خطی «شرح گلشن راز» تألیف «شیخ مظفرالدین علی بن محمد شیرازی»329351010.22034/bahareadab.2020.0enSalman Yousefi QutbabadiPhD student in Persian language and literature, Shiraz University, Shiraz, IrannoSalmanu349@gmail.comKhairullah MahmoudiAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Shiraz University, Shiraz, IranyesMahmoudi-kh27@yahoo.comJournal Article00000000Due to the extraordinary importance of the book Golshan Raz by Sheikh Mahmoud Shabestari, many details have been written on this book. One of them is the commentary of Sheikh Muzaffar al-Din Ali ibn Muhammad Shirazi, one of the great sages and mystics of the ninth century AH. This article seeks to study the structure, style and linguistic features of this manuscript by mentioning brief and concise explanations about the author"s condition and reviewing his works and introducing the manuscript version of Golshan Raz"s commentary. Check. The research method in this paper was documentary and library based on the basic version and the evidence extracted from it and contemporary biographies of the author.Sheikh Muzaffar al-Din Ali ibn Muhammad Shirazi was one of the great sages and mystics of the ninth century AH and one of the mystics of his time. This book, which has been written in simple and fluent language and sometimes decorated with verbal and spiritual crafts, contains the expression of mystical truths and descriptions of mystical words and phrases in Golshan Raz and mystical descriptions of verses in simple and fluent prose in 156 pages. The beginning of writing this commentary is not known, but its completion date is considered to be the year 891, which was written by Hassan Al-Hadi Al-Husseini Al-Yazdi.This version consists of two parts. In the first part, which is the introduction or preface of the work, after praising God and praising the Prophet and expressing the status of human beings and mystics, discussions are expressed in the description of 26 mystical truths. The terms of mystics, etc. are accompanied and take on an idiomatic form. In the second part, Sheikh Muzaffar interprets and explains the verses of Golshan Raz, and in this work he is far from ignorant. In a few words, he fully explains the verses of Golshan Raz. This commentary is written for those who are at least familiar with the meaning of mystical terms, or who are aware of their conduct. He has been negligent in quoting Persian and Arabic poems and phrases and has quoted the poems without mentioning the names of the poets. Also, in many cases, he brings several verses from several poets in a row without mentioning the names of the poets. Since this work is an explanation of Golshan Raz by Sheikh Mahmoud Shabestari, its educational aspect is superior to the literary dimension. The language of this work is far from simple and there is no trace of craftsmanship in it. The main words and combinations used in this work are Arabic. Also, the lack of attention to the grammatical rules of the Persian language and the common lexical negligence in the prose texts of the Timurid period can be seen more or less in this work, but in general, the commentator has followed the style and context of mystics in writing his work.به دلیل اهمّیت فوق‌العادۀ کتاب گلشن راز اثر شیخ محمود شبستری، شروح بسیاری بر این کتاب نگاشته شده است. یکی از آنها شرح شیخ مظفرالدین علی بن محمد شیرازی از حکیمان و عارفان بزرگ قرن نهم هجری است. این نوشتار در صدد برآمده با ذکر توضیحاتی مجمل و مختصر در باب احوال مؤلّف و بررسی آثار وی و معرفی نسخۀ خطی شرح گلشن راز، به بررسی ساختار، سبک و ویژگیهای زبانی این نسخۀ خطی بپردازد و آن را از بُعد فکری، ادبی و لغوی نیز بررسی کند. روش پژوهش در این جستار، به شیوه ی اسنادی و کتابخانه ای و براساس نسخه اساس و شواهد مستخرج از آن و تذکره های معاصر مؤلف بوده است. شیخ مظفرالدین علی بن محمد شیرازی از حکیمان و عارفان بزرگ قرن نهم هجری و از عارفان بنام زمان خویش بوده و کتاب خود را برای رفع ابهامات و پیچیدگیها بر کتاب «گلشن راز» به درخواست یکی از صوفیان زمان خود نگاشته است. این کتاب که به زبان ساده و روان و گاه مزیّن به صناعات لفظی و معنوی به رشته ی تحریر درآمده، مشتمل بر بیان حقایق عرفانی و شرح واژه ها و عبارات عرفانی در گلشن راز و شرح عرفانی ابیات به نثر ساده و روان در 156 صفحه است. آغاز نگاشتن این شرح مشخص نیست اما تاریخ اتمام آن را سال 891 دانسته اند که به قلم حسن الهادی الحسینی الیزدی نگاشته شده است. این نسخه شامل دو بخش است، در بخش اول که مقدمه یا دیباچۀ اثر است، پس از حمد خداوند و مدح پیامبر و بیان مقام انسان و عارفان، مباحثی در شرح 26 حقیقت عرفانی بیان میشود که با کاربرد آیات، احادیث، عبارات و اصطلاحات عرفا و... همراه است و شکلی اطناب‌گونه مییابد. در بخش دوم، شیخ مظفر به تفسیر وشرح ابیات گلشن راز مى‌پردازد، و در این کار از اطناب به دور است. او در کلماتى اندک، ابیات گلشن راز به طور کامل شرح و تفسیر میکند. این شرح براى کسانى نگاشته شده که حداقل با معنى اصطلاحات عرفانى آشنا هستند، یا از سیر وسلوک باخبر اند. وی در نقل اشعار و عبارتهای فارسی و عربی دچار مسامحه شده و اشعار را بدون ذکر نام شاعران نقل کرده است. همچنین در موارد بسیاری چندین بیت از چند شاعر را پشت سرهم و بدون اشاره به نام شاعران میآورد. از آنجائیکه این اثر توضیح و شرح گلشن راز شیخ محمود شبستری است، جنبۀ آموزشی آن بر بعد ادبی برتری دارد. زبان این اثر دور از تکلف و ساده است و اثری از صنعت‌پردازی در آن به چشم نمیخورد. در این اثر عمدۀ کلمات و ترکیبات به کار رفته عربی است. همچنین عدم توجه به قواعد دستوری زبان فارسی و مسامحات لغوی رایج در متون نثر دورۀ تیموری را کمابیش در این اثر نیز میتوان مشاهده کرد اما بطور کل شارح در نگارش اثر خود از سبک و سیاق عرفا پیروی کرده است.شرح گلشن راز, مظفرالدّین علی بن محمّد شیرازی, نسخه خطی, سبک شناسیDescription of Golshan Raz, Muzaffaruddin Ali Ibn Mohammad Shirazi, Manuscript, Stylisticshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1271.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1271.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک شناسی نسخۀ خطی «شرح گلشن راز» تألیف «شیخ مظفرالدین علی بن محمد شیرازی»https://bahareadab.com/en/article/Stylistic study of the manuscript "Sharh Golshan Raz" written by "Sheikh Mozaffaruddin Ali Ibn Mohammad Shirazi"