Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135120200722A review of the narration of Alexander's character in Persian poetry and prose texts from the third to the sixth century AHمروری بر روایت شخصیت اسکندر در متون نظم و نثر فارسی از قرن سوم تا ششم هجری305328010.22034/bahareadab.2020.0enNegar Tavakoli OjaniStudent of Persian Language and Literature Department, Shabestar Branch, Islamic Azad University, Shabestar, Irannonegar.tavakoli61@gmail.comJalil AmirpourdrianiAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Shabestar Branch, Islamic Azad University, Shabestar, Iranyesjalilamirpoor@gmail.comNasser NaseriAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Khoy Branch, Islamic Azad University, Khoy, Irannonasernaseri43@gmail.comJournal Article00000000The character of Alexander the Great is one of the most influential historical-literary figures in literary texts. In the present study, the aim of a multifaceted and comparative study is to reflect the life story of Alexander among the prominent poetic and prose texts of Persian literature; Therefore, in order to know this subject more and more accurately, the prominent texts of poetry and prose in which the historical face or myth of Alexander and his words and deeds are reflected, is the main background and purpose of the research. The authors" approach in this descriptive-analytical article is based on library studies in which four texts of Ferdowsi"s Shahnameh, Iskandarnameh Nezami, Al-Kamil Ibn Athir and Akhbar al-Teval Ibn Qutaybah Dinvari have been selected. The findings of the research indicate that each of the poets and writers have paid special attention to the story of Alexander the Great according to the temporal contingency and the existing conditions. What can be deduced from the comparison of these works is that Ferdowsi with a national-patriotic approach intends to make Alexander a righteous Iranian in order to justify his attack on Iran and its destruction. In Nezami poetry, Alexander is introduced as a sage and to some extent a saint and a counterpart of Dhu al-Qarnayn, and Ibn Athir and Dinvari have reflected this story with more adherence to the historical narrative.شخصیت اسکندر مقدونی از چهره های تاریخی ـ ادبی تأثیرگذار در متون ادبی است که بیشتر مطالعات پیرامون وی در میان متون منظوم و با تکیه بر یکی از جنبه های زندگی وی مورد توجه قرار گرفته است. در پژوهش پیش ‌رو هدف بررسی چندجانبه و تطبیقی انعکاس داستان زندگی اسکندر در میان متون منظوم و منثور برجستۀ ادبیات فارسی است؛ ازاینرو برای شناخت هرچه بیشتر و دقیقتر این موضوع، متون برجستۀ نظم و نثر که چهرۀ تاریخی یا افسانه ای اسکندر و گفتار و کردار وی در آن منعکس شده است، زمینه و هدف اصلی پژوهش میباشد. نوع رویکرد نگارندگان در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای است که چهار متن شاهنامۀ فردوسی، اسکندرنامۀ نظامی، الکامل ابن اثیر و اخبار الطوال ابن قتیبۀ دینوری انتخاب شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که هریک از شاعران و نویسندگان با توجه به اقتضادی زمانی و شرایط موجود، با رویکردی خاص به داستان اسکندر مقدونی توجه نموده اند. آنچه از مقایسۀ این آثار بدست می‌آید آن است که فردوسی با رویکردی ملّی ـ میهنی قصد دارد اسکندر را ایرانی نژادی عادل جلوه دهد تا بدین ترتیب حملۀ او به ایران و ویرانیهایش توجیه یابد. اسکندر در شعر نظامی، حکیم و تا حدودی مقدس و همتای ذوالقرنین معرفی شده است و ابن اثیر و دینوری با پایبندی بیشتری به روایت تاریخی، به انعکاس این داستان پرداخته اند.اسکندر, روایت تاریخی ـ ادبی, متون منظوم و منثور, اسکندرنامهAlexander, historical-literary narrative, poetic and prose texts, Alexander Letterhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1270.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1270.pdfhttps://bahareadab.com/article/مروری بر روایت شخصیت اسکندر در متون نظم و نثر فارسی از قرن سوم تا ششم هجریhttps://bahareadab.com/en/article/A review of the narration of Alexander's character in Persian poetry and prose texts from the third to the sixth century AH