Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135120200722A review of the educational ideas of Iranians from pre-Islamic to the seventh century (Emphasizing the Siyastname, Qaboosnameh, Makhzanah al-Asrar, Golestan and Bustan)مروری بر تفکرات تعلیمی ایرانیان از قبل اسلام تا قرن هفتم (با تأکید بر سیاست نامه، قابوسنامه، مخزن الاسرار،گلستان و بوستان)285304010.22034/bahareadab.2020.0enAva Tavakoli AvjaniStudent of Persian Language and Literature Department, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Irannoa.tavakoli60@yahoo.comMahin MasratAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iranyesmassarrat.mahin@gmaii.comHamidreza FarziAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Irannohrezafrzi@gmail.comJournal Article00000000Educational literature, which considers the happiness and well-being of human beings as dependent on the promotion of their moral character, focuses on cultivating good moral qualities and characteristics. The present study intends to make a comparative study of these teachings based on the most important literary texts according to the moral standards and educational teachings of Iranians from pre-Islamic to the Islamic era. The authors" approach in this article is descriptive-analytical and based on a review of educational ideas in Pahlavi texts up to the seventh century based on prominent and prominent sources of educational literature. The findings of the study indicate that rationality, reason, faith, avoidance of sin and justice as the main components of pre-Islamic and post-Islamic educational literature have been considered by writers, writers and poets in the field of educational literature. Political discussions and providing guidelines to kings in the form of pre-Islamic advice and moral, Islamic and mystical teachings after the advent of Islam have caused the content of educational literature in many texts of Persian poetry and prose.ادبیات تعلیمی، که سعادتمندی و نیک بختی انسان را در گروِ اعتلای منش اخلاقی او میداند، خود را متوجه به پرورش اوصاف و ویژگیهای اخلاقی نیکو میکند. پژوهش حاضر درنظر دارد با توجه به موازین اخلاقی و آموزه های تعلیمی ایرانیان از پیش از اسلام تا دوران اسلامی بر مبنای اهم متون ادبی، به بررسی مقایسه ای این آموزه ها بپردازد. نوع رویکرد نگارندگان در این جستار توصیفی ـ تحلیلی و بر مبنای مرور تفکرات تعلیمی در متون پهلوی تا قرن هفتم براساس منابع شاخص و برجستۀ ادبیات تعلیمی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که خردورزی، عقل، ایمان، دوری از گناه و دادگری بعنوان مؤلفه های اصلی ادبیات تعلیمی پیش و پس از اسلام مورد توجه ادبا و نویسندگان و شاعران عرصۀ ادبیات تعلیمی بوده است. مباحث سیاسی و ارائۀ رهنمودهایی خطاب به شاهان در قالب اندرزنامه ها در دوران پیش از اسلام و آموزه های اخلاقی، اسلامی و عرفانی پس از ظهور اسلام سبب بوجود آمدن محتوای ادبیات تعلیمی در بسیاری از متون نظم و نثر فارسی شده است.ادبیات تعلیمی, متون پهلوی, اخلاق, متون اسلامیEducational literature, Pahlavi texts, ethics, Islamic textshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1269.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1269.pdfhttps://bahareadab.com/article/مروری بر تفکرات تعلیمی ایرانیان از قبل اسلام تا قرن هفتم (با تأکید بر سیاست نامه، قابوسنامه، مخزن الاسرار،گلستان و بوستان)https://bahareadab.com/en/article/A review of the educational ideas of Iranians from pre-Islamic to the seventh century (Emphasizing the Siyastname, Qaboosnameh, Makhzanah al-Asrar, Golestan and Bustan)