Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157320220522A study of the style and content of Masnavi Chahar Chaman Shah Da’eiبررسی سبکی و محتوایی مثنوی چهارچمن شاه داعی7997625210.22034/bahareadab.2022.6252enBehzadZakeriPhD student, Department of Persian Language and Literature, Roodehen Branch, Islamic Azad University, Roodehen, Irannobehzadzakeri1@gmail.comSepidehSepehriAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Roudehen Branch, Islamic Azad University, Roudehen, Iranyessepideh.sepehri2363@yahoo.comElaheHajihaAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Roodehen Branch, Islamic Azad University, Roodehen, Irannoelahajiha@gmail.comJournal Article20210220BACKGROUND AND OBJECTIVES: Shah Da’ei Shirazi is one of the mystical poets of the ninth century AH who has left many works of poetry and prose. One of his poems is "Set Shah Shah Da’ei " and Masnavi "Chahar Chaman" is the fourth poem of Set. The purpose of this research is to analyze the style and content of Masnavi Chahar Chaman from three perspectives: intellectual, linguistic and literary. METHODOLOGY: This article is based on library studies and has been done in a descriptive-analytical manner. FINDINGS: Shah Da’ei is one of the propagandists of Ibn Arabi"s idea of ​​existential unity. As in Masnavi Chahar Chaman, the influence of the thoughts of Ibn Arabi and Attar is evident. Also, the ontological thoughts of Shah Da’ei in the frequency of words, terms and content show the influence of this mystic poet from Ibn Arabi. In seven valleys of conduct and the issue of unity, the existence of Attar"s influence can also be seen in this Masnavi. CONCLUSION: The achievements of the research show the initiative and independence of Shah Da’ei in the artistic, literary and content structure. In such a way that this mystic poet has been able to start a new path in mysticism with his imagination. Although in Masnavi Chahar Chaman, errors are seen in terms of verbal and content novelty, but in the intellectual and content aspects of this work, innovations are seenزمینه و هدف: شاه داعی شیرازی، از شاعران عارف و برجسته قرن نهم (هـ. ق) است که آثار متعددی به نظم و نثر از وی باقی مانده است. یکی از آثار منظوم وی «سته شاه داعی» است و مثنوی «چهارچمن»، چهارمین منظومه از سته است. هدف از انجام این پژوهش، تحلیل سبکی و محتوایی مثنوی چهار چمن از سه منظر فکری، زبانی و ادبی است. روش‌ مطالعه: این مقاله براساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها: شاه داعی از مبلغان اندیشه وحدت وجودی ابن عربی است؛ چنانکه در مثنوی چهار چمن، تأثیر افکار ابن عربی و عطار مشهود است. همچنین اندیشه های هستی شناسی شاه داعی در بسامد واژه ها و اصطلاحات و محتوا نشانگر تأثیرپذیری این شاعر عارف از ابن عربی است. در هفت وادی سلوک و مبحث وحدت وجود تأثیرگذاری عطار نیز در این مثنوی دیده میشود. نتیجه گیری: دستاوردهای پژوهش بیانگر ابتکار و استقلال شاه داعی در ساختار هنری، ادبی، و محتوایی است. بگونه ای که این شاعر عارف با نیروی تخیل خویش توانسته است آغازگر راه جدیدی در عرفان باشد. اگرچه در مثنوی چهار چمن از نظر بدیع لفظی و محتوایی خطاهای دیده میشود، در جنبه فکری و محتوایی این اثر نوآوریهایی وجود دارد.شاه داعی, چهار چمن, ابن عربی, عطارShah Da’ei, Chahar Chaman, Ibn Arabi, Attarhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1261.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1261.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی مثنوی چهارچمن شاه داعیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of Masnavi Chahar Chaman Shah Da’ei