Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136103520170507Stylistics Satirical Poems of Dehkhodaبررسی اشعار طنز میرزاده عشقی با رویکرد سبک شناسی133152010.22034/bahareadab.2017.0enSakenianDehkordiyesMortezaRashidi AshgerdinoMahboobehKhorasaninoJournal Article00000000The Era of Mashrotiat is one of the most remarkable of Persian literature development. In this period, satire literature especially satiric poetry, as one of the branches of literature was greatly developed. In this period the leading poets were emerged. Dehkhoda was one who worked hard to promote poetry. In this article, his poetry satire on the basis of the book of "theory, approach, and method of stylistics" by "Mahmood Fotoohi" was analyzed. The results showed the most of his poems have been in the content of social themes. The most frequencies of the indicators of the satire were: expression pattern (57%), speech pattern (34%), and themes (15%). This investigation showed that in the main indicator of expression pattern, subcategory of irony (32%) was more frequency. The indicators of disclosure (18%), sarcasm (10%) and hyperbole and abase (9%) were in the next steps. The indicators of contrary of appearing meaning (8%) and imperfections of individuals (7%) were also considerable. Dehkhoda has been benefited from the indicators of observe decorum and combining two different languages. The use of Persian sweet proverbs has been given certain richness to his satire poems. The used literary characteristics by Dehkhoda have totally been distinguished him from other poets in Mashrotiat"s Era. The results showed the irony style and disclosure are the main characteristics in satirical poems of Dehkhoda.«میرزاده عشقی» یکی از شعرای مشهور دوره مشروطه است که به شعر طنز توجهی خاص داشته و از زمره شاعرانی به شمار میرود که شعر طنز او به دلیل سادگی و روانی مورد وثوق و استقبال مردم عصر مشروطه قرار گرفته است. در پاسخ به این سؤال که «میرزاده عشقی» در اشعار طنز خود به چه مضامینی رویکرد بیشتری داشته و شاخصهای سبکی آن کدامند؟ اینگونه مشاهده گردید که اشعار طنز او در قالبهای مختلف سروده شده، که بیشتر آنها در مثنوی و مسمط ترجیعی است. وی در زمینه های مختلف اجتماعی، اخلاقی، تعلیمی، تفسیری و سیاسی انتقادی و یا تلفیقی از آنها، اشعار طنز سروده است. از دیدگاه سبک شناسی طنز، شاخصهای «کنایه»، «طعنه»، «تمسخر»، «افشاگری»، «مجاز» و «استعاره» از خصوصیات اشعار طنز عشقی به شمار میروند. از شاخصهای ناهماهنگی و ناسازگاری مولد طنز، وی در اشعار خود از «درآمیختن دو زبان مختلف» استفاده نموده و از شاخصهای «نقیضه» و «بازی آوایی» استفاده کمتری کرده است، گر چه در سرودن اشعار طنز «مراعات ادب» را داشته، با این وجود در اشعار هزل و هجو توجهی به این امر نداشته است.عشقی, طنز مشروطه, سبک شناسی, شعر طنزDehkhoda, Stylistics of literature, Satire Poetry, Nature of satirehttps://bahareadab.com/downloadPDF/81.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/81.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اشعار طنز میرزاده عشقی با رویکرد سبک شناسیhttps://bahareadab.com/en/article/Stylistics Satirical Poems of Dehkhoda