Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136146920220123A study of the stylistics of the lyrical poems "Mehr and moshtari" by Assar Tabriziبررسی سبک‌شناسی منظومۀ غنایی«مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزی129146624210.22034/bahareadab.2022.6242enZibaEsmaeiliAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Tarbiat Dabir Shahid Rajaei University, Tehran, Iranyesesmaeili.ziba@sru.ac.irJournal Article20201231BACKGROUND AND OBJECTIVES: The poem "Mehr and moshtari " by Assar Tabrizi is one of the most powerful poets of the eighth century AH. This work, like other lyrical poems of the seventh and eighth centuries, although written under the influence of military poetic style, was not devoid of individual poetic creations. This poem, despite having a relative reputation during the poet"s lifetime, has not received much attention from researchers. In this article, while introducing this work, its linguistic and literary features have been studied. METHODOLOGY: This research has been done by library method with descriptive-analytical approach. The statistical research is all the poems of Mehr and moshtari. FINDINGS: The poem "Mehr and Jupiter" has been composed in the form of Masnavi and in the sea of ​​Hazj Masdas. Different types of puns, word repetition, conjugation, consonants, consonants, adjectives, adverbs, adverbs, and rejections and photographs have been used to enhance the inner music of the poem. At the lexical level in this system, Arabic words and compounds, astronomical words and compounds, and newly created compounds have a high frequency, which seems to be influenced by Khaghani and Nezami in the use of these terms. At the literary level, simile, metaphorical addition, explicit metaphor, and allusion are some of the most common arrays used in this system. Metaphor and metaphor are used in accordance with the lyrical spirit of the work. The ambiguity of proportion is often created by the names of the characters in the story, which give the poem an artificial color. CONCLUSION: Assar Tabrizi, like his contemporaries, thinks in the style of military storytelling, but also has his own linguistic initiatives. The linguistic and literary features used in the work, such as the use of Arabic words, astronomical terms, sensory similes, etc., show the attention of Assar Tabrizi to the style of military poetry and the Azerbaijani style. The use of Arabic words and combinations, the use of novel combinations, the extensive use of literary arrays, the introduction of astronomical terms, music, chess, etc. are obvious signs of the style of this system.زمینه و هدف: منظومۀ «مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزی، یکی از شاعران توانمند قرن هشتم هجری است. این اثر همچون سایر منظومه های غنایی قرن هفتم و هشتم، اگرچه تحت تأثیر شیوۀ شاعری نظامی سروده شده، خالی از خلاقیّتهای فردی شاعر نبوده است. این منظومه علیرغم داشتن شهرت نسبی در زمان زندگی‌ شاعر، چندان مورد توجه پژوهشگران قرار نگرفته است. در این مقاله ضمن معرّفی این اثر، ویژگیهای زبانی و ادبی آن بررسی شده است. روش مطالعه: این پژوهش به روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام گرفته است. جامعۀ آماری پژوهش تمام اشعار منظومۀ مهر و مشتری است. یافته ها: منظومۀ مهر و مشتری در قالب مثنوی و در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده است. انواع مختلف جناس، تکرار واژه، تصدیر، هم‌حروفی، هم‌صدایی، تنسیق صفات، تتابع اضافات، اعنات و طرد و عکس بکار رفته که موسیقی درونی شعر را افزایش داده است. در سطح لغوی در این منظومه لغات و ترکیبات عربی، لغات و ترکیبات نجومی و ترکیبهای نوساخته، بسامد بالایی دارد که بنظر میرسد در کاربرد این اصطلاحات تحت تأثیر خاقانی و نظامی است. در سطح ادبی، تشبیه، اضافۀ تشبیهی، استعارۀ مصرّحه و تلمیح از پربسامدترین آرایه های بکاررفته در این منظومه است. تشبیه و استعاره متناسب با روح غنایی اثر بکار رفته است. ایهام تناسب نیز اغلب با نام شخصیتهای داستان بوجود آمده است که رنگ تصنّعی به شعر داده است. نتیجه گیری: عصّار تبریزی چون شاعران همعصر خود به شیوۀ داستان‌سرایی نظامی نظر دارد اما دارای برخی ابتکارات زبانی خویش نیز است. ویژگیهای زبانی و ادبی بکاررفته در اثر چون کاربرد لغات عربی، اصطلاحات نجومی، تشبیهات حسی نشان‌دهندۀ توجه عصّار تبریزی به شیوۀ شعرسرایی نظامی است. استفاده از کلمات و ترکیبات عربی، کاربرد ترکیبات بدیع، استفادۀ فراوان از آرایه های ادبی، وارد کردن اصطلاحات نجوم، موسیقی، شطرنج و ... از نشانه های بارز سبکی این منظومه است.عصّار تبریزی, مهر و مشتری, سبک‌شناسی, سطح زبانی, سطح ادبیAssar Tabrizi, Mehr and moshtari, Stylistics, Linguistic Level, Literary Levelhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1215.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1215.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومۀ غنایی«مهر و مشتری» اثر عصّار تبریزیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of the lyrical poems "Mehr and moshtari" by Assar Tabrizi