Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136146620211023Place of Mysticism in the Poetic Literature of the Sacred Defenseجایگاه عرفان در ادبیات ‌منظوم دفاع‌ مقدّس185204612310.22034/bahareadab.2021.6123enHakimehGhotbinejadPhD Student in Persian Language and Literature, University of Tehran Kish International Campus, Kish, Iranyesh.qotbinejad@gmail.comManouchehrAkbariProfessor, Department of Persian Language and Literature, University of Tehran, Tehran, Irannomakbari@ut.ac.irAlirezaHajiannejadAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, University of Tehran, Tehran, Irannohajiannjd@ut.ac.irJournal Article20210118BACKGROUND AND OBJECTIVES: The present study has been conducted on the place of mysticism in the literature of sacred defense poetry. The main purpose of this study is to answer the question of whether mystical terms and teachings have been used in the literature of the sacred defense system or not; If so, how did poets use mystical terms? METHODOLOGY: This research is of theoretical type, relying on qualitative content analysis. The research method is a library method based on the study of books and articles related to the subject, which has carefully extracted and evaluated the required data from sources using the method of taking notes. FINDINGS: Among the studied poems, those that had a mystical approach were extracted, and based on this, it was determined that the poets of the Holy Defense often used mystical teachings and terms in their poetry, and it was also determined that the poets were mystics. Practically and theoretically, they have also taken different positions in dealing with mysticism. CONCLUSION: What is the result of this research is the certainty of the connection between mysticism and its concepts with the literature of sacred defense (poetry) and also the fact that the diversity of views and diversity of usage in relation to mysticism, combined with intensity and weakness, in the poems of observation poets Has been.زمینه و هدف: پژوهش حاضر پیرامون جایگاه عرفان در ادبیات منظوم دفاع مقدّس انجام گرفته است. هدف اصلی پژوهش، پاسخ‌ دادن به این پرسش است که، در ادبیات منظوم دفاع مقدّس از اصطلاحات و تعالیم عرفانی استفاده شده است یا خیر؛ در صورت استفاده، نحوۀ استعمال شاعران از اصطلاحات عارفانه چگونه بوده است؟ روش مطالعه: این ‌پژوهش از نوع نظری است، با تکیه بر تحلیل کیفی محتوا. روش گردآوری داده ها کتابخانه ای است که بر پایۀ مطالعۀ کتابها و مقاله های مرتبط به موضوع، با استفاده از شیوۀ یادداشت‌برداری، داده های موردنیاز را بدقّت از منابع، استخراج و ارزیابی کرده است. یافته ها: از میان اشعار بررسی‌شده، آنهایی که دارای رویکرد عارفانه بوده اند، استخراج گردید و براساس آن، مشخّص شد که شاعران دفاع‌ مقدّس اغلب در شعر خود از تعالیم و اصطلاحات عرفانی بهره ‌برده اند، همچنین شاعران به عرفان عملی و نظری توجّه داشته و موضع‌گیری متفاوتی در برخورد با عرفان اتخاذ کرده اند. نتیجه گیری: آنچه رهاورد این پژوهش است، قطعیت پیوند بین عرفان و مفاهیم آن با ادبیات دفاع ‌مقدّس (شعر) است و نیز، این نکته که تنوّع دیدگاه و تنوّع استعمال در ارتباط با عرفان، توأم با شدّت و ضعف، در اشعار شاعران مشاهده شده است.دفاع مقدّس, عرفان, شعر, ادبیات دفاع ‌مقدّس, ادبیات ‌عرفانیHoly Defense; Mysticism; Poetry; Holy Defense Literature, Mystical Literaturehttps://bahareadab.com/downloadPDF/1181.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1181.pdfhttps://bahareadab.com/article/جایگاه عرفان در ادبیات ‌منظوم دفاع‌ مقدّسhttps://bahareadab.com/en/article/Place of Mysticism in the Poetic Literature of the Sacred Defense