Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136146520210924A study of the poems of "Zib Al-Nisa" nicknamed "makhfi" from a stylistic perspectiveبررسی اشعار «زیب النساء» متخلص به «مخفی» از منظر سبک‌شناسی173195574210.22034/bahareadab.2021.5742enMohammadYavariAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Payame Noor University, IranyesYavari1350@yahoo.comJournal Article20201224BACKGROUND AND OBJECTIVES: Stylistic studies is considered today as one of the most accurate and practical methods of studying literary texts in different periods. In this article, the stylistic analysis of the poems of one of the poets of the eleventh century AH, named Ziba al-Nisa Begum, nicknamed "makhfi", has been introduced. METHODOLOGY: This research has been done by content analysis and library. FINDINGS: Ziba al-Nisa Begum, nicknamed Makhfi (1048-1114 AH) is one of the poets of the Safavid period in India. Some consider him to have an Indian style due to his life in the Safavid era and the existence of some features of Indian style in his poems, but the frequency of features of Indian style such as sensuality, equation style, etc. does not have a significant frequency in his poems. CONCLUSION: Ziba Al-Nisa is a lyric poet and his poetic themes are more romantic and mystical, but there are also moral and legal themes in his poems. Complaints also have a considerable frequency in his poems, one of the subjects of which is the complaint against India and the desire to travel to Iran, which Ziba al-Nisa introduces as his homeland. The weights of Raml and Hazj are more frequent than the other weights in his poems, which are in harmony with the themes of his poems. Also local words and word combinations related to the land of India can be seen in his poems. He has used allusions and similes more than other arrays.زمینه و هدف: مطالعات سبک‌شناسانه امروزه بعنوان یکی از روشهای دقیق و کاربردی بررسی متون ادبی در دوره های مختلف محسوب میشود. در این مقاله به معرفی و تحلیل سبک‌شناسانۀ اشعار یکی از شاعران قرن یازده هجری با نام زیب‌النساء بیگم، متخلص به «مخفی» پرداخته شده است. روش مطالعه: این پژوهش به شیوۀ تحلیل محتوا و روش مطالعۀ کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها: زیب‌النساء بیگم متخلص به مخفی،( 1048-1114 ه.ق) از شاعران دورۀ صفوی در سرزمین هند است. برخی او را بعلت زندگی در عصر صفوی و وجود برخی ویژگیهای سبک هندی در اشعارش، پیرو سبک هندی میدانند ولی ویژگیهای سبک هندی مانند حس‌آمیزی، و اسلوب معادله بسامد قابل توجهی در اشعار وی ندارد. نتیجه گیری: زیب‌النساء شاعری غزلسراست و مضامین شعری او بیشتر عاشقانه و عرفانی است، ولی مضامین اخلاقی و حکمی نیز در اشعارش وجود دارد. همچنین شکوائیه در اشعار وی بسامد قابل توجهی دارد که یکی از موضوعات آن شکایت از هند و آرزوی سفر به ایران است که زیب‌النساء آن را بعنوان وطن خود معرفی میکند. اوزان رمل و هزج بسامد بیشتری نسبت به دیگر اوزان در اشعار وی دارند که با موضوعات اشعار وی تناسب و همخوانی دارند. همچنین لغات محلی و ترکیبات لفظی مربوط به سرزمین هند در اشعار وی دیده میشود. وی از آرایه های تلمیح و تشبیه بیشتر از دیگر آرایه ها استفاده کرده ‌است.زیب‌النساء بیگم, مخفی, سبک‌شناسی, سطح زبانی, سطح ادبی, سطح فکریZiba al-Nisa Beigum, secret, stylistics, linguistic level, literary level, intellectual levelhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1169.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1169.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اشعار «زیب النساء» متخلص به «مخفی» از منظر سبک‌شناسیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the poems of "Zib Al-Nisa" nicknamed "makhfi" from a stylistic perspective