Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136146120210515Crying in the texts of mystical order (Sanai, Attar and Rumi)گریه در متون نظم عرفانی (سنایی، عطّار و مولوی)117444410.22034/bahareadab.2021.4444enHamidJavaherian PhD student in Persian Language and Literature, Kashan Branch, Islamic Azad University, Kashan, Iran.noh.javaherian@iaukashan.ac.irHosseinAzarpeyvand Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Kashan Branch, Islamic Azad University, Kashan, Iran.yesJournal Article20180924BACKGROUND AND OBJECTIVES: Types of heartburn, needs, prayers, joys, sorrows and griefs are directly or indirectly related to crying. The mystical states of contraction and expansion and perdition, the study of which is one of the concerns of writers and researchers in the field of mystical literature, are all included in this article; Therefore, it is worthwhile to do this with more research and study, and not what has so far been limited to enumerating the numerical number of these verses. In the present article, while enumerating some important and noteworthy types of "crying" in the worldview of three current Sufi poets, namely Sanai, Attar and Mulav, the classification, analysis and description of poems are briefly presented. In other words, this article explains the question: What is the classification of crying in the texts of the mystical order of Sanai, Attar and Mulav and what are the obvious differences between their thinking and spiritual insight in this area? METHODOLOGY: This article is based on descriptive-analytical method. FINDINGS: Sadness or joy, when they are related to this world, are considered sad or happy by these poets, and when a person gives up his belongings of time and place, he cries and laughs, he expands, his joy and sorrow, and sadness and Happiness comes from another gender. CONCLUSION: Encouragement to cry in Sanai works is more due to the asceticism of this poet; In Attar, it is completely related to separation and distance from the main lover, while in Mulav"s works, the poet"s life is beyond laughter and crying, and this crying is a state of bewilderment and numbness for Mulavi Mubarak. زمینه و هدف: انواع سوزوگدازها، نیازها، دعاها، شادیها، غم‌ها و سوگها، مستقیم یا غیرمستقیم با گریه ارتباط دارند. حالات‌ عرفانی قبض و بسط و تحیّر و فنا که بررسی آنها یکی از دغدغه های ادیبان و جستجو‌گران حیطۀ ادبیّات عرفانی است، همه در این مقال میگنجند؛ لذا شایسته است که این موضوع با تحقیق و بررسی بیشتری به انجام برسد و نه آنچه تا کنون فقط به برشمردن تعداد رقمی این ابیات مختص شده است. در مقالۀ حاضر ضمن برشمردن برخی از انواع مهم و قابل ذکر «گریستن» در جهان‌بینی سه شاعر جریانساز تصوف یعنی سنائی، عطّار و مولانا، طبقه بندی و تحلیل و تشریح اشعار به گونه ای موجز ارائه شده است. به عبارت دیگر، این مقاله به تبیین این موضوع میپردازد که: طبقه بندی گریه در متون نظم عارفانۀ سنایی، عطار و مولوی به چه صورت است و تفاوتهای بارز تفکر و بینش معنوی آنها در این حیطه در کجاست؟روش مطالعه: این مقاله بر اساس روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است.یافته ها: اندوه یا شادی آنگاه که مربوط به این دنیا بوده اند، در نزد این شعرا غم‌‌نما یا شادی‌نما تلقّی میگردند و آنگاه که فرد از تعلقات زمان و مکان خود را رها کرد، گریه و خنده اش، قبض و بسطش، فرح و ملالش و غم و شادیش از جنس دیگری میشود.نتیجه گیری: تشویق به گریه در آثار سنائی بیشتر به زهدگرایی این شاعر باز میگردد؛ در عطّار یکسره مربوط به فراق و دوری از معشوق اصلی است، درحالی‌که در آثار مولانا حال و زیست شاعر ورای خنده و گریه است و این گریه نزد مولانا مبارک حالتی از حالت تحیّر و بیخویشی است.عرفان, سنایی, عطّار, مولوی, گریهErfan, Sanai, Attar, Mulavi, Cryhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1109.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1109.pdfhttps://bahareadab.com/article/گریه در متون نظم عرفانی (سنایی، عطّار و مولوی)https://bahareadab.com/en/article/Crying in the texts of mystical order (Sanai, Attar and Rumi)