Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136145920210401A study of the style and content of the manuscripts of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ by Mir-khord Kermaniبررسی سبکی و محتوایی نسخه های خطی«تذکرۀ سیرالاولیاء» میرخُرد کرمانی159178540710.22034/bahareadab.2021.5407enMaliheh KarimiPanahPh.D. student of Persian language and literature, Department of Persian language and literature, Islamic Azad University South Tehran Branch, Iran.noSt_m_karimipanah@azad.ac.irAmirbanoo Karimiprofessor of Persian language and literature, Department of Persian language and literature, University Tehran, Iranyesab.karimi@azad.ac.irAbolghasem RadfarProfessor of Persian language and literature, Institute for humanities and cultural studiesnoaradfar@azad.ac.irJournal Article20200527BACKGROUND AND PURPOSE: “Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ was written in the eighth century AH by seyyed Mohammad Ebn Mobarak Alavi Kermani, nicknamed Mir-khord, in the biography of the elders of the Chishti sect in the Indian subcontinent . this book, in terms of antiquity and authenticity, is the source of valid memories and biographies of the history of the Chishti sect. the purpose of this article is to study the style and content of four copies of this work in three linguistic, intellectual and literary perspectives with the aim of achieving the author’s success in following the Khorasani style.METHODOLOGY: This research is based on descriptive-analytical method.FINDINGS: One of the features of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ is the author’s effort to follow the Khorasani style, which he has tried to be close to both in terms of words and expressions and in terms of content. CONCLUSION: from a literary point of view, with the use of literary techniques in the field of the science of rhetoric , this work approaches poetic prose and the book is based on praise. At the linguistic level, it has multiple prose and in the lexical part, it often uses Arabic words and compounds. At the intellectual level, it owes more to its predecessors. In general, the author’s work is based on imitation.زمینه و هدف: تذکرۀ «سیرالاولیاء» در سدۀ هشتم هجری به قلم سیّد محمّدبن مبارک علوی کرمانی ملقّب به میرخُرد در شرح احوال مشایخ طریقت چشتیه در شبه قارۀ هند نوشته شده است. این کتاب بلحاظ قدمت و سندیت، مأخذ تذکره های معتبر تاریخ فرقۀ چشتیه است. هدف این مقاله بررسی سبکی و محتوایی چهار نسخه از این اثر در سه منظر زبانی، فکری و ادبی با هدف دستیابی به میزان موفقیت نویسنده در پیروی از سبک خراسانی است. روش مطالعه: این پژوهش بر اساس روش توصیفی – تحلیلی انجام گرفته است. یافته ها: از جمله ویژگیهای سیرالاولیاء کوشش نویسنده در پیروی از سبک خراسانی است که سعی کرده هم از حیث لفظ و بیان و هم بلحاظ مضمون به آن نزدیک شود. نتیجه گیری: این اثر از منظر ادبی با کاربرد صنایع ادبی در حوزۀ بدیع لفظی و معنوی، به نثر شاعرانه نزدیک میشود و اساس کتاب بر مدح استوار است. در سطح زبانی نثری چندگانه دارد و در بخش واژگانی اغلب از مفردات و ترکیبات عربی استفاده میکند. در سطح فکری بیشتر وامدار پیشینیان است. بطور کلی مبنای کار وی بر تقلید استوار است.تذکره, سیرالاولیاء, میرخُرد کرمانی, چشتیه, تحلیل سبکی و محتواییTadkhirah, Siyar Al Awliya, Mirkhord Kermani, Chishti Sect, Lightness and Content Analysishttps://bahareadab.com/downloadPDF/1074.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1074.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخه های خطی«تذکرۀ سیرالاولیاء» میرخُرد کرمانیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the style and content of the manuscripts of “ Tazkareh Seyr-Al-Awlia “ by Mir-khord Kermani