Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135620210101Aesthetic Analysis of White Poems of the Seventies and Eighties According to the poem of ten poetsتحلیل زیبایی شناسانه اشعار سپید دهه های هفتاد و هشتاد با توجه به شعر ده تن از شاعران این دوره145165010.22034/bahareadab.2021.0enMaliheh Shahriari- PhD student in Persian language and literature, Mashhad branch, Islamic Azad University, Mashhad, IrannoshahriariM1@mums.ac.irReza AshrafzadehProfessor of Persian Language and Literature, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Iranyesr.ashrafzadeh@iaubir.ac.irBatoul FakhrouleslamAssistant Professor of Persian Language and Literature, Neishabour Branch, Islamic Azad University, Neishabour, Iranno---Journal Article00000000In the critique of contemporary poetry, it is important to pay attention to the aesthetic aspect of the poems in order to recognize the deep elements and components of the construction and superstructure of the poem. Meanwhile, especially White poets have reached a living and dynamic language by using their innate taste and talent and relying on normative techniques and using different techniques. This article examines the prominent musical, linguistic, and illustrative elements in the poetry of ten poets of the White House in the seventies and eighties in Persian literature and how they are related to poetic emotion; Elements that have caused the beauty of poetry by creating norms and familiarity. This research is analytical in terms of descriptive nature. The method of data collection is based on fisheries and library resources. The findings of this study indicate that the innovations and norms of these poets in the musical, linguistic and imaginative sectors have a high frequency. These poets have been able to instill in the reader the emotion and thought of poetry through these three sections; Therefore, there is a good relationship between poetic emotion and its musical, linguistic and poetic images.در نقد شعر معاصر توجه به جنبۀ زیبایی‌شناسی اشعار جهت بازشناخت عناصر و مؤلفه های ژرف ساخت و روساخت شعر حائز اهمیت است. در این میان بویژه شاعران سپیدسرا با استفاده از ذوق و استعداد ذاتی خویش و با تکیه بر شگردهای هنجارگریزانه و بکارگیری تکنیکهای متفاوت، به زبانی زنده و پویا رسیده اند. در این نوشته به بررسی عناصر برجستۀ موسیقایی، زبانی، و تصویرساز در شعر ده تن از شاعران سپیدسرای دهه های هفتاد و هشتاد شمسی در ادبیات فارسی و چگونگی ارتباط و پیوند آنها با عاطفۀ شعری پرداخته شده است؛ عناصری که با ایجاد هنجارگریزی و آشنایی‌زدایی موجب زیبایی شعر شده اند. این پژوهش از حیث ماهیت توصیفی تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات بر اساس فیش برداری و با استناد به منابع کتابخانه ای است. یافته های این پژوهش مبین آن است که نوآوریها و هنجارگریزیهای این شاعران در بخشهای موسیقایی، زبانی و صور خیال دارای بسامد زیادی است. این شاعران بخوبی توانسته اند عاطفه و اندیشۀ شعری را ازطریق این سه بخش به خواننده القا کنند؛ بنابراین ارتباط مناسبی بین عاطفۀ شعری و بخشهای موسیقایی، زبانی و تصاویر شعری ایشان دیده میشود.زیبایی‌شناسی, شعر سپید, نوآوری, هنجارگریزی, دهه‌های هفتاد و هشتادaesthetics, white poetry, innovation, norm-breaking, seventies and eightieshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1027.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1027.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل زیبایی شناسانه اشعار سپید دهه های هفتاد و هشتاد با توجه به شعر ده تن از شاعران این دورهhttps://bahareadab.com/en/article/Aesthetic Analysis of White Poems of the Seventies and Eighties According to the poem of ten poets