Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135320200926The old fixed position in the semantic evolution of the components of Sufism from the fourth century to the seventh centuryجایگاه ثابت پیر در سیرتحول معنایی مولفه های تصوف ازسده چهارم تا سده هفتم119134010.22034/bahareadab.2020.0enReza AshrafzadehProfessor, Department of Persian Language and Literature, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Irannor.ashrafzadeh@iaubir.ac.irAli MandegarGraduate of Persian Language and Literature (Faculty Member of Islamic Azad University of Birjand), Mashhad Branch, Islamic Azad University, Birjand, Irannomandegar@iaubir.ac.irSeyed Majid Taghavi BehbahaniAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Mashhad Branch, Islamic Azad University, Mashhad, Irannom.taghavi@iaubir.ac.irJournal Article00000000This article tries to criticize this position while showing the old position in Sufism. According to excerpts from the works of Sufis during the fourth to eighth centuries AH (Orad al-Habab: Bakhrezi, Kashf al-Mahjoub: Hujviri, Asrar al-Tawhid: Mohammad ibn Munawwar, Qut al-Qulub: Abu Taleb Makki, Moravvej of religion Lahiji, Adab al-Sufiyyah: Najm al-Din al-Kubra, Qashiriyyah treatise: Abu al-Qasim al-Qashiri, Tazkerat al-Awliya: Attar, Awaref al-Ma"arif: Abu Omar Suhrawardi : The etiquette of the dead: Abu Najib Suhrawardi, Al-lam in the description: Abu Nasr Siraj, Anis Al-Taybeen: Ahmad Jam and Mursad Al-Ebad: Najmuddin Razi)There are various mystical beliefs about the old. With the passage of time and the rise of Sufism, the work reached a point where these unconventional and subsequent beliefs and behaviors created room for corruption in some Sufi groups and led to the apparent encroachment on people"s lives and property. Let the community understand that day.این مقاله میکوشد ضمن نمایاندن جایگاه پیر در دستگاه تصوف، به نقد این جایگاه بپردازد. با استناد به گزیده هایی از آثار متصوفه طی قرون چهارم تا هشتم هجری(اورادالاحباب: باخرزی، کشف المحجوب: هجویری، اسرارالتوحید: محمّدبن منوّر، قوت القلوب: ابوطلب مکّی، مروّج الذهب: مسعودی، شرح تعرّف: مستملی بخاری، شرح گلشن راز: لاهیجی، آداب الصوفیه: نجم الدین کبری، رسالۀ قشیریه: ابوالقاسم قشیری، تذکرۀالاولیا: عطار، عوارف المعارف: ابوعمر سهروردی، آداب المریدین: ابونجیب سهروردی، اللّمع فی التصوّف: ابونصر سراج، انیس التائبین: احمد جام و مرصادالعباد: نجم الدین رازی) به عقاید گوناگون عرفا دربارۀ پیر پرداخته شده است. با گذشت زمان و قدرت گیری دستگاههای تصوف، کار به جایی رسید که این عقاید و رفتارهای نامتعارف ومتعاقب آن، فضا برای فساد در برخی گروههای متصوّفه فراهم شود و سبب شد تا صوفی نمایان به جان و مال مردم دست درازی کنند و با نشرعقاید خرافه گونه موجبات انحراف جامعه آن روز رافراهم کنند.پیر, ولی, تصوّف, صوفی نما, شیخوخیت, ریاکاریPierre, Vali, Sufism, Sufi Nema, Sheikhokhit, Hypocrisyhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1000.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1000.pdfhttps://bahareadab.com/article/جایگاه ثابت پیر در سیرتحول معنایی مولفه های تصوف ازسده چهارم تا سده هفتمhttps://bahareadab.com/en/article/The old fixed position in the semantic evolution of the components of Sufism from the fourth century to the seventh century