%0 Journal Article
%T خوانش نشانه های ناخودآگاه متن در رمان سرگیجه ژوئل اگلوف: تحلیل گسست روایی، بی‌ثباتی هویت و سازمان تصویری با تکیه بر نگاه ژان بلمن‌نوئل
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Maryam Nezami
%A Andia Abai
%D 2026
%\ 2026/06/06
%N 127
%V 19
%P 67-80
%K Textual unconscious
%K  Jean Bellemin-Noël
%K  Vertigo
%K  surrealist techniques
%K  psychoanalytic literary criticism.
%X زمینه و هدف: رمانهای معاصر با ساختارهای روایی ناپایدار، گاه معنا را نه در سطح
روایت آشکار، بلکه در لایه های پنهان زبان، تصویر و سازمان درونی متن شکل میدهند.
رمان سرگیجه[1]
اثر ژوئل اگلوف[2]
، با بهره گیری از فضایی مبهم، گسستهای روایی و جابه جاییهای مداوم در ادراک
شخصیتها، زمینه ای مناسب برای بررسی چگونگی ظهور نشانه های ناخودآگاه متن فراهم
میآورد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل سازوکارهای متنی شکل‌دهنده ناخودآگاه در این رمان
و با تکیه بر آرای ژان بلمن‌نوئل انجام شده است.

روش: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه خوانش نزدیک متن انجام
شده است. داده های پژوهش از سه قطعه کانونی رمان انتخاب شده اند که در آنها نشانه هایی
مانند تکرار، اختلال در پیوستگی زمانی و مکانی، تراکم تصاویر بدنی و لغزش هویتی برجسته
است. تحلیل متن در سه سطح روایی، زبانی و تصویری صورت گرفته است.

یافته ها:‌ بررسیها نشان میدهد که ناخودآگاه متن در سرگیجه از طریق شبکه ای
از تکرارها، نفیها، تصاویر خشونت‌آمیز و بی‌ثباتیهای روایی شکل میگیرد. اختلال در
مرز میان بدن و شیء، انسان و حیوان، و همچنین ناپایداری جایگاه راوی، از مهم‌ترین
سازوکارهایی هستند که استقلال متن و تولید معنای پنهان را آشکار میکنند.

نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه، شگردهای فراواقع‌گرایانه در این اثر نه به
عنوان معادل ناخودآگاه، بلکه به منزله عناصر صوری عمل میکنند که امکان ظهور شبکه
نشانه ای متن را فراهم میسازند. از این منظر، رمان سرگیجه نمونه ای از متنی
است که ناخودآگاه آن در ساختار زبان، روایت و تصویر حضور مییابد، نه در زندگی
روانی مؤلف.









[1]
Étourdissement





[2]
Joël Egloff


%U https://bahareadab.com/article_id/2081