%0 Journal Article
%T ساختار و شگردهای روایت در رمان مدرن: مطالعۀ موردی رمان جان شیفته اثر رومن رولان و چراغها را من خاموش میکنم اثر زویا پیرزاد
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Parvaneh Valamehr
%A Abdullah Hassanzadeh Mirali
%D 2026
%\ 2026/03/09
%N 122
%V 19
%P 303-324
%K narratology
%K  point of view
%K  focalization
%K  narrator
%K  Jean-Christophe
%K  I’ll Turn Off the Lights
%X زمینه و هدف: مسئلۀ اصلی پژوهش آن است که روایت در این دو اثر چگونه از رهگذر
مؤلفه هایی چون زاویه دید، کانونی‌شدگی، زمان روایت، توصیف، زبان و نحوۀ مداخلۀ
راوی، به بازنمایی تجربه زیسته شخصیت زن و شکلگیری معنا یاری میرساند. از آنجا
که روایت‌شناسی در امتداد ساختارگرایی و با تمرکز بر سازوکارهای درونی متن شکل
گرفته است، این پژوهش میکوشد نشان دهد که تفاوت در انتخاب راوی و شیوۀ کانونی‌سازی،
چگونه به دو الگوی متفاوت از بازنمایی ذهن، عاطفه و هویت زنانه منجر میشود.

روش پژوهش: این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و بر پایۀ روایت‌شناسی، به
بررسی ساختار و شگردهای روایت در دو رمان جان‌شیفته اثر رومن رولان و چراغها را من
خاموش میکنم اثر زویا پیرزاد میپردازد.

یافته های پژوهش: یافته ها نشان میدهد که در جان‌شیفته، روایت
سوم‌شخص و کانونی‌شدگی عمدتاً درونی بر شخصیت اصلی رمان، آنت ریوی‌یر، زمینه را برای تلفیق تحلیل روانشناسی،
تأملات اخلاقی و چشم‌انداز اجتماعی-تاریخی فراهم میکند؛ در حالی که در چراغها را
من خاموش میکنم، روایت اول‌شخص و درونیِ کلاریس، تجربه روزمره، عاطفی و خانوادگی
را در کانون توجه قرار میدهد و به بازنمایی مینیمالیستری از جهان متن می‌انجامد.

نتیجه گیری: این پژوهش در نهایت استدلال میکند که شگردهای روایی در هر دو رمان
نه صرفاً ابزار انتقال داستان، بلکه سازوکارهایی برای تولید معنا، شکل‌دهی به سوژه گی
زنانه و پیوند دادن تجربۀ فردی با زمینه های اجتماعی و فرهنگیند.
%U https://bahareadab.com/article_id/2015