%0 Journal Article
%T تحلیل و بررسی بازآفرینی روایت شمس و مولانا در رمان «ملت عشق» با تکیه بر بینامتنیت
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Mousa Piri
%A Ahmad Farshbafian
%A Mohammad Ali Mousizadeh
%A Mohammad Reza Abedi
%D 2025
%\ 2026/01/26
%N 121
%V 19
%P 285-308
%K Rumi
%K  Shams Tabrizi
%K  The Forty Rules of Love
%K  Intertextuality.
%X هدف : هدف اصلی مقاله، تبیین نحوه اقتباس و بازآفرینی عناصر روایی، سبکی
و معنایی از متن صوفیانه کلاسیک در رمان معاصر است. نقد و نظریه بینامتنیت یکی از رویکردهای نوین
نقد ادبی در قرن بیستم به شمار میرود و روشی است برای خوانش متون ادبی برمبنای
مقایسه و تطبیق. در واقع این نظریه ارتباط و تعامل متون با یکدیگر را بررسی میکند.
پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی و بر اساس نظریه بینامتنیت، به تحلیل بازآفرینی روایت
شمس و مولانا در دو منبع متفاوت ــ «مناقب‌العارفین» افلاکی (قرن هشتم هجری) و
رمان «ملت عشق» اثر الیف شافاک (قرن بیست‌ویکم میلادی) ــ میپردازد. 

روش : بررسیهای این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است، 

یافته ها : این تحقیق نشان میدهد که شافاک با بهره گیری از ساختارها و مضامین
کلیدی مناقب‌العارفین، از جمله ماجرای آزمون مریدان، نخستین دیدار شمس با مولانا،
درخواست شراب، آغاز سماع، قتل شمس، انداختن پیکر او در چاه و صله دادن برای خبر از
شمس فرآیندی از «بازنویسی دگرگون‌ساز» را صورت داده است که طی آن الگوهای عرفانی
سنتی در قالبی روان‌شناختی، روایی و انسان‌محور بازتولید میشوند. 

نتیجه : مقاله بر این نکته تأکید دارد که اقتباس شافاک نه تقلید بلکه
بازآفرینی بینافرهنگی است که از طریق آن، میراث عرفان ایرانی در افق جهانی و مدرن
بازخوانی میشود؛ به گونه ای که «ملت عشق» با تکیه بر منبع کلاسیک عرفان فارسی،
الگویی از گفتگوی میان سنت و مدرنیته، شرق و غرب، و عرفان و روانشناسی معاصر را
پدید آورده است.
%U https://bahareadab.com/article_id/2001