%0 Journal Article
%T سبک‌شناسی گفتمانی نی‌نامه مولوی: تحلیل فرآیند تولید معنا بر اساس رویکرد نشانه-معناشناسی گریماس
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Shahla Yaghoobi
%A Samireh Hemmati
%D 2026
%\ 2025/11/22
%N 120
%V 19
%P 175-202
%K Keywords: Discourse Stylistics
%K  Greimasian Semiotics
%K  Rumi's "Song of the Reed" (Ney-nameh)
%K  Style- forming Features
%K  Mystical Discourse
%X زمینه و هدف:سبک‌شناسی
گفتمانی با واکاوی لایه های زیرین متن، شاخصه های سبک‌ساز را مشخص میکند. پژوهش
حاضر با هدف تبیین مشخصه های سبکی نی‌نامۀ مولوی، به مطالعۀ این اثر بر اساس
رویکرد نشانه-معناشناسی کنشی گرماس میپردازد. مسئلۀ اصلی این است که ویژگیهای سبک‌ساز
گفتمان عرفانی مولوی در نی‌نامه کدام‌اند و الگوی گرماس چگونه به تبیین آنها کمک
میکند؟

روشها:این
پژوهش، مطالعه ای کیفی و توصیفی است که به شیوۀ کتابخانه ای انجام شده است. محدوده
و پیکرۀ مورد مطالعه، ده بیت آغازین نی‌نامۀ مثنوی معنوی مولاناست و داده ها بر
اساس رویکرد کنشی گرماس تحلیل و بررسی شده اند.

یافته ها:یافته ها
سه سطح از شاخصه های سبکی را آشکار میکند: نخست، در سطح زبانی و ادبی «نی» با
شخصیتی نمادین و از طریق تشخیص و هم‌آوایی (حکایت/شکایت)، از یک ابژه به فاعل
ادراک‌کننده تبدیل میشود؛ دوّم، در سطح گفتمانی کنشگر راوی (نی)، کنش‌پذیر (سالک)
و ابژۀ ارزشی (وصال)، وارد یک گفتمان تعاملی صمیمانه میشوند که از ویژگیهای سبک
عرفانی مولاناست؛ سوم، در سطح فکری تقابل و تنش میان نقصان (فراق) و تصاحب شیء
ارزشی (وصال)، سبکی تأویل‌پذیر و چندمعنا را خلق میکند که منجر به مشارکت مخاطب در
تولید معنا میشود.

نتیجه گیری:پس از انجام این پژوهش، مشخص
میگردد که رویکرد کنشی گرماس ابزاری کارآمد برای آشکارسازی لایه های سبکی نی‌نامه
است.
%U https://bahareadab.com/article_id/1979