%0 Journal Article
%T سبک‌شناسی ترجمۀ هزارویک شب هنریه از خراسانی بزنجردی
%J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A Zahra Namdar
%A Mahbobeh Khorasani
%A Mohsen Mohammadi Fasharaki
%A Shahrzad Niazi
%D 2026
%\ 2025/10/01
%N 118
%V 18
%P 251-273
%K Persian prose
%K  stylistics
%K  One Thousand and One Nights
%K  artistic translation
%K  Khorasani Bezanjerdi.
%X زمینه
و هدف: قدیمترین ترجمه هزارویک شب به فارسی را از آنِ عبداللطیف
طسوجی میدانستیم تا اینکه اخیراً ترجمه نویافته ای از این مجموعه به بازار عرضه شد
که به ترجمه هنریه معروف است. به دو دلیل ترجمه مذکور حائز اهمیت و شایسته بررسی
است: نخست آنکه این ترجمه حدود سی سال پیش از ترجمه طسوجی، یعنی در سال 1229ق.
پایان یافته است، آن هم در سرزمین هندوستان. دوم اینکه این ترجمه از روی شاخه سوری
هزارویک شب توسط خراسانی بزنجردی انجام شده که قدیمتر و اصیلتر از شاخه مصری است
که اساس کار طسوجی بوده است. 

روش
مطالعه:
این‌ پژوهش‌ به روش‌ توصیفی‌ تحلیلی‌ و بر اساس‌ مطالعات‌ کتابخانه ای‌ انجام‌
شده است‌ و درآن ترجمۀ خراسانی در سه سطح زبانی، ادبی و فکری بررسی شده است.
محدوده مورد مطالعه، ترجمه هنریه است که به کوشش مهدی گنجوی و میثم علیپور منتشر
شده است. 

یافته ها: نتایج
حاصل از این پژوهش نشان میدهد که مترجم علاقه زیادی به کاربرد سجع و آوردن کلمات
مترادف و ترکیبات تازه دارد و
بیشتر از طسوجی به آرایش کلام میپردازد. توصیف جزئیات از ویژگیهای نثر وی است.
کاربرد فراوان لغات عربی از شاخصه های نثر مترجم است؛ فرضیه وجود لغات هندی در آن
ترجمه مردود است. هرچند این ترجمه بیشتر گزارشگر روحیات آفرینندگان گمنام هزارویک شب
است تا صدای ذهن مترجم، اما در مواردی نگاه خاص خراسانی در آن منعکس شده که توجه
به اخلاق و گزاره های دینی از آن جمله است.

نتیجه گیری: میتوان
گفت که طسوجی سیر ساده نویسی در ایرانِ اواخرِ عصر قاجار را پی گرفته و خراسانی
بزنجردی نثر مسجع و هنری را برگزیده است و با وجود اندک کاستی‌ها و ضعف‌ها، میتوان
ادعا کرد که ترجمه هنریه یک نمونه هنری موفق در عرصه ترجمه از ادبیات جهان به زبان
فارسی در سده گذشته است.
%U https://bahareadab.com/article_id/1953