%0 Journal Article %T تحلیل سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی در عصر هوش مصنوعی: تبیین و امکان‌سنجی چارچوب ادبیات هوشمند %J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) %I بهار ادب %Z 3060-5660 %A Mohammad Reza Pashaei %A Rasool Behnam %D 2026 %\ 2025/09/17 %N 118 %V 18 %P 111-124 %K Smart Literature %K Stylistics of Persian Poetry and Prose %K Digital Education %X زمینه و هدف: این پژوهش به بازنگری آموزش سبک‌شناسی و دیگر دروس محوری رشته زبان و ادبیات فارسی در چارچوب تلفیق سنتهای علوم انسانی و فناوریهای نوین میپردازد. باتوجه به شکاف آشکار میان برنامه های درسی سنتی و نیازهای پژوهشی و آموزشی عصر دیجیتال و با در نظر گرفتن وضعیت دانشجو به عنوان «مصرف‌کنندۀ منفعل اطلاعات»، نظریۀ «ادبیات هوشمند» به عنوان چارچوبی بومی و کاربردی ارائه شده است. این چارچوب مهارتهای سنتی تحلیل و تفسیر ادبی را با ابزارها و روشهای مبتنی بر داده و هوش مصنوعی ترکیب میکند تا دانشجویان به توانمندیهای دوگانه دست یابند: سواد ادبی و سواد دیجیتال تخصصی. روشها: پژوهش حاضر از روش توسعه ای – کاربردی با رویکرد ترکیبی کیفی و کمّی استفاده کرده است. تحلیل سرفصلهای دو درس کلیدی نشان‌دهندۀ فقدان مؤلفه های دیجیتال و مهارتهای داده محور بود. مطالعۀ موردی بر اساس تحلیل ماشینی سادۀ ۱۰,۰۰۰ بیت شعر نشان داد که حتی با دو ویژگی ابتدایی (میانگین طول جمله و تراکم واژه های عربی) امکان تمایز سبکهای دوره ای با دقت متوسط ۷۲٪ وجود دارد. این مطالعه ضمن تأیید ظرفیت ابزارهای ساده، به چالشهای اجرایی مانند کمبود داده های استاندارد و ضعف مهارتهای دوگانه نیز توجه کرده است. یافته ها: یافته ها نشان میدهد که چارچوب «ادبیات هوشمند» میتواند شکاف میان سنت و فناوری را پر کند، آموزش مهارتهای دوگانه را ممکن سازد و مسیر پژوهشهای میان‌رشته ای در سبک‌شناسی فارسی را باز کند. همچنین تأکید شد که رعایت اصول اخلاق پژوهش و شفافیت روش‌شناسی برای جلوگیری از تقلیل‌گرایی و تحریف متون ضروری است. نتیجه گیری: این پژوهش بر ضرورت اجرای تدریجی بازنگری در برنامه های درسی، توسعۀ زیرساخت داده ای، توانمندسازی نیروی انسانی و تدوین دستورالعملهای اخلاقی برای کاربرد هوش مصنوعی در پژوهشهای ادبی تأکید میکند. گذار به «ادبیات هوشمند» نه یک انتخاب تزئینی، بلکه ضرورتی راهبردی برای بقا و پویایی رشتۀ زبان و ادبیات فارسی در قرن بیست‌ویکم است. %U https://bahareadab.com/article_id/1946