امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136135120200722A comparison of epic and lyric love stories (Based on Zal and Rudabeh, Rostam and Tahmineh and Bijan & Manijeh from Ferdowsi's Shahnameh and Khosro and Shirin and Leili and Majnoon from Nezami)مقایسۀ عاشقانه های حماسی و غنایی (با تکیه بر «زال و رودابه»، «رستم و تهمینه» و «بیژن و منیژۀ» شاهنامۀ فردوسی و «خسرو شیرین» و «لیلی و مجنون» نظامی)115133010.22034/bahareadab.2020.0faمرجان علی اکبرزاده زهتابعضو هیات علمی(مربی) رشته زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین - پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایرانyesaliakbarzade@iauvaramin.ac.irJournal Article00000000The present article seeks to explore the love stories of epic and lyric literature by citing poetic examples and to analyze their differences. The most important question is: Given the differences between the Khorasani and Iraqi styles, what are the differences between the epic love stories and the Lyric love stories? Epic love stories ("Zal and Rudabeh", "Rostam and Tahmineh", "Bijan Manijeh" in Shahnameh) as one of Khorasani"s style and lyric love stories ("Khosro and Shirin" and "Leily Majnoon" by Nezami), As one of the Iraqi style items. The analytical results of this study are as follows: Love in the epic love stories is marginal And love is understood along with the courage, but love in Learic"s love stories is the core of the story and the underlying. In epic love stories, despite love, the lover still maintains his pride and does not sacrifice his beloved, but the lover in the lyric love stories is worthless, painful, and sad. Women, as lovers of epic love stories, are leading the love, active and bold, but in the lyrical, passive and ineffective love stories. The description of the beloved beauty in epic love stories is brief, tangible, but in the lyric love stories, it is very detailed, delicate and imaginative. The depiction of nature in epic love stories is short and tangible, but in lyric romances it is long and imaginative.مقالۀ حاضر، برآن است، عاشقانه های ادب حماسی و غنایی را با استناد به شواهد مثال شعری بکاود و تفاوتهای این دو را برشمارده، تحلیل کند. مهمترین پرسش پیش روی، این است که: با توجه به تفاوتهای سبک خراسانی و عراقی، عاشقانه های حماسی- به عنوان یکی از نمودهای سبک خراسانی-(«زال و رودابه»، «رستم و تهمینه»، «بیژن و منیژۀ» شاهنامه) با عاشقانه های غنایی- به عنوان یکی از نمودهای سبک عراقی-(«خسرو شیرین» و «لیلی و مجنون» نظامی) دارای چه وجوه تفاوتی است؟ یافته های تحلیلی این پژوهش چنین است: عشق در عاشقانه های حماسی، امری حاشیه ای به شمار میرود و در کنار دلاوریها معنا مییابد، اما عشق در عاشقانه های غنایی، هستۀ اصلی داستان و امری زیربنایی است. عاشق، در عشقهای حماسی، با وجود عشق، همچنان ابهت و غرور خود را حفظ کرده، آن را فدای معشوق نمیکند، اما عاشق در عشقهای غنایی، خاکسار، دردمند و نالان است. زنان به عنوان معشوق در عاشقانه های حماسی، پیشرو در عشق، فعّال و جسورند، اما در عاشقانه های غنایی، منفعل و تاثیر‌پذیرند. وصف زیبایی یار در عاشقانه های حماسی، مختصر، ملموس و زمینی است، ولی در عاشقانه های غنایی، بسیار مفصّل، لطیف، خیال‌انگیز و فرازمینی. توصیف طبیعت نیز در عاشقانه های حماسی، کوتاه، ملموس و زمینی، اما در عاشقانه های غنایی، بسیار طولانی، خیال‌انگیز و فرازمینی است.عشق, عاشق, معشوق, ادب غنایی, ادب حماسیLove, lover, beloved, lyric literature, epic literaturehttps://bahareadab.com/downloadPDF/963.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/963.pdfhttps://bahareadab.com/article/مقایسۀ عاشقانه های حماسی و غنایی (با تکیه بر «زال و رودابه»، «رستم و تهمینه» و «بیژن و منیژۀ» شاهنامۀ فردوسی و «خسرو شیرین» و «لیلی و مجنون» نظامی)https://bahareadab.com/en/article/A comparison of epic and lyric love stories (Based on Zal and Rudabeh, Rostam and Tahmineh and Bijan & Manijeh from Ferdowsi's Shahnameh and Khosro and Shirin and Leili and Majnoon from Nezami)