امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136124600000000Moulavi;s specific procedure of expressing the topic of “praised and dispjcable neglectness”شیوۀ خاص مولوی در بیان موضوع«غفلت ممدوح و مذموم» با استفاده از تمثیل و حکایت281301010.22034/bahareadab.0000.0faاسماعیل بهرامی(1) گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خرم آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایرانnoesmaeilbahrami1344@gmail.comعلیحیدری(3) گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، ایرانyesaheidary1348@yahoo. comمسعود سپهوندی(1) گروه زبان و ادبیات فارسی ،واحد خرم آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران noMasood.sepahvandi@yahoo.comJournal Article00000000Mowlavi"s mystical masterpiece of Mathnavi is one of the few works that, in the same period of time, has kept its freshness and freshness in many respects. One of the aspects of the novelty of this work is the use of allegory in the expression of mystical concepts. In addition, among the ancient works, the most striking literary work in which allegory is very much seen is Rumi"s Masnavi. Rumi has turned to allegory to bring mystical content closer to the mind, understanding and perception of the audience, and also to explain his purpose to the allegory, and as much as a more vague and complex issue, he adds to the number of allegories. Although Rumi is influenced by the style of Quranic stories in allegorical anecdotes, he has a personal style in allegory. In this descriptive-analytic research, the narrations and allegories related to the topic of "neglected and discursive neglect" and the way of making symbols in these allegories are examined. The results of the research show that Mowlana used only one analogy to convey the neglect of Mamdouh But he has used allegories of wandering to explain the neglected neglect. The symbols and codes of neglect in the sleepy Mathnavi (for neglected and neglected), harp, night, cotton, curtains and eggs. Maulana knows the cause of human neglect as the soul, the will, the world and its blessings, God"s rudeness and blessings.مثنوی شاهکار عرفانی مولانا از معدود آثاری است که در عین دیرینگی، از بسیاری جوانب همچنان تازگی و طراوت خود را حفظ نموده است. یکی از جنبه های تازگی این اثر، استفاده از تمثیل و رمز در بیان مفاهیم عرفانی است. بعلاوه در میان آثار کهن، چشمگیرترین اثر ادبی که تمثیل در آن بسیار به چشم میخورد مثنوی مولوی است. مولانا برای نزدیک کردن مطالب عرفانی به ذهن و فهم و ادراک شنوندگان و همچنین تبیین مقصود خود به تمثیل متوسل شده است و هرقدر که مسئله ای مبهمتر و پیچیده تر باشد بر تعداد تمثیلها میافزاید . باوجود این که مولوی در حکایات تمثیلی تحت تاثیر سبک و سیاق قصص قرآنی است اما در تمثیل دارای سبک شخصی است.در این تحقیق که به روش توصیفی- تحلیلی نوشته شده است، حکایات و تمثیلهای مربوط به موضوع «غفلت ممدوح و مذموم» و شیوۀ سمبل پردازی در این تمثیل ها بررسی میشود.نتایج تحقیق نشان میدهد که مولانا تنها از یک تمثیل برای بیان غفلت ممدوح استفاده کرده است اما تمثیلهای طیادی را برای توضیح غفلت مذموم به کار برده است. سمبلها و رمزهای غفلت در مثنوی خواب( برای غفلت ممدوح و مذموم)، چنگ، شب، پنبه، پرده و تخم هستند. مولانا علت غفلت آدمی را نفس، آرزو، دنیا و نعمتهای آن، گستاخی و نعمتهای خداوند میداندمثنوی معنوی, تمثیل, رمز, غفلت ممدوح, غفلت مذمومMowlavi's Mathnavi, allegory, secret, praised neglectness, dispjcable neglectness https://bahareadab.com/downloadPDF/853.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/853.pdfhttps://bahareadab.com/article/شیوۀ خاص مولوی در بیان موضوع«غفلت ممدوح و مذموم» با استفاده از تمثیل و حکایتhttps://bahareadab.com/en/article/Moulavi;s specific procedure of expressing the topic of “praised and dispjcable neglectness”