امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136124500000000Content and style review of Fototieh treatise by Mir Saeed Ali Hamedani and Shahabuddin Ibn Omar Suhrawardiبررسی محتوایی و سبکی رساله فتوتیه « میر سید علی همدانی » و « شهاب الدین بن عمر سهروردی»111127010.22034/bahareadab.0000.0faفاطمهحیدریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرجyesfateme_heydari10@yahoo.comکبری بیاتدانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی, دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرجnobayatko76@gmail.comJournal Article00000000Fotovat letters are one of the most important sources in recognizing the culture and thoughts of Fotovat followers. We find the roots and foundation of Fotovat in holy ritual in which the Mitra"s soldiers were obliged to go through difficult stages, obeying fulfillment and honesty, adherence to the covenant and hostility with lie and fraud. On the other hand, this idea was linked to the Zoroastrianism. In the post-Islamic era, following the flourishing of Islamic thoughts, this culture merged with the religion of Islam, but as a result of the caliphate"s distancing from the principles of Islam and the hypocrisy and duplicity propaganda, a group of Sufis sought to act sincerely in action and avoiding duplicity. The Fotovat was slowly merged with Islamic thoughts and formed the essence of Islamic mysticism and benefited greatly from the Qur"an and hadith. The Fotovat people of the Imam Ali (pbuh) were called him the leader of magnanimity and narrated stories that proved the existence of this profession from the time of Adam (pbuh) until Imam Ali (pbuh).Suhrawardi, with full knowledge of the root of the Fotovat of Zoroastrianism, sought to revive Islamic profession and mysticism, and wrote two Fotovat letters in this regard. Mir Seyyed Ali Hamedani, a mystic traveler, during his travels boosted this profession and religion. In this paper, we seek to examine the content and style of the two works, from which point of view they are in common, and what is difference in their point of view.فتوت نامه ها یکی از منابع مهم در شناخت فرهنگ و اندیشه اهل فتوت به شمار می آیند. ریشه و اساس فتوت را در آیین مهری مییابیم که در آن سربازان میترا ملزم به طی مراحل دشوار، رعایت وفا و صداقت، پایبندی به عهد و دشمنی با دروغ و تقلب بودند. از سویی دیگر، این اندیشه با آیین زردتشتی نیز پیوند داشت. پس از اسلام و در پی رونق اندیشه های اسلامی این فرهنگ با آیین اسلام ادغام شد؛ اما به دنبال دوری خلفا از مبانی اسلام و رواج دورویی و تزویر، گروهی از صوفیه در پی اخلاص در عمل و اجتناب از ریا بر آمدند. فتوت کم کم با اندیشه های اسلامی در هم آمیخت و بن مایه های عرفان اسلامی را شکل داد و از قرآن و حدیث بسیار بهره برد. اهل فتوت حضرت علی (ع) را سردمدار فتیان نامیدند و به روایت داستانهایی پرداختند که وجود این مسلک را از دوره آدم (ع) تا زمان حضرت علی (ع) اثبات میکرد. سهروردی با شناخت کامل ریشه فتوت در آیین زردشتی در پی احیای مسلک و عرفان اسلامی بر آمد و در این زمینه دو فتوت نامه نگاشت. میر سید علی همدانی که سالکی مسافر بود در طی سفرهایش این مسلک و آیین را رونق بخشید. در این مقاله در پی آن هستیم که با بررسی محتوایی و سبکی هر دو اثر، این نکته را در یابیم که آنها از چه منظری مشترکاتی دارند و تفاوت دیدگاهاشان در چیست.فتوت نامه, سهروردی, میر سید علی همدانی, سبک Fototieh letter, Suhrawardi, Mir Saeed Ali Hamedani, Stylehttps://bahareadab.com/downloadPDF/809.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/809.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی محتوایی و سبکی رساله فتوتیه « میر سید علی همدانی » و « شهاب الدین بن عمر سهروردی»https://bahareadab.com/en/article/Content and style review of Fototieh treatise by Mir Saeed Ali Hamedani and Shahabuddin Ibn Omar Suhrawardi