امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136124420190701Creating allusion in new Sonnetساخت تلمیح در غزل نو313332010.22034/bahareadab.2019.0faاحمدکنجوریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnoahmad1360514@gmail.comعلینوریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانyesnooria67@yahoo.comمحمدرضاروزبهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnorayan.roozbeh@yahoo.comعلیحیدریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستانnoaheidary1348@yahoo.comJournal Article00000000A real understanding of meaning power (ability) and structural sensibility of a speech which is basically an allusion is depended on both the meaning and concepts and recognizing the structures of an allusion and the ways are used. It is necessary to study the styles and techniques of deepening imperssion and mental, virtual and cultural extension of allusions and their structures for a better comprehension of new lyrics abilities and sensibilities to create a literary enjoyment. In this article to answer the question "How are the allusions made in new Sonnet?" by descripting and analyzing the text, structure and types of allusion extension in Simin Behbahani, Manouchehr Neyestani, Mohammad Reza Shafiei Kadkani, Mohammad Ali Bahmani, Hossein Monzavi and Qeisar Aminpour"s new lyrics vertical axis are studied. Results show that the allusion used in new Sonnet have dofferent structures and they are represented in fifferent ways such as parallel allusions, all- allusion poem, structural allusions, all-allusioned poem, conversational allusions etc. some of which are rare and unexampled especially in vertical axis of imagination. Simin Behbahani, in comparison with other mentioned poets, has applied a variated structure to the allusions. After Simin, Monzavi"s creativities are noticeable.درک درست ظرفیتهای سخنی که بنمایۀ تلمیحی دارد، به آشنایی با معنا و مفهوم تلمیحات از یک سو و شناخت ساخت تلمیحات و شیوه های بهره گیری از آنها از دیگر سو وابسته است. بررسی گونه ها و شگردهای عمق بخشی و توسعۀ فکری، معنایی و فرهنگی تلمیحات و ساختار آنها در شناخت و درک بهتر نوغزلها و ایجاد التذاذ ادبی، اهمیت و ضرورت دارد. در این مقاله برای پاسخ به این پرسش که «ساخت تلمیح در غزل نو چگونه است؟» به روش تحلیلی- توصیفی، ساخت و گونه های گسترش تلمیح در محور عمودیِ نوغزلهای سیمین بهبهانی، منوچهر نیستانی، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدعلی بهمنی، حسین منزوی و قیصر امین پور بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که تلمیحاتِ بکار رفته در غزل نو، ساختار متنوعی دارد و به گونه ها و شیوه های مختلفی چون تلمیحات موازی، مُلَمَّح، تلمیح ساختاری، تلمیح مناظره ای یا مناظرۀ تلمیحی و... جلوه گر است که برخی از این گونه ها، کم سابقه یا بی سابقه است. سیمین بهبهانی، در قیاس با دیگر شاعران مورد بحث، ساخت متنوعتری به تلمیحات بخشیده است؛ پس از سیمین، خلاقیتهای منزوی در خور توجه است. and lt;-p and gt; and lt;-p and gt; and lt;-p and gt; ساخت تلمیح, غزل نو, محور عمودی شعرcreating allusions, new Sonnet, vertical axis of poems.https://bahareadab.com/downloadPDF/798.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/798.pdfhttps://bahareadab.com/article/ساخت تلمیح در غزل نوhttps://bahareadab.com/en/article/Creating allusion in new Sonnet