امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136124420190701Introduction to Manaq Al-Qalub & Me'sayyah Al-Guyb's Manuscript Khajavi Kermani and Siri in his poetry styleمعرفی نسخه خطی «مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب» خواجوی کرمانی و سیری در سبک شعری آن251271010.22034/bahareadab.2019.0faمهدیهمنصوریدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدرودهنnoMansori_mahdie@yahoo.comسهیلاموسوی سیرجانیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب yesMousavi_sirjani@yahoo.comمهدیماحوزیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهنno---Journal Article00000000The manuscripts contain valuable historical, literary and mystical information for literary scholars. In particular, one of these copies (based on the four correct versions cited) is the valuable work of Khajavi Kermani (M: 750 .) Mofatih al-Qalub and Mosabiah al-Ghib are a poem in the form of Masnavi, which consists of twenty-eight Bab and five seasons; it was completed in 747, and Khajo wrote it in the name of Amir Mobraz al-Din, and ended it and dedicated it to Shah Mansour Is. The structure of the system and the manner in which the content is expressed is interesting and, in some cases, novel.In addition to the new poems that he has written, the poet has made an excerpt from his other works and included in his work. The language of poetry is in Movaathi al-Qalub and Mostabiyh al-Gibub in Persian language with a romantic and mysterious, elaborate and psyche content. The poet"s tendency to composition and its role in the formation of the form is remarkable. From the perspective of imagination, the plurality of image and metaphor, and recognition over other species prevail. The mystical structure of this outstanding document is worthy of consideration, as well as its literary and mystical value in the field of research. A detailed examination ofthis work gives a more complete correction to the well-known verses and poems of the poet.نسخ خطی شامل اطلاعات تاریخی و ادبی و عرفانی ارزشمند، برای پژوهشگران ادبی است. و بطور خاص، یکی از این نسخ (با عنایت به چهار نسخه صحیح مورد استناد) اثر ارزشمند «مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب» خواجوی کرمانی(م:750) است. مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب اثری است منظوم در قالب مثنوی که شامل بیست و هشت باب و پنج فصل است؛ در سال 747 به اتمام رسیده است و خواجو آن را به نام امیر مبارز‌الدین نگاشته است و ختم و تقدیم آن را به شاه منصور اختصاص داده است. ساختار منظومه و شیوه بیان مطالب در آن جالب توجه و در بعضی موارد بدیع است. شاعر در کنار اشعار جدید که سروده است؛ ابیات نغز و ناب خود را در موضوعات گوناگون از دیگر آثار خود گلچین کرده و در این اثر گنجانده است. زبان شعر در مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب زبان پارسی با محتوای غزلی عاشقانه و عارفانه و استادانه و روان است. گرایش شاعر به ترکیب سازی و نقش آن در تکوین فرم سخن چشمگیر است. از بُعد تخیل، کثرت تصویر و استعاره و تشخیص بر دیگر گونه ها غلبه دارد. ساختار عرفانی این سندِ برجسته، قابل تأمل است و همچنین ارزش ادبی و عرفانی آن در خور پژوهش است. بررسی دقیق این اثر تصحیح کاملتری از ابیات شناخته شده و ابیات نویافته این شاعر به دست میدهد.مصابیح القلوب و مفاتیح الغیوب, خواجوی کرمانی, نسخه خطی, سبک ادبی, عرفانMesabih al-Kallub and Mofatih , Khajavi Kermani, manuscript, literary style, mysticism.https://bahareadab.com/downloadPDF/794.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/794.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی نسخه خطی «مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب» خواجوی کرمانی و سیری در سبک شعری آنhttps://bahareadab.com/en/article/Introduction to Manaq Al-Qalub & Me'sayyah Al-Guyb's Manuscript Khajavi Kermani and Siri in his poetry style