امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136103520170507The study of allusions in saeb's poems and its transformationپژوهشی در تلمیحات شعر صائب و تصرفات وی در آن7592010.22034/bahareadab.2017.0faمحمدخاکپورyesJournal Article00000000Allusion like other literary figures can have important role in inciting the feelings and the power of inspiration and imagination of the speech if the strong artistic sources are used. Apart from political and social conditions, poets" perception of allusion has a close union with genius and talent and their cultural backgrounds. Poetic and prose masterpieces of Persian literature is a real example for this claim. The conception of the Persian poets for this literary figure is manifested with different genres at different eras like great tendency to Iranian genre, the balance between Iranian and Semitic allusions and also domination of semitico - Islamic allusions and humiliation of Iranian myths. In Indian style the use of allusions fitting its special styles in comparison with other literary arts has a high frequently. In this field, the thought of thematization and hunting out the subtle and astonishing themes are caused Saeb to use allusions and references more than other poets. His poem"s allusion are the allusion that are fired a lot on the literary works of former poets in the last eras, with this difference that because of the some goals like: creation of theme, the creation of resemblance union and making the speech allegorical and sarcastic, he does not refrain from its possession transformation. Although Saeb like some other poets of seljukian time does not try to oppose and humiliate Iranian myths in the field of allusions and encountering Iranian myth but he gives much attention to Semitic allusions than its Iranian kind. Also in his poems in spite of using elements of Semitic culture specially Islamic one a lot, a direct allusion to verses and tradition and also proceeding in education and elements of shi---- school are not shown manifestly.تلمیح مانند دیگر صناعات ادبی به شرط بهره مندی از مایه های قویی هنری میتواند در برانگیختن عواطف و قدرت القایی و خیال انگیزی کلام نقش برجسته ای داشته باشد. طرز تلقّی شاعران از تلمیح صرف نظر از شرایط سیاسی و اجتماعی، با نبوغ و استعدادهای فرهنگی آنان پیوند تنگاتنگی دارد؛ و شاهکارهای منظوم و منثور ادب فارسی گواه راستینی براین مدّعاست. نگرش سرایندگان فارسی زبان به این صنعت ادبی در دوره های مختلف به گونه های متفاوتی چون تمایل بیشتر به نوع ایرانی، تعادل میان اشارات ایرانی و سامی و نیز استیلای تلمیحات سامی – اسلامی و تحقیر اسطوره های ایرانی تجلّی یافته است.در سبک هندی کاربرد تلمیحات، به اقتضای اسلوب ویژه آن در مقایسه با سایر فنون ادبی از بسامد بالایی برخوردار است. در این میان سودای مضمون تراشی و شکار مضمونهای باریک و حیرت انگیز موجب می شود تا صائب به مراتب بیشتر از دیگران از تلمیحات و اشارات استفاده کند. تلمیحات شعر او تلمیحاتی هستند که در دوره های گذشته در آثار شعرای پیشین به وفور به تثبیت رسیده با این تفاوت که او بنا به اغراضی چون مضمون آفرینی، ایجاد پیوندهای تناظری و رمزی و کنایه ای ساختن کلام از تصرّف و دگرگون ساختن آن پرهیز نمی کند.صائب هر چند که در عرصه تلمیحات و برخورد با اساطیر ایرانی مانند برخی از شعرای عصر سلجوقی به ضدیّت با اسطوره های ایرانی و خوار داشت آن مبادرت نمی کند امّا به تلمیحات سامی بیشتر از نوع ایرانی اهمیت می دهد. همچنین در شعراو به رغم استفاده فراوان از عناصر فرهنگ سامی به ویژه اسلامی، اشاره مستقیم به آیات و احادیث و نیز پرداختن به معارف و عناصر مکتب تشیّع جلوه چشم گیری ندارد.سبک هندی, صائب, تلمیحات, تصرفات, سبک شناسی, مضمون پردازیSaeb, allusions, Semitioc - Islamic allusions, Iranian allusions and myths, Indian style, thematizationhttps://bahareadab.com/downloadPDF/78.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/78.pdfhttps://bahareadab.com/article/پژوهشی در تلمیحات شعر صائب و تصرفات وی در آنhttps://bahareadab.com/en/article/The study of allusions in saeb's poems and its transformation