امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136114220180102The Various and Abundant Usages of Between-Added (parenthesis) as a Stylistic Feature of Ferdowsi's Shahnamehکاربردهای گوناگون و فراوان میان فزودها، یکی از ویژگیهای سبکی شاهنامه فردوسی99119010.22034/bahareadab.2018.0faجلالخالقی مطلقاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه هامبورگ آلمانyeskhaleghi.motlagh@gmail.comخدیجهخسرویدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوبnoKhosravi_kh90@yahoo.comعلیایمانیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوبnoparsimani@yahoo.comJournal Article00000000The purpose of this research is investigating the various and abundant usages of between added in Shahnameh of Ferdowsi such a stylistic feature and also determining position of that in front of parenthesis.Parenthesis is a kind of redundancy and if it has deleted, doesn"t affect the meaning and the concept of the text. Finally, its presence brings beauty to words or meaning. Between added is right equivalent for parenthesis. In this research, because of its Comprehensiveness and inclusiveness, is used Instead of parenthesis with zeal and Loosely. In this research, between added in Shahnameh of Ferdowsi is explained from two perspectives of structure and content. The purpose of structure is introduction of constituent elements of between added and the purpose of content is expression of its themed and concept. The format of between added in Shahnameh is a word, a Phrase. a Hemistich or a line. Even in some cases, the scope of this using is a several lines. The mood of verb (quality verb to express the concept) is various, but usually is indicative mood, which is used to convey a specific message Ferdowsi"s intention isn"t nothing but humanitarian recommendations, advise, warning and punishment, promote the knowledge and development the wisdom. Also his between added that somehow is considered feature of Ferdowsi"s Shahnameh, transfers these meanings to readers.رسالت این پژوهش بررسی کاربرد گوناگون و فراوان "میان فزود" در شاهنامه فردوسی بعنوان یک ویژگی سبکی و نیز تعیین جایگاه آن برابر با "جمله معترضه" است. جمله معترضه از اقسام "حشو" است و حذف آن از کلام هیچ دگرگونی در معنا و مفهوم سخن ایجاد نمیکند و حضورش در نهایت موجب زیبایی لفظ یا معنا میشود ."میان فزود" معادلی است مناسب برای "اعتراض" که در این تحقیق به خاطر جامعیّت و شمولش با تساهل و تسامح به جای "جمله معترضه" به کار رفته است. در پژوهش حاضر به تبیین "میان فزود" در شاهنامه فردوسی از دو منظر ساختار و محتوا پرداخته شده است. مقصود از ساختار، معرفی عناصر تشکیل دهنده "میان فزود" و غرض از محتوا بیان مضمون و بن مایه آن است. از "میان فزود" در شاهنامه در قالب یک کلمه، یک عبارت، یک مصراع، یک بیت استفاده شده و حتی در مواردی دامنه این استفاده به چند بیت هم میرسد و وجه فعل (کیفیت بیان مفهوم فعل) آنها مختلف، ولی غالباً اخباری است، که به قصد ابلاغ پیامی خاص از این وجه فعلی استفاده شده است. فردوسی منویات خود را که چیزی جز سفارشهای انسان دوستانه، پند و اندرز، تحذیر و تنبیه، ترویج دانایی و تبلیغ خرد و حکمت نیست، درضمن "میان فزود"ها که به نوعی مختصه شاهنامه فردوسی محسوب می شود به خواننده ابلاغ کرده استشاهنامه, میان فزود, حشو, اعتراض, ویژگی سبکی, جملۀ معترضهShahnameh, between added, redundancy, stylistic feature, parenthesishttps://bahareadab.com/downloadPDF/750.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/750.pdfhttps://bahareadab.com/article/کاربردهای گوناگون و فراوان میان فزودها، یکی از ویژگیهای سبکی شاهنامه فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/The Various and Abundant Usages of Between-Added (parenthesis) as a Stylistic Feature of Ferdowsi's Shahnameh