امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136103820180216Structural and Content-based Stylistics of Educational (Advisory) Texts of Ancient Persian and Avestaسبک شناسی ساختاری و محتوایی متون تعلیمی)اندرزی( فارسی باستان و اوستا00010.22034/bahareadab.2018.0faJournal Article00000000In all historical periods from the beginning to the present, the social and religious situation has a direct impact on the formation of literature, the style of writing and its content; in fact, the most important part of the literature of each land is its educational literature, and advisory texts which constitute a large part of the educational literature of each period. Sometimes authors have created them not just as a piece of writing, rather for teaching and advising. Advice letters are born according to the social and religious conditions of each period and with content related to the social conditions of that period, and in addition to the proper implementation of the prevailing rules of religion in each period, their authors have attempted to teach directly or indirectly the manner of governing, truthfulness and conduct, and ultimately the right ways of life. Advice means guidance or recommendations concerning prudent action, and the texts in the field of are considered as oral literature, and a transition from one to another, and only by studying the social conditions of each period and its content, and the style of writing the works of that period, researchers can understand the date of the writing and even recognize the author’s position in that period. This research is descriptive-analytic and based on library data. It examines the style of writing and content of the ancient era, the advice given in the inscriptions of the Achaemenid kings and the Avesta book. The most importantدر تمام دورههای تاریخی از آغاز تا به امروز، اوضاع اجتماعی و مذهبی، تاثیر مستقیم بر شکلگیری ادبیات، سب نگارش و محتوای آن دارد و مهمترین بخش از ادبیات هر سرزمین ک را ادبیات تعلیمی آن تشکیل میدهد و نیز این اندرزها هستند که بخش گستردهای از ادبیات تعلیمی هر دوره را به خود اختصاص میدهند و گاهی نویسندگان، آن را نه برای خلق یک اثر ادبی بلکه تنها برای آموزش و نصیحت بیان کرده یا نوشتهاند. اندرزها با توجه به شرایط اجتماعی و مذهبی هر دوره و با محتوایی مرتبط با اوضاع اجتماعی آن دوره متولد میشوند و علاوه بر اجرای درست آداب و رسوم دین غالب در هر دوره، شیوه مملکت داری، راستگویی و درست کرداری و در نهایت روشهای درست زندگی را بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم میآموزانند. اندرز به معنی وصیت و نصیحت است و اندرزنامهها در زمره ادبیات شفاهی به شمار میآیند که با کمی تغییرات از نسلی به نسل دیگر انتقال یافتهاند و تنها با مطالعه شرایط اجتماعی هر دوره و محتوا و سبک نگارش آثار آن دوره، میتوان تاریخ نگارش آن و حتی سِمت مولف در آن دوره را تشخیص داد.این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و بر اساس دادههای کتابخانهای است و به بررسی سبکنگارش و محتوای اندرزهای دوران باستانی یعنی اندرزهای موجود در کتیبههای شاهان هخامنشی و کتاب اوستا میپردازد. از مهمترین یافتههای این پژوهش، تاثیر مستقیم ایرانِ مقتدر در عصر هخامنشی بر سبک اندرزهای فارسی باستان و تعالیم و اندیشه زردشت بر اندرزهای اوستایی است.ادبیات تعلیمی (اندرزی), هخامنشی, فارسی باستان, اوستاییEducational literature (Adviso, Achaemenid, Ancient Persian, Avestanhttps://bahareadab.com/downloadPDF/31.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/31.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی ساختاری و محتوایی متون تعلیمی)اندرزی( فارسی باستان و اوستاhttps://bahareadab.com/en/article/Structural and Content-based Stylistics of Educational (Advisory) Texts of Ancient Persian and Avesta