امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-613682720150507Lexical of cohesion in Qsayd Abdolvase Jebeli, providing an analytical approach to assess the consistency of the Persian Qsayd انسجام واژگانی در قصاید عبدالواسع جبلی؛ ارائۀ یک رهیافت تحلیلی برای بررسی عناصر انسجامی در قصاید فارسی00010.22034/bahareadab.2015.0faJournal Article00000000Ode is a verse-form wich has coherent frame; consist of four parts: lyricism, preparing for eulogy, eulogy, prayer; each part is related to the next part in meaning. Connecting the parts with their next part is necessary and the poet makes the speech connected consciously, but we wonder if in his mind, the parts wich are far from each other, are also related and coherent? Studing Abd-al-Vase’ Jabali’s odes, 6th century A.H. poet, shows that in some odes, the last part (prayer) is connected in meaning with the first part (lyricism); in other words, associations send back the readership’s minds to the beginning of the poem so that makes the ode wholly coherent. Lexical cohesion is a way to creat a coheret text, consists of: Collocation, Synonymy, Antonymy, Repetition, Hyponymy and Meronymy. The relationship between these items constructs cohesive chains. The frequency of each item and methods of chain’s construction and expanding them in the whole text is a stylistics item wich helps the researcher to find out the stylistic index of works. This research indicates the function of these items in long chains to connect the beginning of the odes to their ending and to creat the coherent text, by giving examples from Jabali’s divan.قالب شعری قصیده، دارای چارچوب منسجمی است که از چهار بخش تغزّل، تخلص، مدح و دعا تشکیل شدهاست و هر بخش با بخش بعدی، پیوند معنایی دارد. ایجاد ارتباط میان هر بخش با بخش بعدی ضروری است و شاعر، آگاهانه، رشتۀ منطقی گفتار را شکل میدهد؛ اما آیا در ذهن وی، بخشهای به ظاهر بیارتباط نیز منسجم و با هم مرتبط هستند؟در بررسی قصاید عبدالواسع جبلی، شاعر قرن ششم، به نمونههایی برخورد کردیم که در آنها، بخش پایانی، یعنی دعا، با بخش آغازین، یعنی تغزّل، ارتباط مفهومی دارد؛ به عبارت دیگر، شاعر با ایجاد تداعیها در پایان قصیده، ذهن را دوباره به آغاز آن باز میگرداند و همین امر باعث میشود تا شعر به صورت یک کل منسجم در ذهن خواننده ثبت شود. یکی از ابزارهای ایجاد انسجام متن، انسجام واژگانی است که به صورتهایی از قبیل با همآیی ، هممعنایی ، تضاد ، تکرار ، شمول معنایی و جزء و کل نمود میابد. ارتباط معنایی این عناصر با یکدیگر، زنجیرههای انسجامی را میسازد. بسامد هر کدام از این مؤلّفهها و شیوههای تشکیل زنجیره و نحوۀ بسط آنها در زنجیرههای طولانی، از عوامل سبک شناسی است که محقّق را در رسیدن به شاخصهای سبکی یک اثر یاری میکند. در این پژوهش، با ارائۀ نمونههایی از دیوان جبلی، کاربرد این مؤلّفهها در زنجیره های طولانی، که باعث پیوستگی آغاز قصاید به پایان آنها شده و در نتیجه متنی منسجم پدید آورده، نمایش داده شده است . انسجام واژگانی, قصیده, عبدالواسع جبلی, تغزّل, تشبیب, دعای تأبیدLexical cohesion, Ode, Abd-al-Vase’ Jabali, Lyricism, Prayerhttps://bahareadab.com/downloadPDF/211.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/211.pdfhttps://bahareadab.com/article/ انسجام واژگانی در قصاید عبدالواسع جبلی؛ ارائۀ یک رهیافت تحلیلی برای بررسی عناصر انسجامی در قصاید فارسیhttps://bahareadab.com/en/article/Lexical of cohesion in Qsayd Abdolvase Jebeli, providing an analytical approach to assess the consistency of the Persian Qsayd