امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912620261023Semiotics from the Perspectives of Saussure, Riffaterre, and Peirce Based on the Risālat al-Qushayriyyaنشانه شناسی از دیدگاه سوسور، ریفاتر و پِرْس بر اساس رسالۀ قشیریه7594830510.irandoi.2002/bahareadab.2026.8305faمریمکاظم‌‎‌پوردانش‌آموختۀ دکترای گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.yesmaryam.kazempour@iau.ac.irJournal Article14050229BACKGROUND AND OBJECTIVES: This paper aims to provide a semiotic analysis of the Risala al-Qushayri from the perspectives of three prominent semioticians: Ferdinand de Saussure, Charles Sanders Peirce, and Michael Riffaterre. The research focuses on examining the structure and function of mystical signs and symbols in the classical text of Risala al-Qushayri, and explores how they produce meaning within the system of mystical language and discourse. The main research question is how each of these semiotic theories can contribute to a deeper understanding of key mystical concepts such as tawba (repentance), huzn (sadness), khawf (fear), raja (hope), and faqr (poverty) in the Risala. METHODOLOGY: The research methodology is comparative and analytical, relying on the original text and relevant theoretical sources. FINDINGS: The findings indicate that Saussure, by emphasizing the signifier and the signified, explains the language of mysticism as a self-contained semiotic system; Peirce, by introducing the triad of icon, index, and symbol, enables an understanding of the multi-layered nature of signs; and Riffaterre, by focusing on reading processes and discursive codes, contributes to a dynamic and interactive understanding of meaning within the mystical text. CONCLUSION: The main conclusion is that the simultaneous application of these three theories provides a more comprehensive and multidimensional analysis of mystical signs, which can serve as a foundation for future research in the field of the semiotics of mystical texts.زمینه و هدف: این مقاله با هدف تحلیل نشانه شناسانه رسالۀ قشیریه از دیدگاه سه نظریه پرداز برجسته نشانه شناسی؛ فردینان سوسور، چارلز پرس و مایکل ریفاتر، تدوین شده است. موضوع پژوهش، بررسی ساختار و کارکرد نشانه ها و نمادهای عرفانی در متن کلاسیک قشیریه است که چگونه در نظام زبان و گفتمان عرفانی معنا تولید می‌کنند. سؤال اصلی پژوهش این است که هر یک از این نظریه های نشانه شناسی چگونه می‌توانند به فهم عمیق‌تر مفاهیم کلیدی عرفانی چون توبه، حزن، خوف، رجا و فقر در رساله قشیریه کمک کنند؟ روش تحقیق: روش پژوهش تطبیقی و تحلیلی است که با تکیه بر متن اصلی و منابع نظری، صورت گرفته است. یافته های پژوهش: یافته ها نشان می‌دهد که سوسور با تأکید بر دال و مدلول، زبان عرفان را به عنوان نظامی نشانه ای خودبسنده تبیین می‌کند؛ پرس با معرفی سه گانگی شمایل، نمایه و نماد، امکان درک چندلایه گی نشانه ها را فراهم می‌آورد؛ و ریفاتر با تمرکز بر فرایندهای خوانش و رمزگان گفتمانی، به درک پویا و تعاملی معنا در متن عرفانی کمک می‌کند. نتایج تحقیق: نتیجه گیری اصلی این است که بهره گیری هم‌زمان از این سه نظریه، تحلیل جامع‌تر و چندبعدی‌تری از نشانه های عرفانی ارائه می‌دهد که می‌تواند مبنایی برای پژوهش‌های آینده در حوزۀ نشانه شناسی متون عرفانی باشد.نشانه شناسی, سوسور, پرس, ریفاتر, رسالۀ قشیریه.semiotics, Saussure, Peirce, Riffaterre, Risālat al-Qushayriyya.https://bahareadab.com/downloadPDF/2066.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2066.pdfhttps://bahareadab.com/article/نشانه شناسی از دیدگاه سوسور، ریفاتر و پِرْس بر اساس رسالۀ قشیریهhttps://bahareadab.com/en/article/Semiotics from the Perspectives of Saussure, Riffaterre, and Peirce Based on the Risālat al-Qushayriyya