امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912520260923A Study of the Literary Style of Monashat Jamiبررسی سبک ادبی منشآت جامی279299838310.irandoi.2002/bahareadab.2026.8383faفیروزهعبدلیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.no1582581691@iau.irمنیرهخلیلی محلهگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.yes2802639242@iau.ir آیتشوکتیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.noAyat.shokati@iau.ac.irحسینقلیصیادیگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران.noHossensayyadi@iau.irJournal Article14050311BACKGROUND AND OBJECTIVES: Jami"s Monshaat is a significant epistolary work in the history of Persian prose, which represents the mystical secretarial prose of the Timurid era. METHODOLOGY: The present study, using content analysis and a statistical approach (calculation of frequency and percentage), has examined the literary devices, type of letter, audience, and tone of Jami"s letters. The statistical population is Jami"s Persian letters. FINDINGS: The findings show that in Jami"s Monshaat, simile, allusion, and allegory have a higher frequency, and these devices are mainly influenced by mystical thought and the atmosphere of the Quran and Hadith. Jami"s letters are mainly of the royal, brotherly, mystical, and prayer-like type, and his audience is sultans, friends, and ministers. Jami"s tone is formal, cautious, instructive, and accompanied by mystical humility. CONCLUSION: This reflects the social status of the author and the socio-political context of the Timurid era. In general, Monshaat Jami is representative of the artistic-spiritual prose of the Timurid period.زمینه و هدف:منشآت جامی یک اثر نامه نگارانه شاخص در تاریخ نثر فارسی ‌است که نمایانگر نثر منشیانه عرفانی عصر تیموری است. روشها: پژوهش حاضر با روش تحلیل محتوا و رویکرد آماری (محاسبه فراوانی و درصد) به بررسی آرایههای ادبی، نوع نامه و مخاطبان و لحن نامه های جامی پرداخته است. جامعه آماری، نامه های فارسی جامی است. یافته ها: یافته ها نشان می‌دهد که در منشآت جامی تشبیه، کنایه استفاده و مجاز، بسامد بالاتری دارد و این آرایه ها، عمدتاً متأثر از اندیشه عرفانی و فضای قرآنی و حدیث‌اند. نامه های جامی عمدتاً از نوع سلطانی، اخوانی، عرفانی و مناجات گونه است و مخاطبان او سلاطین، دوستان و وزرا هستند. لحن جامی رسمی، محتاطانه، پندآموز و همراه با تواضع عارفانه است نتیجه گیری: این امر، بازتاب موقعیت اجتماعی نویسنده و بافت سیاسی ـ اجتماعی عصر تیموری می باشد. به طور کلی، منشآت جامی نماینده نثر هنری - معنوی دوره تیموری است.منشآت جامی, نثر نامه نگارانه, آرایه های ادبی, سبک‌شناسی آماریMonshaat Jami, Epistolary prose, Literary devices, Statistical stylisticshttps://bahareadab.com/downloadPDF/2061.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2061.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک ادبی منشآت جامیhttps://bahareadab.com/en/article/A Study of the Literary Style of Monashat Jami