امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912320260723From Confrontation to Convergence: A Dialectical Analysis of the Archetypes of ʿAyyārī and Repentance in the Play Iranians Have Not Written This Taleاز تقابل تا همگرایی: تحلیل دیالکتیکی کهن‌الگوهای عیّاری و توبه در نمایشنامه «این قصه را ایرانیان نبشته اند»239262825510.irandoi.2002/bahareadab.2026.8255faآواکاظمیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.noava.kazemi@azaruniv.ac.irویدادستمالچیاستادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.yesac.dastmalchi@azaruniv.ac.ir Journal Article14041222BACKGROUND AND OBJECTIVES: The play Iranians Have Not Written This Tale (Īn Qiṣṣeh rā Īrāniyān Nabishteh-and) by Alireza Naderi, through its re-creation of the narrative of Naṣūḥ’s repentance, juxtaposes two Iranian and Islamic cultural traditions: ʿayyārī (chivalric outlawry) and repentance (tawbah). The present study aims to examine the relationship between these two archetypes and to elucidate their movement from confrontation to convergence, culminating in a synthesis of identity within the dramatic text. METHODOLOGY: Employing a descriptive-analytical approach and drawing upon Carl Gustav Jung’s theory of archetypes and Hegelian dialectics, this study analyzes the characters, dramatic actions, and the semantic system of the play. FINDINGS: The findings demonstrate that ʿayyārī in the play is not merely trickery and stratagem, but an ethical system founded upon javanmardi (spiritual chivalry) and fidelity. Similarly, repentance is not solely a ritual act, but a process of identity transformation and a transition from self-centeredness to God-centeredness. Through the confrontation between the ayyārs’ tadbīr (human agency/strategic ingenuity) and divine taqdīr (predestination), the text lays the groundwork for the redefinition of these two archetypes. CONCLUSION: Ultimately, the play does not establish a confrontational relationship between ʿayyārī and repentance; rather, it dialectically leads them toward a novel, unified identity. The innovation of this research lies in explicating the play’s movement from the thesis of ʿayyārī to the antithesis of repentance, culminating in an identity synthesis wherein the two cultural and religious archetypes are reproduced within a single paradigm. Consequently, the work is not a narrative negating ʿayyārī, but a narrative of its transcendence through the path of repentance and the re-creation of the Iranian-Islamic hero. زمینه و هدف: نمایشنامۀ «این قصه را ایرانیان نبشته اند» اثر علیرضا نادری با بازآفرینی روایت توبۀ نصوح، دو سنّت فرهنگی و دینیِ عیّاری و توبه را در کنار یکدیگر قرار میدهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نسبت این دو کهن‌الگو و تبیین حرکت آنها از تقابل تا همگرایی و سپس دستیابی به سنّتزی هویّتی در متن نمایشنامه است. روش پژوهش: این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و بر مبنای نظریۀ کهن‌الگوهای کارل گوستاو یونگ و نظریۀ دیالکتیک هگل، به تحلیل شخصیتها، کنشهای نمایشی و نظام معنایی اثر پرداخته است. یافته ها: نتایج نشان میدهد که عیّاری در نمایشنامه صرفاً حیله گری و چاره اندیشی نیست، بلکه نظامی اخلاقی مبتنی بر جوانمردی و وفاداری است؛ همچنین توبه نیز تنها یک عمل آیینی نیست، بلکه فرآیندی برای دگرگونی هویّت و گذار از خودبنیادی به خدابنیادی محسوب میشود. متن با تقابل تدبیر عیّاران و تقدیر الهی، زمینه بازتعریف این دو کهن‌الگو را فراهم میکند. نتیجه گیری: نمایشنامه در نهایت رابطه ای تقابلی میان عیّاری و توبه برقرار نمیکند، بلکه آنها را در فرآیندی دیالکتیکی به هویّتی تازه و واحد میرساند. نوآوری این پژوهش، تبیین حرکت نمایشنامه از تزِ عیّاری به آنتی‌تزِ توبه و در نهایت رسیدن به سنّتزی هویّتی است که در آن، دو کهن‌الگوی فرهنگی و دینی در قالب الگویی واحد بازتولید میشوند؛ ازاین‌رو، اثر، روایت نفی عیّاری نیست، بلکه روایت تعالی آن، از مسیر توبه و بازآفرینی قهرمان ایرانی ـ اسلامی است.کهن‌الگو, عیّاری, توبه, دیالکتیک, نمایشنامه, هویّت ایرانی–اسلامیAyyārī, Repentance (Tawbah), Dialectic, Play, Iranian-Islamic Identity.https://bahareadab.com/downloadPDF/2028.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2028.pdfhttps://bahareadab.com/article/از تقابل تا همگرایی: تحلیل دیالکتیکی کهن‌الگوهای عیّاری و توبه در نمایشنامه «این قصه را ایرانیان نبشته اند»https://bahareadab.com/en/article/From Confrontation to Convergence: A Dialectical Analysis of the Archetypes of ʿAyyārī and Repentance in the Play Iranians Have Not Written This Tale